• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Ανάμεσα στο εργοστάσιο, το χωράφι και το θρανίο

Επιμέλεια – μετάφραση: Bαγγέλης Γονατάς //

Aβάνα, Κούβα

Σε αυτή τη μικρή γωνιά του κόσμου, στο δίκαια επονομαζόμενο νησί της Επανάστασης, το παράθυρο στο μέλλον παραμένει ανοικτό. Εδώ υπάρχει ένας λαός, που αφού πολέμησε κοντά έναν αιώνα για την ανεξαρτησία του, τελικά την κατέκτησε το Γενάρη του 1959, και παλεύει με νύχια και με δόντια να τη διατηρήσει με τον πιο πρόσφορο τρόπο που ανέδειξε η ιστορία, το σοσιαλισμό. Χιλιάδες, εκατομμύρια, είναι οι μαχητές που  αποτελούν την εγγύηση της εμπροσθοφυλακής στη μάχη  απέναντι στον παλιό κόσμο που σαπίζει παραμένοντας ζωντανός όσο ποτέ.  H μάχη της παραγωγής που δίνεται στο εσωτερικό της χώρας, δείχνει ότι έχουν πάρει την υπόθεση επάνω τους αυτοί που πρέπει.

Αυτή η υποτιθέμενη  “τριτοκοσμική χώρα” που δεν είναι ταξικά δομημένη όπως οι κοινωνίες των μητροπόλεων του αναπτυγμένου καπιταλισμού (οι οποίες, παρεμπιπτόντως,  δεν έχουν να επιδείξουν και κάποια επανάσταση στον 20ο αιώνα) αποτελεί το μέλλον, το μέλλον της τάξης και της ανθρωπότητας.

Ας μην παρασυρόμαστε λοιπόν σε μια  νεοαποικιακή υποτίμηση αυτού του λεγόμενου τρίτου κόσμου, που υποτίθεται ότι  “οφείλει να ωριμάσει  ταξικά και πολιτικά”. Αλήθεια, τι σημαίνει να ωριμάσει; Μήπως να γίνει σαν κι εμάς; Eδώ υπάρχει μία σύγχυση σχετικά με την ωριμότητα και το σάπισμα! Γιατί περί του σαπίσματος των μητροπόλεων (σε όλα τα επίπεδα), ούτε λόγος!

Ας μην ξεχνάμε επίσης (μέσα στην παραζάλη της ήττας μας), ότι  ο σοσιαλισμός (μετάβαση, που διαρκεί μια ολόκληρη ιστορική περίοδο) δεν υπήρξε  μόνο για 70 χρόνια τον περασμένο αιώνα. Υπάρχει και ζει σήμερα σε αυτό το νησί της Καραϊβικής εμπνέοντας τα εκατομμύρια των μαχητών του σε όλο τον κόσμο. Υπάρχει στα εκατομμύρια των κουβανών μαχητών που δίνουν τη μάχη της παραγωγής μέσα στη χώρα και του διεθνισμού σε όλο τον κόσμο. Οι λόγοι που μόνο εδώ εξακολουθεί να υπάρχει, είναι αντικείμενο μιας άλλης συζήτησης.

Χωρίς άλλες θεωρητικές προσεγγίσεις, παραθέτουμε παρακάτω κάποια αποσπάσματα συνεντεύξεων κουβανών εργαζόμενων στις εδώ εφημερίδες, από τα οποία, αβίαστα  προκύπτουν  κάποια συμπεράσματα:

Αμπέλ Ροντίγκες, εργάτης γης στην κοπερατίβα ζαχαροκάλαμου “Αλφόνσο Εσκαλάντε” στην επαρχία Γκουαντάναμο: “H προηγούμενη ήταν μια καλή σοδειά γιατί καταφέραμε να πιάσουμε το πλάνο που είχαμε, όμως χάθηκε πολύ ζαχαροκάλαμο στα χωράφια, λόγω  ορισμένων συνθηκών που έριξαν την αποδοτικότητα ανά εκτάριο, όπως  οι φωτιές σε κάποιες φυτείες, πράγμα που επηρέασε την προσφορά ζαχαροκάλαμου στη βιομηχανία. Ωστόσο, υπάρχει υψηλό φρόνημα στα παιδιά, να αφήσουμε την κλάψα και να δράσουμε ακόμα πιο ενωμένοι, να δουλέψουμε ακόμα πιο σκληρά  για να μαζέψει η κοπερατίβα όλο το καλάμι που χρειάζεται η βιομηχανία”.

(Στις 117 μέρες που μένουν για να μαζευτεί η σοδειά 2015-2016,  το εργοστάσιο ζάχαρης “Αργέο Μαρτίνεζ”  χρειάζεται 26 χιλιάδες τόνους ζαχαροκάλαμο).

gonatas5c

Μελάνιο Χερμάντες, μηχανικός στο εργοστάσιο Ζάχαρης “Ουρουγουάη” στην επαρχία Σάντι Σπίριτους: “Η ενίσχυση της γραμμής παραγωγής με νέα μηχανήματα τύπου Case  που θα μπορέσουν να ανεβάσουν 60% την αποδοτικότητα, η προσθήκη συστήματος φορτοεκφόρτωσης στα μέσα μεταφοράς  για να αυξηθεί η λεγόμενη άμεση απόδοση, καθώς και η συντήρηση & επισκευή του εξοπλισμού που χρησιμοποιήθηκε στην προηγούμενη σοδειά, περιλαμβάνονται στα μέτρα για τη νέα περίοδο”.

(Το εργοστάσιο ζάχαρης του Σάντι Σπίριτους συγκαταλέγεται στα πιο αποδοτικά της χώρας και η επαρχία υπερκαλύπτει το πλάνο της ζάχαρης εδώ και οκτώ συνεχόμενα χρόνια).

Λουίς Μανουέλ Σάντσες Ραμίρεζ, τεχνικός διευθυντής ποιότητας της αγροτικής δημοτικής επιχείρησης του δήμου Χομπάμπο της επαρχίας Λας Τούνας: “Μέσα στους στόχους που έχουμε θέσει είναι η έγκαιρη εισαγωγή του τεχνολογικού πακέτου. Εργαζόμαστε επίσης για να βελτιώσουμε την ποιότητα του σπόρου, που εμφανίζει ήδη ένα 96% αποδοτικότητας στη βλάστηση. Ένα άλλο κρίσιμο ζήτημα είναι να εξασφαλίσουμε τον αναγκαίο σπόρο φασολιού για τους καλλιεργητές, καθώς και να εγγυηθούμε την διάθεση αλωνιστικών μηχανών και σάκων συσκευασίας, καθήκοντα που δεν έχουμε πάντα εκπληρώσει”.

gonatas5d

(Από τα 500  καλλιεργούμενα εκτάρια  φασολιού της επαρχίας Λας Τούνας, τα 161 ανήκουν στον δήμο Χομπάκο.  Επιπλέον, 700  εκτάρια παραμένουν ακαλλιέργητα λόγω προβλημάτων που σχετίζονται με το σπόρο, την άρδευση και την τεχνολογία).

Βίκτορ Χούλιο Καμπρέρα, ειδικός του επαρχιακού κέντρου Τabaco του Πινάρ ντελ Ρίο: “Η παραγωγή μιας μονάδας που δεν θα περάσει διαλογή τα φύλλα καπνού μέσα στο χρόνο, θα μείνει για τον επόμενο Απρίλη – Μάη. Αυτό γίνεται γιατί η πλειοψηφία των εργαζόμενων σε αυτές τις εγκαταστάσεις είναι οι ίδιοι και πρέπει να εκπληρώσουν διάφορα καθήκοντα μέχρι τη συγκομιδή, ιδιαίτερα τη διαλογή των φύλλων”.

Οσλίριο Λόπες, υπεύθυνος παραγωγής , διαλογής και ποιότητας του καπνού, της μονάδας “Ερμάνος ντε Σαίζ” του Σαν Χουάν και Μαρτίνεζ της επαρχίας του Πινάρ ντελ Ρίο: ”Στην  τελευταία καμπάνια, μαζεύτηκαν στην περιοχή μας 200 τόνοι πάνω από το συνηθισμένο. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να περάσει διαλογή και το τελευταίο φύλλο μέχρι τις 31 Δεκέμβρη, ένας μέσος όρος 25 τόνοι την ημέρα, γιατί μετά, τους πρώτους μήνες του έτους, μπορούμε να έχουμε ένα ρυθμό μόνο 16 τόνους την ημέρα. Οι 26 γυναίκες  στην περιοχή που κάνουν τη διαλογή, αποδέχτηκαν να δουλέψουν μέχρι το βράδυ τις Τρίτες και τις Τετάρτες , καθώς και την αργία του Σαββάτου.”.

gonatas5b

Γουίλμπερ Ολίβα, αγρότης της κοπερατίβα “10 Οκτώβρη”, εκτός από το στάδιο της συγκομιδής του καπνού, συνεχίζει να βοηθά τις γυναίκες που κάνουν τη διαλογή: “Σχεδόν έχω μόνιμο πόστο εδώ. Όπως και πολλοί άλλοι από την κοινότητα, συμβάλουν εθελοντικά για να εκπληρώσουμε ένα καθήκον μεγάλης σημασίας για την οικονομία. Βοηθούν  έτσι επίσης, πάνω από 200 άτομα από διάφορους τομείς και  οργανώσεις όπως, το Κόμμα, το CTC, οι CDR, η FMC και o ANAP”.

Νοέλ Καμέχο Πέρες, μέλος του Επαρχιακού Γραφείου του Πινάρ ντελ Ρίο της Ένωσης Νέων Κομμουνιστών (UJC): “400 νεολαίοι από τους γύρω καπνοπαραγωγικούς δήμους θα βοηθήσουν από τις 5 Δεκέμβρη έως τις 15 Μάρτη, στη καμπάνια  του καπνού, οργανωμένοι σε 4 μπριγάδες. Η πλειοψηφία των μελών των μπριγάδων θα αποτελείται από μέλη της UJC, καθώς και από εργαζόμενους που θα αποσπαστούν από άλλους εργασιακούς χώρους”.

(Έχουν αρχίσει ήδη οι εγγραφές στις μπριγάδες  τόσο στις καπνοπαραγωγικές δομές, όσο και στις επιτροπές βάσης της UJC).

***

“Είναι 9.30 μ.μ,  μία  Τρίτη όπως όλες οι άλλες στο Σαν Χουάν ντε Μαρτίνες του Πινάρ ντελ Ρίο και η Μπερναντίνα Τόρρες, συνεχίζει να είναι καθισμένη στον πάγκο διαλογής V-12-19, ξεχωρίζοντας τα φύλλα του καπνού. “Πρέπει να μείνω μέχρι αυτή την ώρα γιατί πρέπει να βγει η δουλειά”, λέει,  αν και έχει συμπληρώσει ήδη 11 ώρες δουλειάς, εξομολογείται ότι υπάρχει πάντα κάποιος στην κολεχτίβα που λέει ιστορίες και κάνει τους άλλους να γελάνε και τελικά, μόλις που νοιώθει την κούραση. Εκατοντάδες σαν αυτήν έχουν αποδεχθεί να εργαστούν έξτρα για να μειώσουν στο ελάχιστο τους τόνους των φύλλων που θα μείνουν χωρίς να περάσουν τη διαδικασία διαλογής στο κλείσιμο του χρόνου. Στην κολεχτίβα, την συντροφεύουν οι οικογένειες και οι γείτονες, που μαζί με το προσωπικό από άλλες επιχειρήσεις και οργανισμούς και τους εργαζόμενους του κλάδου, ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα των αρχών της επαρχίας να καλύψουν την καθυστέρηση αυξάνοντας την ημερήσια εργασία. Λόγω της έλλειψης υγρασίας που προκαλεί η συνεχιζόμενη ξηρασία, καθυστέρησε πάνω από ένα μήνα η διαδικασία διαλογής, με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να μείνουν κάποιοι  τόνοι  φύλλων καπνού σε εκκρεμότητα για το 2016, με τις επακόλουθες οικονομικές επιπτώσεις”.

 

Πηγές (στα ισπανικά): Granma, Juventud Rebelde, Trabajadoreς