• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Αναμνήσεις και Αντιδράσεις, του Παναγιώτη Αντωνόπουλου

Ήτανε Δεκέμβρης του 1944 και μάθαινα το πρώτο μου πολιτικό τραγούδι :

Βόλγα Βόλγα τα νερά σου
κάν’ τα λίγο πιο ρηχά
να περάσουν οι συντρόφοι
στην απέναντι μεριά !

Ποιος θα μου το έλεγε, πως μετά από 73 χρόνια, με πόνο ψυχής , θα αντιδρούσα έτσι !!

Βόλγα  Βόλγα στα  νερά σου
τα θολά και τα βαθιά
χάθηκε μετά ‘πο χρόνια
Μπολσεβίκων προσφορά !

Βόλγα  Βολγα  επαναστάτη
του λαού παρηγοριά
κάποιος Γέλτσιν  κάποιος  Πούτιν
σε  μετέτρεψαν βρωμιά !!

Βόλγα πάρε  Βόλγα  δώσε
η  ιστορία σε κοιτά
και δακρύζει από  θλίψη
γιατί  πρόδωσες φθηνά

τους  καημούς  και τα τερτίπια
μιάς ολόκληρης  γενιάς
και τα  ξέβρασες σκουπίδια !!!
Ήρθε  η  ώρα να ρωτάς ???

Μα θε να’ ρθει  πάλι μέρα;
Ναι !!! σου λέγω  εγώ αδρά
νέος Λένιν  νέος Στάλιν
θα υψώσουνε ξανά

των λαών τα δίκια όλα
του εργάτη  τη  φωνή !
Το σφυρί και  το  δρεπάνι
θα  ξεκάνει τη  χλιδή !!

Βόλγα  Βόλγα  πνίχτα όλα
του κεφαλαίου τα  σκυλιά !
Ξανά-δώσε  στο  λαό σου
του ιδρώτα  μερτικά !!