• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Αποχαιρετισμός στον σκιτσογράφο Γιάννη Καλαϊτζή

Επιμέλεια Ειρηναίος Μαράκης //

Ο Γιάννης Καλαϊτζής, ένας από τους σημαντικότερους και πιο επιδραστικούς σκιτσογράφους στην Ελλάδα, γνωστός για την αιχμηρή, καυστική και αριστοφανική πένα του, με μακρά πορεία στον χώρο του Τύπου, έφυγε από τη ζωή ύστερα από μακρά μάχη με τον καρκίνο.

Γεννήθηκε στις 11 Νοεμβρίου του 1945, ο Γιάννης Καλαϊτζής υπήρξε ενεργός για αρκετές δεκαετίες και μέχρι πρόσφατα και έχει συνεισφέρει με σκίτσα σε έντυπα όπως «Πανσπουδαστική», «Δρόμοι της Ειρήνης», «Αυγή», «Αντί», «Ελευθεροτυπία», «Σχολιαστής», «Ντέφι», «Βαβέλ», «ΔΗΩ», «Σχολιαστής», «Γαλέρα» «Εφημερίδα των Συντακτών».

Το 1976 σχεδίασε τα σκηνικά και τα κοστούμια για την ταινία του Παντελή Βούλγαρη Happy Day. Εξέδωσε επίσης τα άλμπουμ Τσιγγάνικη ορχήστρα, Το μαύρο είδωλο της Αφροδίτης, Τυφών, Γιαταλεφτά Νοέμβρη, 2000 στα 4. Ήταν μέλος της λέσχης γελοιογράφων της ΕΣΗΕΑ και είχε εκλεγεί σε συνέδρια της ΠΟΕΣΥ.

Υπήρξε ένας από τους κύριους συντελεστές του περιοδικού «Γαλέρα», του οποίου υπήρξε διευθυντής μέχρι το 2010 όταν και έκλεισε, ενώ βρέθηκε στην «Ελευθεροτυπία» και στη συνέχεια στην «Εφημερίδα των Συντακτών» από την πρώτη ημέρα της κυκλοφορίας της και δημοσίευσε το τελευταίο του σκίτσο στις 5 Φλεβάρη με θέμα το φλέγον ζήτημα του αγροτικού και του ασφαλιστικού.

Η δουλειά του θα μείνει φάρος φωτεινός και παράδειγμα τολμηρού κι ανυπότακτου θάρρους και χιούμορ για όλους μας.

Για το τέλος κι αντί αποχαιρετισμού δημοσιεύουμε σχετικό σχόλιο του συνεργάτη του περιοδικού μας κι επίσης σκιτσογράφου, Πάνου Ζάχαρη:

“Το σκίτσο του, πληθωρικό, πλούσιο όσο δεν πάει, γλεντζέδικο και διονυσιακό το θεωρώ αμίμητο.Σκίτσο ”βρώμικο” και φασαριόζικο, σκίτσο που σε αιφνιδιάζει και σε αναστατώνει. Το κοιτάω, το θαυμάζω και υποκλίνομαι σ’ ένα ιερό τέρας που δεν είναι πια ανάμεσα μας.”

Kalaitzis1Μεγάλωσα στο καφενείο του πατέρα μου στην Κοκκινιά. Πάνω στα τραπέζια κυκλοφορούσαν δύο-τρεις εφημερίδες. Γελοιογραφικά σκίτσα κάνω από μωρό. Ήμουν παρατηρητικό και κακό και το ‘δειχνα. Το περιβάλλον μου ένοιωσε την απειλή. Χάριν εξευμενισμού μου διέθεσε μια αποδοχή διαρκείας. Το να επιδοθώ στην πολιτική σάτιρα ήταν αυτονόητο. Ήμασταν αριστεροί, το κράτος μας έκανε και ρατσιστές.
Η δεξιά, η εξουσία, οι αρχές ήταν έξω από την κοινωνία μας, ήταν το ξένο, το άλλο. Μου την είχε στημένη στο νηπιαγωγείο. Κατανάγκαζαν εμένα το σκιτσογράφο να πλέκω καλαθάκια και να κεντάω με μπρισίμι μηλαράκια σε χαρτόνι. Για να με σπάσουν. Δε μίλησα. Καταδικάστηκα σε δωδεκαετή εκπαίδευση. Μου’ριξαν και έναν χρόνο επι πλέον ως μη συνεργάσιμο. Δραπέτευσα πριν εκτίσω την ποινή.
Ακολούθησε ο κατήφορος. Από τα χαμαιτυπία της Αριστεράς στα καταγώγια των Καλών Τεχνών. Έμαθα κινηματογράφο στους κινηματογράφους, θέατρο στο θέατρο, μουσική την νύχτα και εικόνες στο πεζοδρόμιο. «Πανσπουδαστική», «Δρόμοι της Ειρήνης», «Αυγή».
Ακουλουθεί μια χούντα που επι 40 χρόνια παραμένει 7 ετών. Σκιτσάρω αγωνιόντας να κατανοήσω το προηγούμενο (…)
Γαλέρα στους πέρα κάμπους

Γιάννης Καλαϊτζής»

Kalaitzis3

 

Kalaitzis2

 

Kalaitzis4

 

Kalaitzis5