• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Γιατί όσα δε ζήσαμε – ακόμα – αυτά μας ανήκουν

Φωτογραφία: Ελπίδα Πουρναρά

Φωτογραφία: Ελπίδα Πουρναρά

Επιμέλεια: Ελπίδα Πουρναρά //

Αντί ευχών για το νέο έτος. Κι αν προσέξεις πως θα τον διαχειριστείς και πως θα του φερθείς, ο χρόνος παύει να είναι εχθρός και κάθε στιγμή που θα περνά θα είναι μια κερδισμένη εμπειρία. Γιατί όσα δε ζήσαμε – ακόμα – αυτά μας ανήκουν.

«…Αηδίες— ο χρόνος έγινε για να κυλάει,
οι έρωτες για να τελειώνουν,
η ζωή για να πηγαίνει στο διάολο
κι εγώ για να διασχίζω το Άπειρο με το μεγάλο διασκελισμό

ενός μαθηματικού υπολογισμού,
μονάχα όποιος τα διψάει όλα
μπορεί να με προφτάσει,
ό,τι ζήσαμε χάνεται,
γκρεμίζεται μέσα στο σάπιο οισοφάγο του χρόνου
και μόνο καμιά φορά,
τις νύχτες,
θλιβερό γερασμένο μηρυκαστικό τ’ αναμασάει η ξεδοντιασμένη μνήμη,
όσα δε ζήσαμε αυτά μας ανήκουν…»

(Τάσος Λειβαδίτης, 25η ραψωδία της Οδύσσειας)