• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

ΜΕ ΤΗ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΑΡΜΟΔΩΡΟΥ: Αστεγος

Δε με φοβίζουν η γύμνια κι η ξυπολυσιά

μες το βαρύ χειμώνα

Έμαθα και αντέχω στο κρύο !

Δε με τρομάζει  η αστεγοσύνη

έχω το χαρτόκουτο μου και βολεύομαι,

συνήθισα κάτω απ’ τη βροχή να κοιμάμαι !

Δε με πειράζει που δεν έχω ένα πιάτο ζεστό φαί,

βρίσκω κάτι στα σκουπίδια

και καταφέρνω να επιβιώνω!

Αυτό που με σκοτώνει είναι  η γεμάτη σιχασιά

ματιά των περαστικών

Που δεν ακούω μια κουβέντα συμπάθειας…

Ζηλεύω το σκύλο που περιφέρεται πιο πέρα

Τι τυχερός ! Κάποιος περνάει και τον χαϊδεύει, του μιλάει !

Ο κόσμος μας έγινε πολύ σκληρός

Ο άνθρωπος πολύ απόμακρος

Κι η μοναξιά αποβαίνει μοιραία…

Τι κοινωνία φτιάξαμε !

Πως μας φτιάξανε !

D.ARMODOROS