• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Ο εχθρός του εχθρού μου είναι Φίλης μου

Γράφει ο 2310net //

Αυτό που κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ από τότε που άρχισε την στροφή στον «ρεαλισμό» είναι απλό: ποζάρει ως αριστερός σε θέματα μη οικονομικής πολιτικής, έτσι ώστε να δικαιολογήσει όσο –έστω και λίγο- μπορεί την αριστερότητά του. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η δήλωση του Φίλη για τη γενοκτονία ή την εθνοκάθαρση των Ποντίων.

Την ώρα που «σφαγιάζει», υποβάλλει σε λαοκάθαρση ή λαοκτονία τον ελληνικό λαό με την υπογραφή και την εφαρμογή του τρίτου μνημονίου, εμφανίζεται ως ανατρεπτικός απέναντι στο «παλιό» ή το εθνικιστικό προκειμένου να προσελκύσει τα πυρά των άλλων και έτσι να διαιωνίζει την ψευδαίσθηση ότι είναι αριστερός.

Ο Φίλης, αυτός ο υπουργός που αναρωτιόταν πόσα μακαρόνια τρώμε, αυτός που έσπευσε να ακυρώσει εν τη γενέσει της οποιαδήποτε κουβέντα για την κατάργηση των θρησκευτικών, αυτός που ορθά χαρακτηρίστηκε ως ο Πάγκαλος του ΣΥΡΙΖΑ, ξαφνικά άρχισε να διεκδικεί την συμπάθεια ή την υπεράσπιση Αριστερών που μπερδεύουν τον κοσμοπολιτισμό με τον διεθνισμό, αυτών που σε ορισμένες περιπτώσεις υποστηρίζουν εισαγόμενους εθνικισμούς για να αντικρούσουν τον ντόπιο, αυτών που μέχρι προχτές μπέρδευαν ακόμα και την κομμουνιστική απελευθέρωση με την διαπραγμάτευση για ένα λιγότερο επώδυνο μνημόνιο.

Όσο ο ΣΥΡΙΖΑ εισχωρεί στο βάθος της κινούμενης άμμου του θατσερισμού που πρόσφατα αγάπησε, τόσο θα στήνει μικρά σαμποτάζ όπως αυτό του κατά τα άλλα αντιπαθέστατου Φίλη, για να συσπειρώσει ό,τι ακόμα συσπειρώνεται είτε εκλογικά είτε απλά σε επίπεδο διάχυσης του λόγου του μέσα από τα ουκ ολίγα και πολύ δυναμικά μέσα που διαχειρίζονται οι μέχρι πρότινος φίλοι του. Το σκεπτικό είναι ότι αν σε βρίζουν οι απόγονοι των Ναζί, οι νοσταλγοί της χούντας, οι υπουργοί του Σαμαρά, ο Άνθιμος και ο Πρέκας, όλο και κάποιος θα πάρει το μέρος σου. Κάτι τέτοια έκανε και ο Μπουτάρης και πήρες δυο φορές το δήμο Θεσσαλονίκης.

Η άλλη πλευρά της ανάγνωσης του ζητήματος λέει ότι προφανώς η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου που σήμερα βγαίνει οργισμένος στα κάγκελα εναντίον του Φίλη μέχρι προχτές δεν ήξερε ότι υπάρχει διαφορά ανάμεσα στις έννοιες Εθνοκάθαρση και Γενοκτονία. Πιθανόν να μην ήξερε καν τη λέξη εθνοκάθαρση. Αλλά από λαό που ακόμα και στις «μορφωμένες» του εκφράσεις χρωματίζει ισάξια τον φασισμό πότε μαύρο και πότε κόκκινο, δεν μπορείς να περιμένεις και πολλά. Την ιστορία την έμαθε περίεργα αυτός ο λαός και ο Φίλης δεν είναι το πρόβλημα. Δεν είναι όμως και η λύση.