• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

«Αρχή σοφίας…»

«Αρχή Σοφίας…»

«Φρόνιμα και ταχτικά
πάω με κείνον που νικά»

Ο ΕΝΑΣ

Λίγη δροσιά, ουρανέ μου,
και χάιδεμα τ’ ανέμου,
κελάηδημα πουλιού,
ξανάνιωμ’ Απριλιού!

Ανάσ’, ανάσα λίγη!
Χρόνια η θελιά μάς πνίγει.
Λίγη χαρά σ’ αυτά
τα σκότεινα γραφτά!

Σου πήρανε, λαέ μου,
το δίκιο του πολέμου
πατριδοκαταλύτες,
ξένοι και ντόπιοι αλήτες!

Ο ΑΛΛΟΣ

Αν θέλεις να χαρείς
τη λευτεριά, νωρίς
γίνε προδότης, γίνε!
Τιμή, ντροπή δεν είναι.

Θα ’ναι μαζί σου οι νόμοι
κι η πλερωμένη γνώμη!
Πέτα την ανθρωπιά σου
κι απ’ τον αφέντη πιάσου!

Κι άμα σε φτύνει αυτός,
να κάθεσαι σκυφτός
και θα ’χεις τα πρωτεία
στη σάπια πολιτεία.

Ο ΛΑΟΣ

Έξω του αφέντη αρμάδα
φυλάει, με μπούκα ορθή,
το λείψανό σου, Ελλάδα,
μην ξάφνου αναστηθεί!