• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Πάνος Θασίτης: Ελληνικά

Ελληνικά

«νηρόν» ύδωρ μη ειπής, αλλά «πρόσφατον» ακραιφνές»
«συκχαίνομαι» τω όντι ναυτίας άξιον τούνομα,
αλλ’ ερείς «βδελύττομαι» ως Αθηναίος…
το μεν «μάγειρος»δόκιμον, το δε «μαγειρείον» ουκέτι
Φρύνιχος 200μ.Χ.

 Οχι φτωχός, αλλ’ άπορος ή πιο καλά βιοπαλαίων
ή εκείνο το έξοχο, το τέλειο, τ’ αρνητικό μη πλούσιος
                                                                – το κυριολεκτικό.
Ούτε ψεύτης – ακούγεται άσχημα, ενοχλεί – αλλά μη λέγων την αλήθειαν – όλη,
μη ευθύς, μη αυθορμήτως ομιλώντας τέλος πάντων,
 ή – γιατί όχι; – και σκεπτικιστής
 και το πολύ-πολύ και μόνον εν εσχάτη ανάγκη ανειλικρινής.
Κι αντί το βάρβαρο χυδαίο εκείνο κλέφτης
όχι με απολύτως καθαράς τας χείρας πες
όχι – με τ’ αυστηρά τ’ απόλυτα τα μέτρα, τ’ απάνθρωπα στο
                                                                                            κάτω-κάτω –
 ανιδιοτελής, όχι αρνητής – ανθρώπινο – των εγκοσμίων.

Τι πλούτο έχει η γλώσσα μας.
 Τι θησαυρός αυτά τα ελληνικά

Πάνος Θασίτης

Η σύνθεση είναι του Γιάννη Γαΐτη