• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Nα ‘χε η νοσταλγία σώμα να το σπρώξω απ’ το παράθυρο έξω!

Φωτογραφία: Ελπίδα Πουρναρά

Φωτογραφία: Ελπίδα Πουρναρά

Κάθε σπίτι έχει παράθυρα. Άλλοι βλέπουν μπετό, κεραίες και λίγο ουρανό στο βάθος. Σε άλλους, πάλι, το μάτι χορταίνει με τον ουρανό κι έτσι οτιδήποτε άλλο υπάρχει στο κάδρο εκμηδενίζεται.

Σε κάθε περίπτωση, παραφράζοντας τον Ελύτη, τον ουρανό αν δεν τον βρεις τον φτιάχνεις. Έτσι είχε γράψει για την άνοιξη. Όπως επίσης είχε γράψει: «Δεν αντέχω τα παράθυρα χωρίς θέα».

Ο. Ελύτης: [Δεν αντέχω τα παράθυρα χωρίς θέα]

«Είμαι ένας απλός, καθημερινός, αισιόδοξος άνθρωπος.
Αλλά, δεν αντέχω τα παράθυρα χωρίς θέα.
Τα παράθυρα βρίσκονται εκεί για να ταξιδεύουν τη ματιά.
Για ν’ αποκαλύπτουν ορίζοντες.
Για να υπόσχονται το «παραπέρα».
Για να λούζουν στο αληθινό φώς τ’ άδεια δωμάτια.
Για να φτιάχνουν σκιές με χρώμα πάνω στους λευκούς τοίχους…»

Ο τίτλος αποτελεί τον πρώτο στίχο του ποιήματος «Εκείνο που δε γίνεται» του Οδυσσέα Ελύτη. Το έργο αυτό ανήκει στη συλλογή «Το Φωτόδεντρο και η Δέκατη Τέταρτη Ομορφιά» που κυκλοφόρησε το 1971 από τις εκδόσεις Ίκαρος.

Επιμέλεια: Ελπίδα Πουρναρά