• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Άγιος Ιωάννης ο πρόδρομος ή βαπτιστής ή Γιοχανάν ή «παρά Θεώ εύρον χάριν»

Γράφει ο Στέλιος Κανάκης //

Για τους Γιάννηδες κυκλοφορούν διάφορα και αντικρουόμενα:

«Σαράντα πέντε Γιάννηδες, ενός κοκόρου γνώση», αλλά και «Σπίτι χωρίς Γιάννη, προκοπή δεν κάνει». Προφανώς θα πρόκειται για αμφιλεγόμενες προσωπικότητες, αλλά τι μας ενδιαφέρει εμάς.

Το περήφανο αλλά εντελώς σύνηθες όνομά τους το πήραν από τον Ιωάννη τον πρόδρομο (גון מבשר) ή Γιοχανάν όπως λέγεται στην όμορφη γλώσσα των Εβραίων που είναι ο ξάδερφος του θεόπουλου, που έτρωγε ακρίδες, έβριζε και που στο τέλος το βάπτισε.

Είναι γιος του Ζαχαρία και της Ελισάβετ που τον συνέλαβε ογδοντάχρονη (!) αφού έβαλε το χεράκι του (ή ότι τέλος πάντων βάζουν) ο Γιαχβέ. Υπό αυτήν την έννοια είναι και ετεροθαλής αδερφός του θεόπουλου αλλά, συγχρόνως και αδερφός και υιός της τριάδας του γέλωτα. Η ιστορία περί της σύλληψής του, όπως αναφέρεται στην Αγρία Γραφή (εκδόσεις ΚΨΜ) έχει ως εξής:

«Πήγε ο φουκαράς ο Ζαχαρίας να λειτουργήσει και του την πέφτει ο Γαβριήλ, ο γνωστός άγγελος.

– Θα κάνεις παιδί, του λέει.

– Ρε, δεν αφήνεις τις μ@λ@κίες; Τι με πέρασες εμένα, Αβραάμ; (βλέπετε, τα νέα για τα καζάντια του Ιωσήφ δεν είχαν μαθευτεί ακόμη) του αντιγυρίζει ο Ζαχαρίας.

– Μάγκα μου, ξέρεις ποιος είμαι εγώ;

Ο Ζαχαρίας ανασήκωσε τους ώμους του.

– Δεν ξέρω κι ούτε μ’ ενδιαφέρει. Φύγε, γιατί θα σου φέρω το θυμιατό στο κεφάλι.

– Είμαι ο Γαβριήλ, έκανε αυτός αγνοώντας τον, ο κολλητός του Γιαχβέ. Και επειδή δεν πίστεψες, από δω και στο εξής θα είσαι μουγγός, είπε κι εξαφανίστηκε.

Πάει να του πει «άντε γ@@@σου» ο Ζαχαρίας, αλλά δεν βγαίνει κουβέντα. Τα χρειάστηκε. Βγαίνει απ’ το ναό και συνεννοείται με νοήματα. Τον βλέπουν τα φιλαράκια του, υποπτεύονται τον Γιαχβέ, αλλά κάνουν το κορόιδο.

Πάνω εκεί η έγκυος Μαρία, έκανε μια επίσκεψη στη συγγένισσά της, την έγκυο Ελισάβετ, τη γυναίκα του Ζαχαρία. Και μη φανταστείτε ότι πήρε ταξί ή το αυτοκίνητό της και τράβηξε επίσκεψη, μιλάμε για τρεις μέρες δρόμο με το γαϊδούρι.

Για να μη μακρηγορούμε, με το που συναντιούνται οι δύο γκαστρωμένες συμβαίνουν διάφορα θεϊκά. Το έμβρυο της Ελισάβετ αρχίζει να κλοτσάει και η ίδια πλημμυρίζει από το πνεύμα. Διημείφθη δε ο εξής διάλογος, που με την άδεια του Λουκά σάς τον μεταφέρω, με τις γνωστές μαλαγανιές που λένε οι, προ Νετανιάχου, Εβραίες:

– Γεια σου, Ελισάβετ.

– Εσύ είσαι η πιο ευλογημένη απ’ όλες τις γυναίκες και είναι ευλογημένος ο καρπός της κοιλιάς σου. Ποια είναι η αρετή μου για να με τιμήσει η μητέρα του θεού μας; (που στο διάολο το ‘ξερε πως θα κάνει θεό η Μαρία;)

– Δοξάζει η ψυχή μου το θεό και γεμίζει η καρδιά μου με το σωτήρα μου, που έδειξε τόση εύνοια σ’ εμένα, την ταπεινή δούλη του.

Θα περίμενε κανείς να πει δυο καλά λόγια και για την εγκυμοσύνη της Ελισάβετ, αλλά φαίνεται πως οι Εβραίες δεν χαρακτηρίζονταν από ευγένεια. Βέβαια, για να καταλάβετε, αυτές οι δύο είναι περίπου αντίζηλες. Το άγιο πνεύμα εισχώρησε και στις δύο. Και οι δύο κυοφορούν χάρη σ’ αυτό.

Όμως, στην περίπτωση της Ελισάβετ αποδείχθηκε ολίγον γεροντολάγνο (το πνεύμα). Οπότε, πάλι καλά να λέτε, διότι, παρ’ όλα αυτά, δεν φαίνεται να εκφράζουν ιδιαίτερο ανταγωνισμό, και αυτό εκλαμβάνεται ως απόδειξη της θεϊκότητας της σύλληψης.

Αυτή η επίσκεψη της Μαρίας στη φίλη της κράτησε τρεις μήνες. Κάποια στιγμή γύρισε στον Ιωσήφ, που φαίνεται ότι είχε χωνέψει το κέρατο, και η Ελισάβετ γέννησε.

Στις οκτώ μέρες, που θα έκοβαν το πουλί του μικρού Γιοχανάν, έγινε ένας μικροσαματάς για το όνομα. Η Ελισάβετ επέμενε στο Ιωάννης, οι υπόλοιποι στο Ζαχαρίας. Κατέληξαν να πάρουν τη γνώμη του πατέρα. Έχοντας ο Ζαχαρίας την εμπειρία από το ναό, το ψυλλιάστηκε πως εδώ παίζει τριαδικός (οσονούπω) –για να το λέει και η γυναίκα του– και έγραψε σε μια πλάκα Ιωάννης. Αυτό ήταν. Ύστερα απ’ αυτό μίλησε. Με το που μίλησε ο Ζαχαρίας, ανατρίχιασε το πλήθος και αναρωτιόταν τι θα γινόταν αυτό το παιδί όταν μεγάλωνε, διότι υποψιάστηκαν πως είχε να κάνει με τον Γιαχβέ. Για την ιστορία και μόνο, το έπαιζε μισότρελος σ’ όλη του τη ζωή και την έβγαζε στον Ιορδάνη ποταμό (μη φανταστείτε κανέναν… Δούναβη – για ρυάκι με λασπόνερα πρόκειται), όπου υποδυόταν τον παπά βαφτίζοντας τον κόσμο. Έτσι, έχουμε τον θεϊκό αδελφό του μικρού Γιαχβέ και τον μικρό Γιαχβέ βαπτισμένο».

Αργότερα ανακατεύτηκε σε ένα οικογενειακό σκάνδαλο του Ηρώδη Αντίπα, που τάχε με την Ηρωδιάδα την γυναίκα του αδερφού του Φίλιππου. Οπότε αυτή του την φύλαγε και μέσω της κόρης της Σαλώμης (γνωστό καβλοράπανο της εποχής), έβαλε τον Ηρώδη να του πάρει το κεφάλι κι έτσι ησύχασε ο τόπος κι οι ακρίδες. Έκτοτε ο Ιωάννης έχει φτερά, διότι πρόκειται κάποτε να πάρει τη θέση του Διάβολου στους αγγέλους και κρατάει ένα δεύτερο κεφάλι σ’ ένα πιάτο στα χέρια του, μιας και του ‘βαλαν άλλο κεφάλι κι όχι το προηγούμενο.

Σχετικά με τα κεφάλια του Ιωάννη και την επιτηδειότητα των χριστιανοταλιμπάν κυκλοφορεί και το παρακάτω:

Κάποτε περνούσε από τα χωριά ένας καλόγερος κρατώντας δύο κεφάλια. Ένα μεγάλο κι ένα μικρό. Τον έβλεπε ο κόσμος κι αγριευόταν. Όταν τον ρώτησε κάποιος τι κεφάλια είναι αυτά, ο καλόγερος απάντησε: «του Ιωάννη του πρόδρομου». Κι όταν ο απορημένος επέμεινε για το μικρό, ο καλόγερος συμπλήρωσε: «Του Ιωάννη του πρόδρομου, όταν ήταν μικρός»!

Απολυτίκιο:

«Γιάννη μου το μαντήλι σου… Γιάννη μ’…»

Γιορτάζουν οι Γιοχανάδες κι οι Γιοχανούλες. Επίσης ο Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, ο Γιοχάνες Μπραμς, οι Γιόχαν Στράους πατήρ και υιός. Ακούστε τους όλους αδιακρίτως διότι χάνετε. Τέλος ο Γιοχάνες Κέπλερ με τους περίφημους «νόμους» του περί κίνησης των πλανητών. Ρίξτε μια ματιά.

_______________________________________________________________________________________________________

Στέλιος Κανάκης Διδάσκει στην επαγγελματική εκπαίδευση και παράλληλα δραστηριοποιείται στο χώρο του βιβλίου. Έχει γράψει, υπό μορφή ημερολογίων τα «Με τη μουσική του κόσμου», «Οι μουσικοί του κόσμου» και «Δώδεκα μήνες συνθέτες».  Επίσης το «Ιερές Βλακείες» Εμπειρία Εκδοτική 1η και 2η έκδοση – Εκδόσεις Εντύποις 3η και 4η και το «Η Αγρία Γραφή» Εκδόσεις ΚΨΜ.
stelioskanakis@yahoo.gr Facebook: Stelios Kanakis /ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΝΑΚΗΣ