Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

«Άδολες συνεντεύξεις σε δόλιους καιρούς»: Δέσποινα Κουτούφαρη

 Ο Χρήστος Δημούλας, μίλησε με την Δέσποινα Κουτούφαρη, στη στήλη του Ατέχνως «Άδολες συνεντεύξεις σε δόλιους καιρούς».

Η ζωγράφος και ποιήτρια Δέσποινα Κουτούφαρη γεννήθηκε το 1970 στην Αθήνα.Έχει στο ενεργητικό της πολλές τόσο ατομικές εκθέσεις όσο και συμμετοχές σε συλλογικές.Έχει εκδώσει μόνη της 3 ποιητικές συλλογές.”Τα δωμάτια ψυχών”(2011),”Ποιά ζωή,ποιός δρόμος,ποιό τέλος;(2017),”Το πέρασμα”(2018).Eπίσης το 2020 συμμετείχε στην ποιητική ανθολογία ”Γράμματα της Ποίησης” των εκδόσεων ”Ατέχνως”.

— Την εμπνεόμενη από την Ικαρία ποιητική σου συλλογή, θα την αφήσεις για πολύ καιρό ακόμη ανέκδοτη;

Έχω αρκετές ποιητικές μου συλλογές ανέκδοτες που όπως και την συγκεκριμένη που αναφέρεις δεν γνωρίζω τον χρόνο που θα την εκδόσω.

— Ότι οι μνήμες μας είναι η μόνη μας κληρονομιά, συνεχίζεις να το θεωρείς σωστό συμπέρασμα;koutoufari34

Φυσικά και το θεωρώ. Αυτό που είμαστε όλοι οι άνθρωποι, αλλά και ο καθένας μας ξεχωριστά είναι το αποτέλεσμα από τις ψυχικές και πνευματικές μας μνήμες.

Σε συλλογικό επίπεδο , από τις μνήμες των λαών αλλά και της ανθρωπότητας γενικότερα, ενώ σε ατομικό , από τα προσωπικά βιώματα του καθενός, που τελικά καθορίζουν και τη ζωή που θα ζήσει και θα επιλέξει ο καθένας μας.

Αυτές οι μνήμες, είναι η ιστορία του τι υπήρξαμε και τι ήμασταν, και ανάλογα με το πως θα τις αξιοποιήσουμε θα δείξουν με ποιον τρόπο θα υπάρξουμε και το ποιοι θα είμαστε στο μέλλον.

— Απ’ την πρώτη σου εικαστική έκθεση στο Πέραμα το 1992 μέχρι εδώ, με τι έχει μπολιαστεί η ζωγραφική πλευρά του εαυτού σου;

Με την ίδια τη ζωή. Με ό,τι μπορούν να συμπεριλάβουν οι λέξεις εμπειρίες και πορεία ζωής. Κάθε μέρα είναι και μια ευκαιρία να γίνουμε ωριμότεροι και δυνατότεροι ως άνθρωποι και ωριμότεροι και δυνατότεροι και ως καλλιτέχνες.

Η ζωγραφική ακολουθεί τη ζωή μου και η ζωή μου τη ζωγραφική. Είναι μία σχέση αμφίδρομη.

Η ζωή είναι η πρόκληση και η ζωγραφική το αποτέλεσμα, κι άλλες φορές η ζωγραφική είναι η πρόκληση για να φέρει το αποτέλεσμα μέσα στη ζωή.

— Από μικρή έχεις εντρυφήσει και στην Λογοτεχνία, γράφοντας ποιήματα, πεζογραφήματα και παραμύθια. Μέχρι τώρα,οι εικόνες του βλέμματος σου στην πλειοψηφία τους, έχουν αποτυπωθεί ως ζωγραφιά σε πίνακα ή σε χαρτί ως λογοτεχνικό έργο;

Θα έλεγα αυτή τη στιγμή που μιλάμε, ότι οι εικόνες του βλέμματός μου, έχουν αποτυπωθεί ισάξια τόσο σε πίνακες, ως ζωγραφικό έργο, όσο και σε χαρτί ως λογοτεχνικό έργο, με τη διαφορά ότι μεγάλο μέρος αυτού του λογοτεχνικού μου έργου είναι ακόμη ανέκδοτο.

— Στις μέρες μας, τα έργα τέχνης από σύγχρονους όπως εσύ καλλιτέχνες ,βοηθάνε στην κοινωνική συνειδητοποίηση του λαού μας για την επίλυση των τεράστιων μακρόχρονων βασικών τους προβλημάτων;

koutoufari3Πιστεύω πως όλοι οι άνθρωποι είναι καλλιτέχνες της ίδιας της ζωής. Είναι οι δημιουργοί και το δημιούργημα μαζί. Οι περισσότεροι όμως δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν τη ζωή που έχουν δημιουργήσει.

Τότε έρχεται ο καλλιτέχνης, που ως παρατηρητής, καταγράφει μέσα από την τέχνη του αυτό που βλέπει να συμβαίνει γύρω του.

Αν ο καλλιτέχνης είναι ευαισθητοποιημένος και η τέχνη του γίνεται ο καθρέφτης της κοινωνίας, τότε ναι, μπορούν τα έργα τέχνης να βοηθήσουν στην κοινωνική συνειδητοποίηση του λαού μας για την επίλυση των τεράστιων αυτών μακρόχρονων βασικών τους προβλημάτων.

— Τι θα ζωγράφιζες αν το θέμα σου ήταν μία γυναίκα κι ήδη μητέρα, που απολύθηκε επειδή έκανε την ”αμαρτία” να μείνει πάλι έγκυος;

Θα ζωγράφιζα μία έγκυο γυναίκα που θα κρατούσε από το χέρι της το άλλο της παιδί, αγόρι ή κορίτσι δεν έχει σημασία, και θα βρισκόταν στη μέση του πουθενά , ενώ ολόγυρά της θα υψώνονταν μαύροι τοίχοι όπου πάνω τους θα ήταν τοιχοκολλημένες αγγελίες για θέσεις εργασίας , που όλες θα ξεκινούσαν με την ίδια φράση: « Ζητείται γυναίκα υπάλληλος χωρίς παιδιά…».

— Την ζωγραφική σου συλλογή με τα ιστιοφόρα της Ικαρίας, θα την δει το κοινό της Αττικής;

Προς το παρόν δεν έχω κάτι τέτοιο στα  σχέδιά μου.

— Για ‘’τον μεγάλο μαέστρο της ορχήστρας των λέξεων’’, τι λες σήμερα; Τα καταφέρνει ή πρέπει να προσπαθήσει πολύ ακόμα;

Ο μεγάλος μαέστρος της ορχήστρας των λέξεων πάντα τα καταφέρνει, γι’ αυτό άλλωστε και στο συγκεκριμένο ποίημα όπου αναφέρομαι σ’ αυτόν , τον αποκαλώ και μεγάλο. Το πρόβλημα δεν είναι με πόση μαεστρία ρέουν οι λέξεις στον λόγο του αλλά πόσα αυτιά είναι έτοιμα να τον ακούσουν , να τον καταλάβουν και τελικά να αφυπνιστούν. Αλλά επειδή θέλω να είμαι αισιόδοξη, και πιστεύω πολύ στον άνθρωπο και στη δύναμη που κρύβει μέσα του, ευελπιστώ κάποια στιγμή αυτή η ορχήστρα των λέξεων να φτάσει σε όλα τα αυτιά και να βοηθήσει τους ανθρώπους να συνειδητοποιήσουν τη θέση τους στη ζωή και στην κοινωνία ώστε να καταφέρουν να κάνουν το επόμενο βήμα της θετικής εξέλιξής τους.

— Το κράτος μας ως σπίτι έχει πολλά δωμάτια ψυχών και πώς τα περιποιείται;

koutoufari2Το πρώτο μέλημα του κράτους είναι η συντήρηση και η φροντίδα της ίδιας της ύπαρξής του. Όμως, επειδή δεν νοείται κράτος χωρίς πολίτες, πλέον στις μέρες μας εκείνο μεριμνά για την οριακή επιβίωση όλων αυτών των ψυχών, αν και στις περισσότερες των περιπτώσεων ακόμη κι αυτό είναι πολύ δύσκολο.

Σ’ αυτά λοιπόν τα σύγχρονα δωμάτια ψυχών, οι ψυχές πραγματικά δοκιμάζονται σε πολλά επίπεδα, ξεκινώντας από το υλικό, αφού η σκληρή καθημερινότητα αναζήτησης ή διατήρησης μιας εργασίας για τα προς το ζην, φθείρει όχι μόνο το σώμα, αλλά και την ψυχή και το πνεύμα, που μπροστά στην καθημερινή βιοπάλη οι εσωτερικές δυνάμεις των ανθρώπων πολλές φορές λυγίζουν και χρειάζεται μεγάλη δύναμη για να επανέλθουν πάλι οι ισορροπίες. Κι αν οι άνθρωποι δεν αφυπνιστούν και δεν πάρουν πρωτοβουλίες ώστε ν’ αλλάξουν οι ίδιοι τη ζωή τους, κανένα κράτος δεν θα τους βγάλει από τη δύσκολη θέση που έχουν βρεθεί.

— Έχεις ήδη αξιόλογη πορεία ζωγραφικής και λογοτεχνικής δημιουργίας. Το επόμενο σχέδιο σου θα είναι ζωγραφικό, λογοτεχνικό ή και τα δύο μαζί;

Στην παρούσα φάση της ζωής μου δεν θα έλεγα ότι σχεδιάζω συγκεκριμένα πράγματα για το μέλλον, αφού η φιλοσοφία μου είναι ότι πολλές φορές αλλού θέλουμε εμείς να πάμε κι αλλού μας πάει η ζωή. Έτσι λοιπόν θα σου απαντήσω μόνο ότι συνεχίζω να δημιουργώ ακατάπαυστα και στο λογοτεχνικό κομμάτι και σε εκείνο της ζωγραφικής. Τώρα ποιο από τα δύο ή αν και τα δύο συμπορευτούν για μια κοινή παρουσία στο εγγύς μέλλον, μόνο ο χρόνος θα δείξει.

_______________________________________________________________________________

xristos dimoulas

Χρήστος Δημούλας: Εργάζεται ως ελεύθερος επαγγελματίας. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες κι Ιστορία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο καθώς και Δημοσιογραφία στο Επαγγελματικό Εργαστήρι Δημοσιογραφίας. Συνδημιουργός του Φωτογραφικού Εργαστηρίου ”Φώτο-Προλετάριοι”. Έχει εκδώσει 3 ποιητικές συλλογές.”Με λάδι του παρόντος ανάβουν του μέλλοντος καντήλια”(2013),”Ο ι λαϊκατζήδες”(2014) και”Γιώργος Φαρσακίδης,ο ζωγράφος του Λαού”(2015).