Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

«Άδολες συνεντεύξεις σε δόλιους καιρούς»: Αγγελική Δημουλή

Ο Χρήστος Δημούλας, μίλησε με την Αγγελική Δημουλή, φιλόλογο και ποιήτρια. Στη στήλη του Ατέχνως για νέους δημιουργούς, «Άδολες συνεντεύξεις σε δόλιους καιρούς».

* * *

dimouliΓεννήθηκε στην Αθήνα το 1980.Σπούδασε φιλολογία και σκηνογραφία στην Αθήνα και συνέχισε τις σπουδές της στη νεοελληνική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης. Το 2011 εξέδωσε την ποιητική συλλογή ” Έρδυλον ” (εκδ. Ποιήματα των Φίλων) εμπνευσμένο από το κίνημα του Oulipo. Το 2015 και το 2019 τις ποιητικές συλλογές “Τα ετερόφωτα” και  ‘Θέναρ”(Εκδ. Βακχικόν). Συμμετείχε το 2017 στην ανθολογία ποίησης ”Ο ταχυδρόμος φέρνει γράμματα ποιήματα”(εκδ. Ελληνικά Ταχυδρομεία). Συμμετέχει σε διεθνή φεστιβάλ ποίησης και το 2014 το ποίημα της ”Λόγια Κεχριμπάρι” ήταν η επίσημη ελληνική συμμετοχή στις εκδηλώσεις της Ρίγας (Λετονία) ως Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης, το οποίο μελοποιήθηκε και ερμηνεύθηκε από την Εθνική Χορωδία της Λετονίας και κυκλοφόρησε σε cd με τον τίτλο DZINTARA CELS. Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στις βαλτικές γλώσσες, στα μαλτέζικα, στα ουκρανικά, στα γαλλικά, στα σλοβένικα, στα αραβικά και στα εβραϊκά. Μεταφράζει ποίηση από τα αγγλικά και τα γαλλικά και αρθρογραφεί συστηματικά στο περιοδικό του vakxikon. Εργάζεται ως φιλόλογος στον ιδιωτικό τομέα και διδάσκει ελληνικά σε μετανάστες.

***

— Μιας κι είσαι και σκηνογράφος, αν σου ζητούσαν ένα σκηνικό με θέμα την Ελλάδα τι θα έφτιαχνες;

Επειδή οι απαντήσεις της συνέντευξης δίδονται σε χαλεπούς καιρούς, θα έφτιαχνα κάτι που να δώσει μια αισιοδοξία και που να θυμίζει ταυτόχρονα Ελλάδα, όπως για παράδειγμα, ένα γαλάζιο παράθυρο με ολόλευκες κουρτίνες και κίτρινα κυδώνια σ ’ένα πήλινο πιάτο. Έναν παππού με ριγέ μπλούζα να καβαλάει ένα ρόδινο ποδήλατο με σακούλες με κόκκινες γαρίδες να κρέμονται δεξιά και αριστερά.

— Εν έτει 2020,ποιο είναι το ”Γεντί Κουλέ της μεταμοντέρνας ευτυχίας μας”;

Το Γεντί Κουλέ σήμερα Χρήστο, είναι η στενοκέφαλη ψυχολογία μας που αφενός μας εγκλωβίζει σε μια κατάσταση εγωιστική και αφετέρου μας εμποδίζει από το άνοιγμα στον Άλλο. Εννοώντας Άλλο έχουμε τον μετανάστη, τον ξένο, τον σύντροφο, τον φίλο.

— Ακόμα αναρωτιέσαι τι συνάδει με τις κραυγές ή βρήκες απάντηση;

Νομίζω είναι ρητορικό το ερώτημα και αυτονόητη η απάντηση. Τίποτα δεν ταιριάζει με τις κραυγές. Μακάρι να έπαυαν οι κραυγές και να ακούγονταν μόνο τραγούδια.

— Ο αγαπημένος σου ”τρελός λαγός” Μίλτος Σαχτούρης, πώς θαρρείς ότι θα ποιητάριζε τις φετινές αποκριές;

Mε όσα συμβαίνουν τώρα με την καραντίνα νομίζω πως ο Σαχτούρης θα είχε κι άλλα πολλά να γράψει. Η σημερινή κατάσταση, όλα αυτά που βιώνουμε είναι η εφιαλτική ενσάρκωση του τρελού λαγού.

— ”Ανάσα δεν τραβιέται πια στην Χίο”. Μια στροφή του ποιήματος σου ”Καθαρά Δευτέρα 1822” που έγραψες το 2018. Αν ξανάγραφες φέτος για ετούτο το νησί, θα αφαιρούσες, θα πρόσθετες ή θα έγραφες εκ νέου;

Νομίζω πως αυτό το ποίημα με τις συνυποδηλώσεις που κρύβει θα παρέμενε ατόφιο, ως έχει για πολλά «δίσεκτα» έτη ακόμα. Το ποίημα ετούτο δεν προβλέπει αλλά θρηνεί εκ των υστέρων..

— Παρίσι-Αθήνα-Ποίηση-διαφορές κι ομοιότητες. Ποια η γνώμη σου;

Άλλες πόλεις -άλλη ποίηση. Μεγάλες οι διαφορές καθώς η Αθήνα και γενικότερα η Ελλάδα κουβαλάνε μια παράδοση αρχαία, βαριά ενώ στο Παρίσι όλα είναι πιο μοντέρνα, η κάθε λέξη βαραίνει λιγότερο.

— Στη τρίτη ποιητική συλλογή σου ”Θέναρ” το 2019 μίλησες μεταξύ άλλων και για”τα παιδιά στις γωνίες των δρόμων”, φωτογραφίζοντας εμάς της γενιάς του ’90. Τα παιδιά της γενιάς του γιού σου, αν κρύβονται αύριο στις γωνίες των δρόμων ποιος θαρρείς πως θα είναι ο λόγος;

Δεν ξέρω, αλήθεια. Ωστόσο, εύχομαι ο καθρέφτης της τότε κοινωνίας να είναι πιο φωτεινός από εκείνον της δική μας. Αυτό, βέβαια, εξαρτάται πάρα πολύ και από εμάς τους ίδιους, τη δική μας γενιά, τι εφόδια θα δώσουμε στα παιδιά μας, τι υλικά ώστε να χτίσουν διαφορετικά τον κόσμο τους.

— Μία καλή λογοτεχνική μετάφραση εκτός της ευνόητης καλής γνώσης γλώσσας από τι άλλο πρέπει να διέπεται;

Από έμπνευση. Ο μεταφραστής, ιδίως της ποίησης, μερικές φορές έχει μαγικές ιδιότητες. Κατορθώνει να διαβάζει πίσω από τις σελίδες, να ψυχανεμίζεται, να μεταφέρει με αξιοπρέπεια, εντιμότητα και ειλικρίνεια στα ελληνικά λέξεις και γλώσσες μακρινές.

— Ως Φιλόλογος ποια η άποψη σου για αυτή την επιστήμη στη χώρα μας;

Νιώθω κάπως σαν θεματοφύλακας της ελληνικής και νεοελληνικής παράδοσης υπηρετώντας ετούτη την επιστήμη.

— Μετά από το ”’Ερδυλον”,”Τα ετερόφωτα” και το ”Θέναρ”, έχεις μαζέψει στα λαχούρια σου άλλο υλικό ή ακόμα δεν τα έχεις γεμίσει;

Κάτι έχω στο απόθεμά μου αλλά προς το παρόν δίνω έμφαση σ΄ένα παιδικό βιβλίο που ετοιμάζω.

_______________________________________________________________________________

xristos dimoulas

Χρήστος Δημούλας: Εργάζεται ως ελεύθερος επαγγελματίας. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες κι Ιστορία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο καθώς και Δημοσιογραφία στο Επαγγελματικό Εργαστήρι Δημοσιογραφίας. Συνδημιουργός του Φωτογραφικού Εργαστηρίου ”Φώτο-Προλετάριοι”. Έχει εκδώσει 3 ποιητικές συλλογές.”Με λάδι του παρόντος ανάβουν του μέλλοντος καντήλια”(2013),”Ο ι λαϊκατζήδες”(2014) και”Γιώργος Φαρσακίδης,ο ζωγράφος του