Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

«Άδολες συνεντεύξεις σε δόλιους καιρούς»: Καρίνα Βέρδη

 Ο Χρήστος Δημούλας, μίλησε με την Καρίνα Βέρδη, στη στήλη του Ατέχνως για νέους δημιουργούς, «Άδολες συνεντεύξεις σε δόλιους καιρούς».

Η Καρίνα Βέρδη γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε σκηνοθεσία κινηματογράφου και τηλεόρασης στην σχολή Λυκούργου Σταυράκου και Ευρωπαϊκό Πολιτισμό στο Ε.Α.Π.  Παρακολούθησε μαθήματα δημιουργικής γραφής,σεναρίου και πολιτιστικής διαχείρισης.

karinaΕργάζεται ως αρθρογράφος-πολιτιστική συντάκτρια σε έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα και επιμελήτρια εκδόσεων, ενώ διοργανώνει και επιμελείται παρουσιάσεις βιβλίων με μουσική σύμπραξη καλλιτεχνών. Συχνά συντονίζει ποιητικές δράσεις και απαγγελίες ποιημάτων σε χώρους πολιτισμού.

Συμμετέχει σε performances, μικρού μήκους ταινίες,videopoetry.

Είναι συνεργάτης των λογοτεχνικών περιοδικών Κέφαλος και Κύμα.

Μιλά αγγλικά και Ισπανικά.

ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ

ΑΙΡΕΤΙΚΟ ΓΕΡΑΚΙ, χαικού, Εκδόσεις Όστρια,2018

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΒΙΣΣΥΝΙ, Ποίηση, Εκδόσεις Όστρια,2018

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ, ανθολόγηση-επιμέλεια διηγημάτων, Εκδόσεις Κύμα,2018

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ, ανθολόγηση-επιμέλεια διηγημάτων, Εκδόσεις Κύμα,2019

Πρόλογος στο ΚΟΓΧΕΣ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ, Εκδόσεις Επτάλοφος,2017

Πρόλογος στο ΣΚΟΤΟΣ,ΕΡΩΣ, ΦΩΣ, Εκδόσεις Όστρια,2019

ΧΡΩΜΑΤΑ ΨΥΧΗΣ( συλλογικό), Εκδόσεις Όστρια,2018

ΣΥΝΟΜΙΛΩΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΒΑΦΗ( συλλογικό) Εκδόσεις Όστρια,2018

ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΕΡΩΤΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ, τ.Α΄ Εκδόσεις Κύμα,2017

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΤΡΥΦΕΡΟΤΗΤΑ(συλλογικό) Έκδοση του Φιλοζωικού συλλόγου Λαμίας,2016

Επίλεκτον-Όταν η Ζωγραφική συναντά την Ποίηση (συλλογικό λεύκωμα), εκδόσεις Όστρια, 2019

Τα Υπογείως Ανεωχθέντα, συλλογικό, ποίηση, επιμ. Γ.Χ. Θεοχάρη, εκδόσεις Ρώμη,2019

Καλλιτεχνικό Ημερολόγιο του 2020, Εκδόσεις Κέφαλος(συμμετοχή με ποίημα και δύο έργα ζωγραφικής)

ΟΜΑΡΟΣΑ, διηγήματα( υπό έκδοση)

***

– Οι ποιητές σήμερα στην πλειοψηφία τους, τολμάνε ν’ αρθρώσουν τον ξεκάθαρα δικό τους λόγο με την αρμόζουσα ένταση;

Υπάρχουν πολλοί ποιητές αλλά όχι ποιητική παιδεία ευρείας κλίμακας.

Ένταση υπάρχει σε συγκεκριμένους χώρους της ποίησης που εμπλέκονται ιδεολογικά ερείσματα, αλλά στους συγκεκριμένους πάντα η ποίηση ήταν πιο καταγγελτική. Ο «ξεκάθαρα δικός τους λόγος» είναι μεγάλη κουβέντα, γιατί οι επιρροές χωρίζονται στις φιλολογικές διδαχές που όμως δεν περιλαμβάνουν ευρωπαϊκή ποίηση και μοντερνισμό, ακόμα λιγότερο. Ίσως η τελευταία γενιά ποιητών να είναι σε πιο άμεση επαφή με διεθνή ρεύματα, λόγω σπουδών στο εξωτερικό, ταξιδιών και λόγω εξάπλωσης του διαδικτύου. Να αγαπάμε τη γλώσσα και τις ρίζες της αλλα δεν μπορούμε να γράφουμε αιωνίως σαν να μην υπήρξε μοντερνισμός για παράδειγμα.

– Ευρωπαϊκός Πολιτισμός για σένα που τον σπούδασες στο Ε.Α.Π. τι σημαίνει στην σύγχρονη εποχή;

Σημαίνει ότι μέσα από την ιστορική διερεύνηση των παραγόντων που διαμόρφωσαν την Ευρώπη, από οικονομικής, επιστημονικής πλευράς και φυσικά από την πλευρά της τέχνης, αρχιτεκτονικής και λογοτεχνίας κατανοούμε καλύτερα το σημερινό της προφίλ. Ο πολιτισμός της Ευρώπης θεμελιώνεται πάνω στα ανθρώπινα δικαιώματα, την ισότητα, την ελευθερία έκφρασης και αυτά πρέπει να προασπιζόμαστε.

– Διέπει καθόλου η οξύνοια την τωρινή ποίηση μας ή μήπως την κυριαρχούν η σύγχυση παρέα με την φλυαρία;

Σε κάθε τέχνη υπάρχουν πετυχημένοι εκφραστές και άλλοι λιγότερο. Πράγματι υπάρχει και αυτό που λές, αλλά με τον κλυδωνισμό των ιδεολογιών, την οικονομική κρίση που μαστίζει τις κοινωνίες και όχι μόνο τη δική μας, την περιρρέουσα ασάφεια και ανασφάλεια ο κόσμος της γραφής αναπαράγει αυτά τα ερεθίσματα.

– Ποιό κλασσικό ποίημα θα σκηνοθετούσες κινηματογραφικά, αν σου δινόταν η ευκαιρία;

Το «In Flanders Fields», του John McCrae.

– Η παραδοξότητα του να μας σκληραγωγεί θετικά ένα ποίημα, πού έγκειται;

Στο ότι μας δείχνει χωρίς περιστροφές την ουσία των πραγμάτων, με εκτυφλωτική αλήθεια, έτσι η ασημαντολογία καταρρέει και η συνειδητοποίηση μας κάνει δυνατούς

– Τα ”ρομπότ-γραμματείς του μέλλοντος” ποιά θαρρείς πώς θα είναι;

Η φράση είναι παρμένη από το ποίημα Πηχτά Γαλάζια Καλοκαίρια Χωρίς Τελειωμό και είναι ρεαλιστική. Θα είναι τα ρομπότ που θα αντικαταστήσουν κάποιες υπηρεσίες. Εδώ το ποιητικό εγώ του διχασμένου ανθρώπου περνά τα καλοκαίρια του σε γαλάζιες οθόνες ενός δυστοπικού υπερτεχνολογικού μέλλοντος

– Οι ποιητές πρέπει να εναντιώνονται όπως εσύ, στις ”ακάνθιες υποσχέσεις αλλαγής δεδομένων, που κοσμούν των ιεροφόρων την φίλαυτη γενειάδα, παρακαθήμενοι εκ της Αρχής του Πολέμου”;

Είναι υποχρέωση για τους ποιητές να μιλούν για τις πάσης φύσεως αδικίες και τα λόγια της ποίησης αφυπνίζουν ταχύτερα και βαθύτερα το συλλογικό αίσθημα

– Πώς να γλiτώσουν ”της άνοιξης τα γιορτινά, ποy μέσα στης φτώχειας τα στενά μαραίνονται”;

Δεν θα γλiτώσουν, αλλά θα υπάρχουν κι αυτά μέσα στην ποίησή μας, από τη ματιά μας και μια ενεργή ανθρωπινότητα. Η αγάπη και η αλληλεγγύη, το να μην είμαστε μόνο νοικοκυραίοι που κοιτάμε τη δουλίτσα μας και το σπιτάκι μας. Να μην περιμένουμε μόνο από τους άλλους να πράξουν και να μην αναλωνόμαστε στην κριτική του πόσο κακοί και αδιάφοροι είναι οι άλλοι.

-Υποστηρίζεις ότι ”η Ιστορία γλυκαίνει τους φόβους μας”. Πώς το κάνει;

Αν μελετήσει κανείς ιστορία θα δει ότι πράγματι επαναλαμβάνεται. Με το ότι τα πράγματα κάνουν κάποιους κύκλους, φτάνουν σε ένα δυναμικό άκρο και παρακμάζουν, γιατί διαδέχεται κάτι άλλο. Τους γλυκαίνει σημαίνει ότι τους κάνει πιο κατανοήσιμους, πρέπει να δρούμε με όλο μας το είναι στο παρόν, αλλά να μην ξεχνάμε το σημείο της ιστορίας που βρισκόμαστε.

– Υπάρχει κάτι άλλο εκτός από την ποίηση που όπως αυτήν-όπως υποστηρίζεις- ακονίζει τις πτυχές της πραγματικότητας, την σπάει, την αναλύει και την ανασυνθέτει;

Η δημιουργία εν γένει, ο έρωτας και οι εμπνευσμένες επιστημονικές έρευνες, που μας δίνουν μια άλλη θέαση του κόσμου. Για παράδειγμα, διάβασα σε μια έρευνα για το ότι όταν τα φυτά στρεσάρονται βγάζουν υπερηχητικούς ήχους, που τους ακούν τα έντομα και κάποια ζώα. Ο Εμπειρίκος βέβαια το είχε πει νωρίτερα «Τα άνθη μιλούν»!

– Πότε να με κερνάει σοκολατάκια στο καφέ ”Κοραής” μιλώντας μου για την Κατερίνα Γώγου,πότε να μου δείχνει σπίτι του το δωμάτιο που έκρυβε τον ΕΠΟΝίτη Μάνο Χατζιδάκι…Εσύ Καρίνα,τι εικόνες κρατάς από την γνωριμία σου με τον Νάνο Βαλαωρίτη;

Είναι πολλά αυτά που κρατάω, θα σoυ πω. Όμως μου συνέβη κάτι περίεργο. Τον αισθάνθηκα σαν συγγενή μου, υπό την έννοια ότι μου έδινε ασφάλεια η παρουσία του, στο τηλέφωνο, σε μηνύματα, μου άρεσε που ήταν εκεί. Και τον συμβουλεύτηκα κάποιες φορές εκτός από ποιήματα και για προσωπικά μου, όπως για την επιλογή της στήλης μου σε έντυπη εφημερίδα, που του έδωσα μια λίστα με πιθανούς τίτλους και διάλεξε το «οι σελίδες της Καρίνας». Κρατώ τη φρεσκάδα της σκέψης του, το πόσο σύγχρονος ήταν , πόσο ειλικρινής και πόσο διεισδυτικός. Θα είναι πάντα μέσα στην καρδιά μου, ήταν απίστευτος άνθρωπος, δεν έμοιαζε με κανέναν.

– Για τα ψηλά οικονομικά ποσά που κοστίζουν οι εκδόσεις, τι μπορεί να γίνει;

Να μην εκδίδουμε σε εκδοτικούς που ζητάνε υπέρογκα ποσά. Δεν αγαπούν περισσότερο την ποίηση, ούτε την υποστηρίζουν περισσότερο.

– Επειδή για κάτι παραπλήσιο προσπαθώ κι εγώ, για πες μου, πώς ένιωσες όταν είδες τυπωμένες τις ζωγραφιές των παιδιών από το Χατζηκυριάκειο Ίδρυμα, μέσα στις σελίδες της Ανθολογίας σου με τις Ιστορίες του Δρόμου;

Ένιωσα συγκίνηση και επαλήθευση της πεποίθησής μου ότι μπορούμε αν θέλουμε και εργαστούμε με συνέπεια να πετύχουμε κάτι όμορφο. Μπορούμε να διανοίξουμε τον δρόμο και όχι να περιμένουμε να μας χαριστεί. Να είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε δυσκολίες, διάψευση, αμφισβήτηση, αλλά αν έχουμε πίστη πολλά μπορούν να γίνουν. Να μην είναι μόνο το κίνητρο μας τα χρήματα, αλλά και οι ηθικές ικανοποιήσεις, σχετικά με τη συμβολή μας στην κοινωνία. Δεν μπορώ να πω ότι αυτή μου η πρωτοβουλία συνάντησε δυσκολίες βέβαια, διότι αγκαλιάστηκε αμέσως από τη διευθύντρια του Χατζηκυριάκειου ιδρύματος και τους εκδότες του κύματος. Όμως είχα την ιδέα αλλά και την εκτελεστική ευθύνη, δεν έκανε κάποιος άλλος και τα πρακτικά κομμάτια, τις συνεννοήσεις, τα mails, την προώθηση, την παρουσίαση, κλπ.

– Αφού λοιπόν ανθολόγησες Ιστορίες του Δρόμου και της Θάλασσας, ενώ παράλληλα μας είπες ότι υπάρχει ”Αιρετικό Γεράκι, Ηλεκτρικό βυσσινί”, θα δούμε τελικά σε έκδοση την ανέκδοτη ως τώρα συλλογή διηγημάτων σου ”Ομαρόσα”;

Θα δούμε φυσικά! Άλλαξα την επιλογή μου στον εκδοτικό, γι αυτό λίγο καθυστέρησε. Όμως είχα έτσι την ευκαιρία να προσθέσω και έξι καινούριες ιστορίες!
Σ’ευχαριστώ πολύ για την ευγενική σου πρόσκληση για αυτή τη συνέντευξη και σας εύχομαι καλή επιτυχία στο Ατέχνως και στην στήλη σου!

Εγώ σ’ευχαριστώ Καρίνα.Νάσαι πάντα δημιουργική.

_______________________________________________________________________________

xristos dimoulas

Χρήστος Δημούλας: Εργάζεται ως ελεύθερος επαγγελματίας. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες κι Ιστορία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο καθώς και Δημοσιογραφία στο Επαγγελματικό Εργαστήρι Δημοσιογραφίας. Συνδημιουργός του Φωτογραφικού Εργαστηρίου ”Φώτο-Προλετάριοι”. Έχει εκδώσει 3 ποιητικές συλλογές.”Με λάδι του παρόντος ανάβουν του μέλλοντος καντήλια”(2013),”Ο ι λαϊκατζήδες”(2014) και”Γιώργος Φαρσακίδης,ο ζωγράφος του Λαού”(2015).