• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Έβαλε ο θεός σημάδι

Γράφει ο Σφυροδρέπανος //

Σαν σήμερα, πριν 35 χρόνια, έβαλε ο θεός σημάδι τη μεγαλύτερη και πιο χαρακτηριστική συνάμα φωνή του ελληνικού πενταγράμμου: το Νίκο Ξυλούρη.

Ένα χρόνο μετά, την ίδια μέρα, λάμβανε χώρα η μεγαλύτερη τραγωδία στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου, με τους 21 νεκρούς της Θύρας 7, αμέσως μετά το θριαμβευτικό 6-0 της ομάδας τους επί της ΑΕΚ για το πρωτάθλημα. Έβαλε ο θεός σημάδι… τα παιδιά του Πειραιά. Που έτρεχαν βιαστικά να προλάβουν να αποθεώσουν τα ινδάλματά τους και συνωστίστηκαν -όπως θα έλεγε και μία ιστορικός- στην έξοδο, όπου βρήκαν τραγικό θάνατο, πλακώνοντας ο ένας τον άλλο με το βάρος του σώματός τους. Κραυγές, απόγνωση, θρήνος, ασφυξία –και για όσους έμειναν πίσω να το θυμούνται.

Το 81’ και τα χρόνια που ακολούθησαν δε συνδέονται στις ιστορικές μνήμες μόνο με το φαινόμενο ΠΑΣΟΚ. Λίγους μήνες πριν την Αλλαγή, που ήδη κυοφορούνταν, η τραγωδία στο Καραϊσκάκη «εγκαινίασε» μια δεκαετία που σημαδεύτηκε από πολύνεκρα, γηπεδικά δυστυχήματα (Χέιζελ, Χίλσμπορο) ή επεισόδια. Αλλά και από τη διάψευση των ιδανικών για μια ριζική αλλαγή, που θα δικαίωνε τους μεγάλους αγώνες του λαού μας (ΕΑΜ, ΔΣΕ, Ιουλιανά, Πολυτεχνείο). Όσο μακάβριος και αν φαίνεται ο παραλληλισμός, ο ενθουσιασμός στις μαζικές εκλογικές συγκεντρώσεις του Ανδρέα –εκεί να δεις συνωστισμός…- και οι μεγάλες προσδοκίες για την αλλαγή που έρχεται (τώρα τη λένε ελπίδα) είχε παρόμοια κατάληξη με την χαρά των φίλων του Ολυμπιακού εκείνο το μοιραίο απόγευμα.

 

thura7_1

Έκτοτε, από τα χρόνια της Αλλαγής, έχουν αλλάξει πολλά χωρίς να αλλάξει τίποτα. Στα γήπεδα η Ελλάδα (εξακολουθεί να) αναστενάζει, αλλά προτιμά πια τη ζεστασιά της ψυχρής οθόνης από την κερκίδα, με το τσουχτερό εισιτήριο.
Τα γήπεδα είναι πιο ασφαλή, με προδιαγραφές, για να τα χαίρονται οι ανώνυμες εταιρίες και οι ιδιώτες –η έξωση του στίβου, του Εθνικού κ.ά. από το Καραϊσκάκη είναι το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα.
Η Θατσερική Αγγλία έδιωξε τους χούλιγκαν από τα γήπεδα, αλλά τους άφησε να εκτονώνονται οπουδήποτε αλλού μακριά από την εύθραυστη βιτρίνα του προϊόντος της, που χρήζει προσοχής και προστασίας.
Κι η εν Ελλάδι Αλλαγή βαφτίστηκε ελπίδα, και την περιμένουμε χρόνια να φανεί, σαν τον Γκοντώ, που τελικά δεν εμφανίζεται ποτέ.

Το βασικό είναι να μάθουμε να αξιοποιούμε την πείρα μας, για να μη ζούμε από την αρχή τη μέρα της μαρμότας. Για τις τραγωδίες που «μας βρίσκουν» δε φταίει γενικά κι αόριστα η ανευθυνότητα κι η προχειρότητα, ή ο θεός που μας μισεί (μα πάνω απ’ όλα το κρασί) και μας… έβαλε σημάδι. Η άρπα κόλα και το «σημάδι» έχουν ονοματεπώνυμα και συγκεκριμένο ταξικό πρόσημο που τα γεννάν και τα υπηρετούν. Κι η μεγαλύτερη τραγωδία για ένα λαό είναι να μη μαθαίνει από τα λάθη του, και να τα επαναλαμβάνει, περιμένοντας να βγει απ’ αυτά διαφορετικό αποτέλεσμα στο τέλος.