Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Ένα ποίημα «Για το Θάνο»

Κόντρα στις βουλές της μοίρας
στις στατιστικές
και στα ιατρικά δεδομένα,
ο Θάνος θα είν’ εδώ
πολλά μα πολλά χρόνια ακόμα!
Θα μας ταξιδεύει
στο νησί της ουτοπίας
στης ευτοπίας τον παράδεισο.
Μέσ’ απ’ τη μαγεία της τέχνης του,
θα μας χαρίζει
την ιερή ανατριχίλα της συγκίνησης.
Και όταν θα γίνουμε αστρόσκονη και φως,
θα φωτίζει κι άλλους ανθρώπους
επόμενων αιώνων.
Με το ηχόχρωμα της ψυχής του.
Και τον αθάνατο λόγο των Ποιητών.

Σπύρος Ζαχαράτος
Εργάτης των Λέξεων
Αθήνα 2-V-19

ΚΑΤΙ ΠΑΙΔΙΑ ΑΝΩΝΥΜΑ

Κάτι παιδιά ανώνυμα
σα φανταράκια φρόνημα
που δεν πάνε για ύπνο
θα τραγουδούν τ’ ανείπωτα
τα όλα ή το τίποτα
στων αστεριών το δείπνο.

Κι εσύ μες στη μιζέρια σου
με αδειανά τα χέρια σου
δεν πας ένα ταξίδι
με του μυαλού το κότερο
το σκάφος τ’ ακριβότερο
δεν ξέρεις το παιχνίδι.

Κάτι παιδιά ανώνυμα
της γλύκας ετερώνυμα
που αριθμούς δεν ξέρουν
ανοίξαν την ομπρέλα τους
πίνοντας απ’ την τρέλα τους
πάψαν να υποφέρουν.

Σ’ ΕΧΩ ΦΕΓΓΑΡΙ

Σ’ έχω φεγγάρι στο θαμπό λεκανοπέδιο
έχεις τον τρόπο να μ’ ανοίγεις πάντα δρόμους
μα όταν κάνεις την καρδιά σου ναρκοπέδιο
είμαι δραχμούλα που πετάς στους υπονόμους.

Σ’ έχω φεγγάρι και στο στήθος μου κυκλάμινο
έχεις τον τρόπο να με κάνεις χελιδόνι
μα όταν κάνεις την καρδιά σου υψικάμινο
είμαι παράσταση σε μέταλλο που λιώνει.

Σαν πρωτοβρόχι να ποτίζεις την αλήθεια μου
και κάθε λάθος σου μπορώ να συγχωράω
αναπνοή μου, μυστικό που ’χω στα στήθια μου
όταν γυρίζεις τ’ ακριβά μου θα φοράω.

Σπύρος Ζαχαράτος