• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Έχετε φανταστεί πως είναι… (Προσωπική μαρτυρία εργαζόμενου στην καθαριότητα)

Θα κάνω μια προσωπική αναφορά, που κανονικά θα έπρεπε να τους αφορά όλους

Δούλεψα 8 μήνες σε δήμο πίσω από απορριμματοφόρο

Όχι καμπόσα χρόνια ή και μια ζωή, όπως άλλοι

Έχω όμως την στοιχειώδη εμπειρία να ρωτήσω

Έχετε φανταστεί πως είναι τα υγρά από κάθε λογής σκουπίδια να περνάνε μέσα από τα πολυχρησιμοποιημένα γάντια?

Να μην σου δίνει η υπηρεσία παρά 1 ζευγάρι ανά 15πενθήμερο, έτσι που ούτε θα τα αγγίζατε?

Να λούζεστε με όλα τα υγρά σύνθλιψης πάνω στα γλιστερά σκαλοπάτια?

Να μυρίζετε μια μυρωδιά που δεν προλαβαίνει να φύγει πριν ξαναπιάστε δουλειά?

Να τρώτε την βροχή, το κρύο, την ζεστή, κινδυνεύοντας ανά πάσα στιγμή να σκοτωθείτε από τα μηχανήματα ή να σωριαστείτε στην άσφαλτο?

Να κυνηγάτε τις βρωμιές που σκορπίζουν λογικά τα ζώα, επειδή ορισμένοι δεν κάνουν τον κόπο να κατέβουν καν από τα αυτοκίνητα τους και παρατάνε τα σκουπίδια απέξω?

Να τραβάτε τους εξαιρετικά βαρείς κάδους και να μην ξεκολλάνε?

Μέτα όλα αυτά έχετε διανοηθεί πώς είναι να παράγεις αυτό το έργο και να σου φέρονται λες και είσαι κι ο ίδιος σκουπίδια?

Και κύρια… μπορείτε να φανταστείτε αυτή η εργασία να μην έχει πρόωρη συνταξιοδότηση και βαρέα ανθυγιεινά ένσημα?

Όλοι μαζί… έχουμε φανταστεί πώς είναι στα 62 σου να κάνεις όλα αυτά, μα και να συντηρείς 4 παιδιά, εκ των οποίων το ένα ανήλικο και το άλλο ΑΜΕΑ?

Τα σκουπίδια και η βρώμα τους κάποτε καθορίζουν.

Η αθλιότητα όσων ειρωνεύονται αγώνες, δεν ξεπλύνετε με κανέναν τρόπο.

Και οφείλουμε να μην την ξεχάσουμε

_______________

Το κείμενο το αλιεύσαμε από την προσωπική σελίδα του Gian Kapatsoulias στο facebook.