Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Αβάνα, η έκρηξη στο La Coubre: 63 χρόνια η οργή ενός λαού που παραμένει αναλλοίωτη

Ανθρώπινα λείψανα, αδηφάγα φωτιά που εξαπλωνόταν και κραυγές πόνου παντού συνέθεσαν τη φρικτή σκηνή που στοίχισε τη ζωή σε περισσότερους από εκατό ανθρώπους και άφησε περίπου 400 τραυματίες.

Πέρασαν 63 χρόνια από εκείνη την Παρασκευή του φόβου στις 4 Μάρτη 1960 και, όταν κοιτάς τις εικόνες, είναι δύσκολο να μην συγκινηθείς από τόση καταστροφή και πόνο που απλώνεται ανάμεσα στη θάλασσα και τη γη της πρωτεύουσας του νησιού της επανάστασης.

Ήταν γύρω στις 3:10 μ.μ. όταν μια τεράστια έκρηξη συγκλόνισε την Αβάνα και ένα μανιτάρι με μαύρες άκρες υψώθηκε πάνω από την περιοχή του λιμανιού,  κρύβοντας τον ορίζοντα.

Το γαλλικό ατμόπλοιο La Coubre (έφθασε στην Κούβα εκείνο το πρωί) είχε εκραγεί κατά την εκφόρτωση όπλων και πυρομαχικών που προορίζονταν για την υπεράσπιση της εκκολαπτόμενης Επανάστασης. Το σενάριο ανατριχιαστικό.

Αυτή η πρώτη έκρηξη άφησε τα αμπάρια χωρίς στέγη, προκάλεσε ζημιές στην πρύμνη του πλοίου πολλούς θανάτους και τραυματισμούς. αλλά τα χειρότερα δεν είχαν έρθει ακόμα. Ενώ εργάτες, αστυνομία, λιμενεργάτες, πυροσβέστες, στρατιώτες και γείτονες έφτασαν στο σημείο για να βοηθήσουν, μια δεύτερη έκρηξη επιδείνωσε την τραγωδία.

Δεν αργήσαμε να ανακαλύψουμε ότι αυτή η τρομοκρατική ενέργεια διαπράχθηκε από την CIA των Ηνωμένων Πολιτειών –πρώτο συμβάν από μια μακρά λίστα δολιοφθορών με στόχο να σπείρουν τον φόβο στους Κουβανούς.

Ωστόσο, η απάντηση του Φιντέλ στην κηδεία των θυμάτων ήταν δυναμική: η Κούβα δεν θα εγκατέλειπε την ελευθερία της ή τα ιδανικά της. «Δεν θα ξέρουμε μόνο πώς να αντισταθούμε σε οποιαδήποτε επίθεση, αλλά θα ξέρουμε πώς να νικήσουμε», δήλωσε και από τότε _¡Patria o Muerte!,  που είναι και η μόνιμη σταθερά ενός λαού που δεν ξεχνά τους νεκρούς του, ούτε πουλά την αξιοπρέπειά του.

Πηγή granma

26 Δεκέμβρη, του Παναγιώτη ράπτη

Αβάνα 4 Μάρτη 1960 ~3:10 μμ

Υπάρχουν σημαντικές στιγμές στη ζωή των λαών. υπάρχουν λεπτά που είναι εξαιρετικά, και ένα τέτοιο λεπτό είναι αυτό το τραγικό και πικρό λεπτό που ζήσαμε εκείνη τη μέρα …
Το δεύτερο εξάμηνο του 1959 και όλο το 1960, αντεπαναστατικές οργανώσεις και δίκτυα κατασκοπείας συνδεμένα με τη CIA ξεφύτρωναν και  εξαπλώθηκαν σε όλη την Κούβα. Οι εχθρικές ενέργειες κατά της Επανάστασης αυξήθηκαν: σχεδιασμός επιθέσεων σε ηγέτες και λαϊκά στελέχη, σχηματισμός ένοπλων ομάδων  κατά της κυβέρνησης, βομβαρδισμοί πόλεων και κοινωνικοοικονομικών χώρων, παραβιάσεις εναέριου χώρου, ηλεκτρομαγνητικές και της θάλασσας επίσης…

Στο πλαίσιο αυτό, η Επαναστατική Κυβέρνηση σχεδίαζε να ενισχύσει τη στρατιωτική της ικανότητα. Ωστόσο, έπρεπε να ξεπεράσει τα εμπόδια που επέβαλε η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών για να αποτρέψει την πρόσβαση σε στρατιωτικές προμήθειες. Ο ίδιος ο Φιντέλ Κάστρο θα εξηγούσε ότι «η βρετανική κυβέρνηση δήλωσε ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ μας εμπόδισε να αποκτήσουμε αεροπλάνα στην Αγγλία _στη συνέχεια το είπαν οι ίδιες οι αρχές και οι εκπρόσωποι των ΗΠΑ (…)».
Στο Βέλγιο, ένας διπλωμάτης των ΗΠΑ και στρατιωτικός ακόλουθος είχαν επίσης πιέσει την κυβέρνηση να σταματήσει την πώληση όπλων στην Κούβα.
^              (…)

Ποιες είναι οι πιθανότητες να εκραγεί μια χειροβομβίδα μέσα στο κιβώτιό της; Έρχονται χωρίς ασφάλεια στην περόνη; Ε… ΟΧΙ!
Χαλαρώνουν μήπως μέσα στα τελάρα μεταφοράς; Αυτά τα θανατηφόρα προϊόντα μεταφέρονται χωρίς ασφάλεια για αυτούς που τα χειρίζονται, που τα φορτώνουν και τα ξεφορτώνουν;

(…)
Το γαλλικό πλοίο La Coubre είχε αποπλεύσει μέρες νωρίτερα από την Αμβέρσα και μετέφερε σφαίρες, αντιαρματικά και χειροβομβίδες κατά προσωπικού και τουφέκια FAL (σσ. Fusil Automatique Léger _ Rifle) που αγόρασε η Κούβα από το βελγικό εργοστάσιο.

Ο Κουβανός ιστορικός José Cantón Navarro (1925-2008) αναφέρεται στο κείμενο “Historia de Cuba 1959-1999” λέγοντας πως εκείνος ο αγώνας για την εθνική ανεξαρτησία και το σοσιαλισμό προκάλεσε το 101 νεκρούς, συμπεριλαμβανομένων επτά Γάλλων ναυτικών, και εκατοντάδες τραυματίες.

Στην ομιλία του στο νεκροταφείο του Colón την επόμενη μέρα, κατά τη διάρκεια της κηδείας, ο Φιντέλ εξήγησε με λεπτομέρειες τη διαδικασία έρευνας που ακολούθησε την έκρηξη.

Εκτός από την ανάκριση του πληρώματος του πλοίου και των συμμετεχόντων στην εκφόρτωση των όπλων, οι αξιωματικοί του Επαναστατικού Στρατού έλαβαν εντολή να εκτοξεύσουν δύο κιβώτια χειροβομβίδων και των δύο τύπων από αεροπλάνο, στα 400 και 600 πόδια. «Τα κουτιά διείσδυσαν αρκετά στο έδαφος λόγω της πρόσκρουσης και τα ξύλινα κιβώτια έσπασαν χωρίς να εκραγεί ούτε μία από τις 50 χειροβομβίδες που υπήρχαν μέσα», εξήγησε ο Φιντέλ σε όσους συγκεντρώθηκαν στην κηδεία.
Αν και ορισμένες πηγές υπερασπίζονται τη γραμμή ότι δεν υπάρχουν οριστικά στοιχεία σχετικά με τη σύνδεση μεταξύ ΗΠΑ και της έκρηξης του ατμόπλοιου, αρκετοί Κουβανοί και ξένοι ερευνητές συμφωνούν ότι στις 4 Μαρτίου, η Κούβα γνώρισε τη μεγαλύτερη επίθεση της CIA του 20ού αιώνα. Για τον Κολομβιανό δημοσιογράφο Hernando Calvo Ospina (1961-), συγγραφέα του ντοκιμαντέρ El Enigma de La Coubre, αυτό που προκάλεσε τις εκρήξεις τοποθετήθηκε στο πλοίο πριν φύγει από την Ευρώπη. Σύμφωνα με τις μελέτες του, το περιστατικό προέκυψε από τρομοκρατική ενέργεια της CIA.
(…)
Και όχι μόνο θα ξέρουμε πώς να αντισταθούμε σε οποιαδήποτε επιθετικότητα, αλλά θα ξέρουμε πώς να νικήσουμε οποιαδήποτε επιθετικότητα, και ότι πάλι δεν θα είχαμε άλλη επιλογή από αυτή που πυροδότησε τον επαναστατικό αγώνα: ελευθερία ή θάνατος. Μόνο που τώρα ελευθερία σημαίνει πολύ περισσότερα: ελευθερία σημαίνει πατρίδα. Και η επιλογή μας θα ήταν πατρίδα ή θάνατος (…)

Ο Μαρξ και η αισθητική, του Μιχαήλ Λίφσιτς

Το ατμόπλοιο La Coubre υπέστη δύο εκρήξεις όταν μέρος του φορτίου είχε εκφορτωθεί. Η δεύτερη έκρηξη ήταν ακόμη μεγαλύτερη από την πρώτη. Άλλωστε, Fidel, Almeida και άλλοι επαναστάτες ηγέτες έφτασαν αμέσως στον τόπο της καταστροφής για να οργανώσουν την εκκένωση και τη διάσωση των θυμάτων. Λένε ότι ο Τσε Γκεβάρα παρείχε προσωπικά ιατρική βοήθεια σε πολλά θύματα.

Πηγή Cubasí

Μοιραστείτε το: