Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Αλέκος Χατζηκώστας: Μικρή ερωτική ιστορία …πανδημίας

Η απόσταση μεταξύ τους καθημερινά μεγάλωνε

Τι και αν τα χιλιόμετρα που τους χώριζαν παρέμεναν τα ίδια.
Τα τείχη που είχαν υψώσει ζώντας ο καθένας καθημερινά στον κόσμο του (ή τον μικρόκοσμο), είχαν φθάσει πια σε δυσθεώρητα ύψη.

Σκέφτηκε να δοκιμάσει παλιές μορφές επικοινωνίας.
Τα μοντέρνα τους κινητά φαίνεται πως  είχαν χάσει πια το «σήμα» τους και οι βιντεοκλήσεις δεν μπορούσαν να γίνουν.

Δοκίμασε με το περιστέρι. Έδενε μικρά χαρτάκια στο πόδι του, όμως αυτό επέστρεφε χωρίς να την βρίσκει. Έχανε τον προσανατολισμό του στους απέραντους δρόμους, στις ατέλειωτες μοναξιές που έκρυβαν οι πολυκατοικίες.
Δοκίμασε για μια τελευταία φορά, με την ελπίδα να επιμένει, να θέλει να πεθάνει τελευταία.
Το στερνό μήνυμα που τις έστειλε έγραφε:
«Σου αφήνω τη θάλασσα ως δείγμα της αγάπης μου.
Σου αφήνω ένα τραγούδι που θα μπορείς να τραγουδάς όταν θα λείπω».
Θα περίμενε, όσο άντεχε, υποσχέθηκε στον εαυτό του.
Βασανιστικό πραγματικά, από περιστέρια, να αναζητάς αγάπες στον 21ο αιώνα…