• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Αμερική και Αγγλία σκόπιμα έσπειραν τον Φασισμό στην Ευρώπη εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης

Επιμέλεια Πάνος Αλεπλιώτης //

Άρθρο του Jay Janson ο οποίος έζησε και δίδαξε στην Κορέα για έξι χρόνια καθώς και στο Βιετνάμ, ιστορικός, ακτιβιστής, μουσικός και συγγραφέας. έχει ζήσει και εργαστεί σε όλες τις ηπείρους σε 67 χώρες.  Άρθρα του σχετικά με τον ρόλο των μήντια έχουν δημοσιευθεί στην Κίνα, Ιταλία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ινδία, Σουηδία, Γερμανία, Βιετνάμ και των ΗΠΑ. Τώρα κατοικεί στη Νέα Υόρκη.

Το 1900, τη Ρωσία και Αμερική ήταν σύμμαχοι στην εισβολή της Κίνας μαζί με το υπόλοιπους από τις καπιταλιστικές αυτοκρατορίες, αλλά από τον Σεπτέμβριο του 1918 μέχρι τον Ιούλιο του 1919 οι ΗΠΑ είχαν δύο στρατιές στην Ρωσία που σκότωναν Ρώσους μία στον Αρχάγγελο, η άλλη στο Βλαδιβοστόκ, ο στόχος δεν ονομαζόταν «αλλαγή καθεστώτος» τότε, αλλά έτσι ήταν.

Αφού είχαν τους περισσότερους νεκρούς ότι όλες τις άλλες αποικιοκρατικές Αυτοκρατορίες στον πρώτο Παγκόσμιο πόλεμο ανέτρεψαν τον Τσάρο οι προλετάριοι και τους καπιταλιστές τους και εγκαθίδρυσαν σοσιαλιστική κυβέρνηση.

Αμέσως, δεκατέσσερις στρατιές από δώδεκα καπιταλιστικές χώρες εισέβαλλαν στην Ρωσία, προκειμένου να ανατρέψουν τη νέα σοσιαλιστική κυβέρνηση με έναν εμφύλιο πόλεμο που προκάλεσε εκατομμύρια θανάτους, τρία εκατομμύρια μόνο από τύφο.

Οι ΗΠΑ, καθώς και τα άλλα έθνη που είχαν εισβάλλει έγιναν για λίγους μήνες πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Υπάρχουν επίσημες φωτογραφίες του αμερικανικού στρατού όπου Αμερικάνοι στέκονται πάνω από νεκρούς Μπολσεβίκους κατά την διάρκεια της εκστρατείας «Πολική αρκούδα» και την Αμερικανικής εκστρατευτικής δύναμης στην Σιβηρία.

röda

Κόκκινος Στρατός τις μέρες του Εμφυλίου

Οι καπιταλιστικές χώρες που υποστήριξαν τον εμφύλιο απέτυχαν να ανατρέψουν τη σοσιαλιστική κυβέρνηση στη Ρωσία, αλλά το πιο τερατώδες σχέδιο που επινοήθηκε ποτέ συμπυκνώνεται στο άρθρο του Ιρλανδού δημοσιογράφου Finian Cunningham 5/10/2014.

Το δυτικό κοινό, μετά από δεκαετίες πλύσης εγκεφάλου για τις εκδοχές της ιστορίας, έχει ένα συγκεκριμένο μειονέκτημα στην σωστή κατανόηση των παγκόσμιων πολέμων…

Μια πολύ διαφορετική «εκδοχή» της ιστορίας έχει μείνει απόρρητη, μια «έκδοση» που βάζει την ηγεσία της Δύσης σε ολέθρια κατηγορία από αυτήν των απλών πολιτών.

Ο φασισμός στην Ευρώπη, με επικεφαλής την ναζιστική Γερμανία, μαζί με το Μουσολίνι στην Ιταλία, τον Φράνκο στην Ισπανία και τον Σαλαζάρ στην Πορτογαλία, δεν ήταν κάποια παρεκκλίνουσα δύναμη, που ξεπήδησε από το πουθενά κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920-1930.

Η κίνηση ήταν μια σκόπιμη καλλιέργεια από τους ηγέτες της αγγλο-αμερικανικής κεφαλαιοκρατίας. Ο Ευρωπαϊκός φασισμός μπορεί να έχει τον τίτλο του «εθνικού σοσιαλισμού», αλλά η βάση της ιδεολογίας του δεν έρχεται σε καμία αντίθεση με τις θεμελειώδεις καπιταλιστικές αρχές.

Ήταν μια αυταρχική κίνηση για να διαφυλάξει την καπιταλιστική τάξη, που είδε το γνήσιο εργατικό σοσιαλισμό εργάτη σαν εχθρό που πρέπει να συντριφθεί ανηλεώς.

Αυτό είναι που έκανε τον Ευρωπαϊκό φασισμό τόσο ελκυστικό για την άρχουσα τάξη του δυτικού καπιταλισμού. Ειδικότερα, η ναζιστική Γερμανία θεωρήθηκε από την Δυτική ελίτ ως προπύργιο κατά οποιαδήποτε σοσιαλιστικής επανάστασης που να είναι εμπνευσμένη από τη Ρωσική επανάσταση του 1917.

Δεν είναι τυχαίο ότι οι Αμερικάνικες επενδύσεις κεφαλαίου στη ναζιστική Γερμανία μεταξύ 1929-1940 ξεπέρασε κατά πολύ οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα…

Ο βιομηχανικός επανεξοπλισμός της Γερμανίας (παρά τις στηλιτεύσεις της Συνθήκης των Βερσαλλιών που είχε υπογραφεί στο τέλος του πρώτου παγκόσμιου πολέμου, που αγνοήθηκαν πράγματι διευκολύνθηκε από την αμερικανική και βρετανική καπιταλιστική άρχουσα τάξη.

Όταν ο Χίτλερ προσάρτησε την Αυστρία και την Τσεχική Σουδητία το 1938, αυτό παραβλέφθηκε. Αυτό δεν έγινε από διάθεση κατευνασμού, όπως ευρέως ερμηνεύτηκε, αλλά από μια πολύ πιο ενεργή, αλλά απόρρητη, πολιτική συμπαιγνία….

Σύμφωνα με τους AlvinFinkel καιClementLeibovitzστο βιβλίο τους, «Η συμπαιγνία Τσάμπερλεν-Χίτλερ», ο Βρετανός συντηρητικός ηγέτης Νέβιλ Τσάμπερλεν και οι συνχωρδία του,ήταν αποφασισμένοι να δώσουν «ελεύθερα χέρια» στην ναζιστική Γερμανία για επεκτατισμό προς ανατολάς. 

stalin

Ο πραγματικός στόχος των Δυτικών χορηγών της πολεμικής μηχανής των Ναζί ήταν η επίθεση στη Σοβιετική Ένωση, προκειμένου να καταστρέψει, κατά την άποψή τους, την πηγή του διεθνούς επαναστατικού σοσιαλισμού. Στη δεκαετία του 1930, η ίδια η ύπαρξη του καπιταλισμού ήταν ταλαντεύονταω στην άκρη του γκρεμού εν μέσω της μεγάλης ύφεσης, μαζικής φτώχειας και λαϊκή δυσαρέσκεια για τις ΗΠΑ, τη Βρετανία και άλλες δυτικές χώρες. Η όλη Δυτική καπιταλιστική τάξη ήταν κάτω από την επικείμενη απειλή από τους δικούς της λαούς.

Αυτό είναι το ιστορικό πλαίσιο για την Δυτική υποστήριξη στην άνοδο του Ευρωπαϊκού φασισμού. Μια ματιά μόνο σε μερικά από τα αδιαμφισβήτητα στοιχεία από το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο… Περίπου 14 εκατομμύρια στρατιώτες του Κόκκινος στρατού σκοτώθηκαν στην ενδεχόμενη ήττα της ναζιστικής Γερμανίας, σε σύγκριση με λιγότερο από 400.000 στρατιώτες για την καθεμία από τις ΗΠΑ και τη Βρετανία. Αυτές οι δυτικές δυνάμεις έχασαν λιγότερο από 4 τοις εκατό των θυμάτων του κόκκινου στρατού.

Οι αριθμοί αυτοί μας λένε ότι η Γερμανία των Ναζί ήταν κυρίως κατευθυνόμενη εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης, όπως ήλπιζαν οι δυτικές ιμπεριαλιστικές κυβερνήσεις στην αρχική τους στήριξη των ναζιστικών και άλλων ευρωπαϊκών φασιστικών καθεστώτων κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930.

(Στη φωτογραφία ο Άγγλος πρωθυπουργός Τσάμπερλεν με τον Χίτλερ,  στην υπογραφή της Συμφωνίας του Μονάχου, στις 29/9/1938)

________________________________________________________________________________________________

Πάνος Αλεπλιώτης Δημοτικός σύμβουλος Πυλαίας Θεσσαλονίκης 87/90 και 99/2002. Αντιδήμαρχος Πυλαίας από το 1987 έως και το 1990 και από το 1999 έως και το 2000. Εργάστηκε σαν γεωλόγος, περιβαλλοντολόγος και χωροτάκτης στην Ελλάδα και στην Σουηδία