• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Αναταράξεις στη συγκυβέρνηση; Ένα διαζύγιο… ανακουφιστικό για ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ και ευρωνατοϊκούς

Αναταράξεις στην κυβερνητική συμμαχία, στην προοπτική της επικύρωσης της Συμφωνίας των Πρεσπών και των εθνικών εκλογών και με άρωμα made in usa, και όχι βεβαίως γιατί από τις δηλώσεις στην Ουάσινγκτον ξεκίνησε η ενδοκυβερνητική αντιπαράθεση. Είναι η πυκνότητα και το περιεχόμενο των δηλώσεων που ίσως προετοιμάζουν ένα… ανακουφιστικό διαζύγιο. Είναι και ο «από μηχανής θεός» Αμερικανός πρέσβης στην Αθήνα. Είναι και τα ευρωνατοϊκά συμφέροντα που διακυβεύονται και δε θέλουν τίποτα να καθυστερήσουν (και όπου συμφέροντα και καθυστέρηση, η συμφωνία Ελλάδος-ΠΓΔΜ και η υπερψήφισή της από τα Κοινοβούλια των δύο χωρών).

Είναι το Plan Β που πρότεινε ο Π. Καμμένος για το Σκοπιανό (ένα μικρό Βαλκανικό ΝΑΤΟ) και η πρόσκληση για δημιουργία τριών νέων αμερικανικών βάσεων στη χώρα που …εξέθεσαν το ΣΥΡΙΖΑ (σε μια στιγμή που νόμιζε ότι θα μπορούσε να αμβλύνει την οργή από τα έργα και τις ημέρες του) και βγήκαν στα κάγκελα υπουργοί, βουλευτές, στελέχη και από κοντά ο φιλοκυβερνητικός Τύπος. Χείμαρροι υποκρισίας μας πλημμύρισαν, λες και δεν τα είχαν ξανακούσει αυτά από τον Καμμένο.

Ίσως καθόλου τυχαίο δεν είναι το χτεσινό πρωτοσέλιδο της Εφημερίδας των Συντακτών η οποία με σθένος υπερασπίζεται τις επιλογές ΣΥΡΙΖΑ και εκφράζει το Μαξίμου: «Ο Πάνος Καμμένος βλάπτει σοβαρά τη χώρα». Πρωτοσέλιδο το οποίο εκφράζει διαθέσεις εντός του ΣΥΡΙΖΑ που πιστεύουν ότι έτσι θα πάρουν ένα «αναστάσιμο λουτρό».

Τα σημερινά σχόλια  του Π. Καμμένου απαντώντας στην ΕφΣυν και στον πρόεδρο της Βουλής Ν. Βούτση περιγράφουν μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα παραμονές διαζυγίου το οποίο εξυπηρετεί αμφότερους («πολιτικά επιχειρηματικά συμφέροντα» βλέπει πίσω από την επίθεση της ΕφΣυν, ενώ είναι ειρωνικός στην απάντησή του στον πρόεδρο της Βουλής).

Γιατί βολεύονται αμφότεροι με το διαζύγιο (το οποίο μάλλον ευνοεί και την ολοκλήρωση του ευρωνατοϊκού …πρότζεκτ)

Τον μεν ΣΥΡΙΖΑ ότι δεν ανέχτηκε τα καμώματα του ακροδεξιού εταίρου του, σβήνοντας έτσι όλη την αρνητική κριτική για την προηγούμενη συνεργασία τους, αλλά κυρίως τον βοηθά στη διαμόρφωση νέων συμμαχιών (με ανεξάρτητους και Ποτάμι) για την επικύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών που όλο και πιθανότερο φαίνεται ότι θα έρθει σύντομα στη Βουλή (δημοσιεύματα ξένων ΜΜΕ τις τελευταίες ημέρες κάνουν λόγο για εξασφάλιση της σχετικής πλειοψηφίας από τον Ζόραν Ζάεφ).

Η κυβέρνηση απολαμβάνει μιας ιδιαίτερης συμπάθειας και τυγχάνει διακριτικής προστασίας από τον Αμερικανό πρέσβη που έσπευσε να διαψεύσει την ύπαρξη αμερικανικής βάσης στην Αλεξανδρούπολη (όπως λέει ο Έλληνας υπουργός Εθνικής Άμυνας ότι υπάρχει) και να αρνηθεί την προσφορά των τριών βάσεων (Μια χαρά εξυπηρετούνται οι στρατιωτικές του ανάγκες από Σούδα, Λάρισα, Άραξο και όχι μόνο). Μια παρέμβαση σε κρίσιμη επικοινωνιακά στιγμή και όχι τυχαία. Ζητούμενο τους οι όποιες ανακατατάξεις να γίνουν πριν έλθει η Συμφωνία των Πρεσπών στη Βουλή.

Από την άλλη, ο Πάνος Καμμένος και οι ΑΝΕΛ βγαίνουν από  το «διαζύγιο» χωρίς το στίγμα ότι στήριξαν μια κυβέρνηση που έφερε στη Βουλή τη Συμφωνία των Πρεσπών. Ένα επιχείρημα που θα του χρειαστεί στην προεκλογική περίοδο, ειδικά σε μια συγκυρία που στο χώρο της Δεξιάς και πέραν της ΝΔ υπάρχουν αρκετές διεργασίες και πολλοί που διεκδικούν την ψήφο με λόγο αντιμνημονιακό και κυρίως εθνικιστικό ενάντια στη Συμφωνία.

Το σενάριο εγκαταλείπουν οι ΑΝΕΛ την κυβέρνηση όταν έρθει η Συμφωνία στη Βουλή εγκυμονεί κινδύνους και απρόοπτα και για την κυβέρνηση, και για τον Π. Καμμένο και για τους ευρωνατοϊκούς.

Τι μέλλει γενέσθαι στην περίπτωση που καταρρεύσει η συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ; Σε ανύποπτο χρόνο κυβερνητικά στελέχη έχουν δηλώσει «Δε χάνεται η δεδηλωμένη αν αποχωρήσει ο Καμμένος».
Κατά την προβαλλόμενη ερμηνεία από κυβερνητικά στελέχη, η δεδηλωμένη κτάται μία μόνο φορά, μετά την ανάγνωση των προγραμματικών δηλώσεων, και αφού έχει προηγηθεί ο γύρος των διερευνητικών εντολών. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας που δίνει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης δεν έχει αρμοδιότητα στο ενδιάμεσο να γνωμοδοτήσει για τη δεδηλωμένη.

Έτσι η κυβέρνηση δε χάνει τη δεδηλωμένη αν άρει την εμπιστοσύνη του προς αυτήν ο νυν κυβερνητικός εταίρος της ούτε καν αν καταψηφισθεί κάποιο νομοσχέδιο. Ο μόνος τρόπος απώλειας της δεδηλωμένης είναι –κατ’ αυτήν– η υποβολή δυσπιστίας προς την κυβέρνηση από την αντιπολίτευση και η υπερψήφιση της πρότασης αυτής από τουλάχιστον 151 βουλευτές. Στα ηγετικά κλιμάκια του ΣΥΡΙΖΑ, όμως, όχι μόνο δεν πιστεύουν ότι απειλείται η δεδηλωμένη τους αυτή τη στιγμή, αλλά προεξοφλούν την εξασφάλισή της, δεδομένης της εκφρασμένης άποψης βουλευτών και κομμάτων. Ακόμη και από τους ΑΝΕΛ είναι ένα ερώτημα τι θα πράξουν οι Παπαχριστόπουλος, Ζουράρης.

Γι’ αυτό και στον ΣΥΡΙΖΑ εκτιμούν πως η Συμφωνία των Πρεσπών μπορεί να εγκριθεί το μίνιμουμ με 154 ψήφους και το μάξιμουμ με 170!

Ωστόσο, ακόμη κι αν αυτό συμβεί, θα πρόκειται για πλειοψηφία βουλευτών, όχι κομμάτων. Θυμίζουμε ενδεικτικά μια πρόσφατη δήλωση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Στέλιου Κούλογλου, ο οποίος επικαλούμενος το παράδειγμα της Ισπανίας συμβούλεψε «να μάθουμε να ζούμε με κυβερνήσεις μειοψηφίας».

Η ουσία όμως όλων αυτών είναι, εκτός από την υποδαύλιση διάφορων σεναρίων και διεργασιών στο αστικό πολιτικό σύστημα, η συντήρηση της κάλπικης αντιπαράθεσης μακριά απ’ το κύριο, που δεν είναι άλλο απ’ τη μετατροπή της χώρας σε μια απέραντη αμερικανοΝΑΤΟική βάση και τη στοίχιση με τα ευρωατλαντικά σχέδια, πολιτική την οποία από κοινού στηρίζουν όλα τα αστικά κόμματα.