• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Ανοιχτή επιστολή συγνώμης στη Κική Δημουλά

Αγαπητή Κυρία, Κική Δημουλά,

Θέλω να σου ζητήσω συγνώμη…

Όταν  σε είδα στην τηλε-τύφλωση, να χαριεντίζεσαι την ημέρα της βράβευσης σου, από την Ακαδημία της Αθήνας, με το γκουβέρνο της πολιτειακής, πολιτικής,  οικονομικής και πνευματικής μας τυραννίας, όχι μόνο σαν ηθική απαξία, αλλά κύρια  ως ταξική εχθρότητα,

Σε… εσταύρωσααα….

Με βασάνιζε η αχθοφόρος σκέψη, των Βάρναλη, Ρίτσου, Καζαντζάκη, Γληνού, Ρόζας Ιμβριώτη αι άλλων, που εξοβελίστηκε κι απ’ αυτή, την πρωτοβάθμια εκπαίδευση, ΚΑΙ με το  φραγγέλιο  του  αντιδραστικού, θρησκευτικού και πνευματικού ιερατείου ,

… που ήταν και είναι ,

το κράτος των εκμεταλλευτών  του λαού.

Όμως εύκολα σε αποξένωσα, χαλαλίζοντας σε στους ταξικούς εχθρούς…

Χωρίς περιστροφές, μέσα σε  στροβιλισμούς, (κλεμμένο από σένα) , της ταξικής μου ανέχειας, σε έριξα στον Καιάδα της συνείδησης μου…

– Τι εύκολα έγινα σταυρωτής….

Από εναγώνιος επαναστάτης, προχωρημένος  της αντίδρασης…

…και σήμερα, τι ειρωνεία, συμβολική στη διαλεκτική, η  ημέρα της ταξικής σου ανάστασης…

Εγώ, ως ανθρώπινος μικρός θεός να τη πραγματώσω μέσα μου,, σήμερα ημέρα  αταξικής σταύρωσης.

Ημέρα που  σταυρό πεθαίνει το  χειροπιαστό ματωμένο και φωτοστεφανωμένο  αμάρτημα, της καθολικής συγχώρεσης….

Ημέρα  μικρής- μικροτάτης   (συ είπας ) Παρασκευής.

Όμως σήμερα, «Μεγάλη Παρασκευή», καταπληκτικής ραδιοφωνικής βλάστησης, της εαρινής ποίησης.

Κύρια όμως θρησκευτικής  παραπλάνησης της Ένοχης Ανοχής μας,

αλλά και θρήσκο χρηστικής περιπλάνησης και όχι μόνο…

…Συνειδητοποίησης  του πραγματικού, σε εναντίωση με το προβεβλημένο, λαοπλάνο ανύπαρκτο!!!

Ανύπαρκτο και στη «δευτέρα παρουσία…»

…Το ιδεαλιστικό, στάχτη στα μάτια των  καθημερινά σταυρωμένων,

από τους χάρτινα δίκαιο ντυμένους με σταυρό, μια φορά  κάθε  τέσσερα  δουλικά χρόνια ,της κάλπικης, δικαιοπραξίας των…

Δίκαιο αρπαγή,με την Ένοχη Ανοχή. Των εκβαρβαρισμένων  αδικημένων, παντοτινά στα βασίλεια  της εκμετάλλευσής τους…

….Στα βασίλεια όλου του ασύντακτου, (με την Ανθρωπότητα),τόξου της δίκαιο αρπαγής του μόχθου…

Ξεπερπάτησα της συγνώμης μου που ανεφύη στους «ήχους απομακρύνσεων», ( άλλη ειρωνεία), μέσα από την απόληξη, της δια αναστάσεως αποξένωσης σου με το ιδεαλιστικό,  σίμωσες κοντά μου…!

Όχι  ως φτωχός της ποίησης, αλλά ως νεόπλουτος της, όπως όλοι οι νεόπλουτοι …

…σε είχα «αναστήσει  δια παντός… από κοντά μου …»

Η απόληξη της Μεγάλης σου ποιητικής Πέμπτης, Κική Δημουλά…

«… μεγάλωσα, όχι θέλω ξεκάθαρους πια, ορατούς λογαριασμούς, ή  σε αγγίζω Ιησού, ή ανασταίνεσαι δια παντός από κοντά μου»!!!

…μου άνοιξε τα μάτια…!!!

Κική Δημουλά Συγνώμη,

Διά «…της αναστάσεως …», ξεσταύρωσες την τύφλα μου, που σε είχε ακυρώσει….

Η  ανάσταση  του Ιησού, δια παντός από κοντά σου… φανέρωσε τον τύπον των ήλων, της καταδικασμένης πια, αμάθειας μου.

Ίσως, αν και συ, αναστήσεις, δια παντός από κοντά σου,

το γκουβέρνο της πνευματικής μας, αλλά και κυριολεκτικής μας εξαθλίωσης,

ίσως λέω,

βρεθούμε και στον υποκειμενικό παράγοντα μαζί,

δίπλα ο ένας στον άλλο, και για το Κύριο ζήτημα!!!

Για να αναστήσουμε ,

δια παντός από  κοντά μας  την δικαιοπραξία της

δίκαιο αρπαγής του μόχθου.

Γιατί στο αντικειμενικό, στο Εύλογο, είμαστε πλέον μαζί!!!

Άλλωστε , Η Ανάσταση,

«.. που αγγίζουν τον Ιησού…» οι λαοί, είναι μέσα τους,

αναγκαία  όπως το αίμα τους στη ζωή!!!

Έτσι και η Ανάσταση αυτή, κυλάει μέσα στις φλέβες  της ανθρώπινης κοινωνίας , μόνο ως ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ!!!

Επανάσταση των σκλαβωμένων  Λαών,

Το  Θ-αίμα…!!!

Για να καθίσουμε  τότε, μετά την χειροπιαστή

Ανάσταση  Των Λαών, στα παγκάκια  της Πανανθρώπινης Κυψέλης,

χωρίς κανένα βάρβαρο λόγο εναντίωσης, ΣΤΗΝ έτσι κι αλλιώς, μελιστάλαχτη φιλία, των αλλοφύλων λαών!!!

Μέχρι τη δική μας γιορτή, που δικαίωσης γιορτή θα Γίνει όταν,

Ο ΛΑΟΣ ΕΧΕΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ,

ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ !!!

Για να μην υποκύψουμε, σε ένα ακόμα λόγο διαίρεσης του λαού,

σε  θρησκευόμενους και μη θρησκευόμενους,

ας ανταλλάξουμε,

Αναστάσιμες ευχές, όπως ο καθένας μας τις έχει στο μυαλό του, αυτές σήμερα,

και όπως όλοι  εμείς οι χειμαζόμενοι, τις έχουμε ανάγκη!!!

Συμμέτοχος στην εναγώνια σκέψη σας. «..η σε αγγίζω Ιησού…»

Τριαντάφυλλος  Μπαλωμένος

 

Κική Δημουλά, Μεγάλη Πέμπτη

 

Γοερά το βλέπω ετοιμάζεσαι
για την Ανάστασή σου.

Την πιστεύω αλλά με θλίβει
όπως μας θλίβουν γοερά
και κάτι άλλα θαύματα που
επαληθεύτηκαν αλλόκοτα:
με το μη μένοντας κοντά μας
όπως μη μένοντας από μεθαύριο Εσύ.

Να αναστηθείς βεβαίως
ποιος νεκρός δεν το θέλει
ποιος υποψήφιος.
Αλλά να έμενες κάτω, εδώ
να μένεις ο πλησίον μας.

Όσα μας έταξες το είδες
δε γίνονται εκεί πάνω
εν μέσω πολυάσχολων ιλίγγων
και στροβιλισμών της Αναλήψεώς σου.

Θέλουνε γη αυτά τα πράγματα
πετρώδη ακανθόσπαρτη
γι’ αυτό και την διεξήλθες τόσον αιματηρά
ίνα άρεις-Συ είπας-
όσα χάσαμε επ’ αυτής.

Δε γίνεται τουλάχιστον να μένεις
μια βδομάδα εδώ και μια στο πατρικό σου;
Θαύμα μεγάλο είσαι πια μπορείς
να επιβληθείς στη διανομή σου.
Πώς πηγαινοέρχονται καθημερινά
από εδώ εκεί από κει εδώ
η ζωή και ο θάνατος.

Όχι όχι μη μου μιλάς για τις αόρατες
συνεχείς εκείνες παρουσίες. Είδαμε
σε τι μαρτύριο ψαύσεως τυφλής μας υπέβαλαν.

Μεγάλωσα όχι θέλω ξεκάθαρους πια
ορατούς λογαριασμούς

ή σε αγγίζω Ιησού
ή Ανασταίνεσαι δια παντός από κοντά μου.

Ήχος απομακρύνσεων (2001)