Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Αντικομμουνιστική χυδαιότητα από την «Εστία»: Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και η… «άνοιξη της Πράγας»

Στην περί­πτω­ση της «καθως πρέ­πει» ακρο­δε­ξιάς εφη­με­ρί­δας «Εστία» αντι­κομ­μου­νι­σμός και γελοιό­τη­τα πάνε χέρι-χέρι.

Η γνω­στή φυλ­λά­δα που συνε­χί­ζει να γρά­φει στο απαρ­χαιω­μέ­νο πολυ­το­νι­κό ξανα­χτύ­πη­σε. Δεν τους έφτα­νε ως φαί­νε­ται το φιά­σκο με τον «Παπα­ρα­τσέν­κο» και τα συκο­φα­ντι­κά τους δημο­σιεύ­μα­τα για τον ΔΣΕ, αλλά συνε­χί­ζουν απτό­η­τοι την αντο­κομ­μου­νι­στι­κή κατρα­κύ­λα τους.

Στο σημε­ρι­νό της πρω­το­σέ­λι­δο, λοι­πόν, η «Εστία» ανα­φέ­ρε­ται στην ρωσι­κή εισβο­λή στην Ουκρα­νία, επι­χει­ρώ­ντας να συσχε­τί­σει ιστο­ρι­κά τους γεω­πο­λι­τι­κούς σχε­δια­σμούς της καπι­τα­λι­στι­κής Ρωσί­ας με την Σοβιε­τι­κή Ένω­ση! «Υπαρ­κτός νεο­τσα­ρι­σμός, τουρ­κι­κός και­ρο­σκο­πι­σμός» τιτλο­φο­ρεί­ται το κύριο άρθρο της εφη­με­ρί­δας που φιγου­ρά­ρει στο πρω­το­σέ­λι­δο και συνο­δεύ­ε­ται με δύο φωτογραφίες.

Απ’ τη μια ενα ρώσι­κο τανκ που εισβάλ­λει στην Ουκρα­νία και απ’ την άλλη μια φωτο­γρα­φία απ’ την περιώ­νυ­μη… «Άνοι­ξη της Πρά­γας» με την εξής λεζά­ντα: «Δεξιά, τα σοβιε­τι­κά άρμα­τα κατα­πα­τούν τα δικαιώ­μα­τα των άοπλων πολι­τών στην Πρά­γα». Άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε…

Το δε άρθρο του πρω­το­σέ­λι­δου ανα­φέ­ρει μετα­ξύ άλλων: «Και η περί­ο­δος όμως της «κομ­μου­νι­στι­κής παρεν­θέ­σε­ως» ήταν και αυτή ένα κορυ­φαίο παρά­δειγ­μα αυταρ­χι­σμού, που δεν ανέ­χο­νταν την παρα­μι­κρή αμφι­σβή­τη­ση. Να θυμί­σου­με τι έγι­νε στην Ουγ­γα­ρία το 1956. Τα σοβιε­τι­κά άρμα­τα εσά­ρω­σαν τις ελπί­δες φιλε­λευ­θε­ρο­ποι­ή­σε­ως. Στην Τσε­χο­σλο­βα­κία το 1968. Τα σοβιε­τι­κά άρμα­τα κατέ­πνι­ξαν την κίνη­ση για ένα «σοσια­λι­σμό με ανθρώ­πι­νο πρό­σω­πο». Και τώρα, στην Ουκρα­νία, το 2022».

Η παρα­χά­ρα­ξη της ιστο­ρί­ας σε όλο της το μεγα­λείο από την ακρο­δε­ξιά εφη­με­ρί­δα της καθα­ρεύ­ου­σας και του πολυτονικού.

Χρη­σι­μο­ποιούν δυο ιστο­ρι­κά παρα­δείγ­μα­τα υπο­κι­νού­με­νων από τις ΗΠΑ αντε­πα­να­στά­σε­ων (Ουγ­γα­ρία, Τσε­χο­σλο­βα­κία) και τα συγκρί­νουν με την σημε­ρι­νή ενδοι­μπε­ρια­λι­στι­κή σύγκρου­ση στην Ουκρα­νία. Συσχε­τί­ζουν τις προ­σπά­θειες ανα­τρο­πής της σοσια­λι­στι­κής οικο­δό­μη­σης σε Ουγ­γα­ρία (1956) και Τσε­χο­σλο­βία (1968) με την σημε­ρι­νή πολι­τι­κή της καπι­τα­λι­στι­κής Ρωσίας!

Τόσο το 1956 στην Ουγ­γα­ρία, όσο και το 1968 στην Τσε­χο­σλο­βα­κία, ο Κόκ­κι­νος Στρα­τός παρε­νέ­βη έπει­τα από αίτη­μα των ηγε­σιών των δύο σοσια­λι­στι­κών χωρών προ­κει­μέ­νου να απο­σο­βη­θούν πρα­ξι­κο­πή­μα­τα που είχαν οργα­νω­θεί από δυνά­μεις της Δύσης. Αφού αρέ­σκο­νται να ανα­φέ­ρο­νται σε ιστο­ρι­κά γεγο­νό­τα εκεί στην «Εστία» ας δια­βά­σουν τι έχουν δηλώ­σει οι ίδιοι οι πρω­τα­γω­νι­στές των αντε­πα­να­στα­τι­κών ενερ­γειών στην Τσε­χο­λο­σλο­βα­κία, όπως π.χ. ο Ότα Σικ που χρό­νια αργό­τε­ρα παρα­δέ­χο­νταν ότι στό­χος ήταν η παλι­νόρ­θω­ση του καπιταλισμού.

Ψιλά γράμ­μα­τα, βέβαια, όλα αυτά για τους αντι­κομ­μου­νι­στές συκο­φά­ντες της «Εστί­ας» που έχουν βάλει σκο­πό να ξεπε­ρά­σουν σε χυδαιό­τη­τα ακό­μη και χρυ­σαυ­γί­τι­κες φυλ­λά­δες τύπου «Μακε­λειό».

Τσε­χο­σλο­βα­κία 1968: Η «Άνοι­ξη της Πρά­γας» ως δού­ρειος ίππος της αντεπανάστασης

Μοι­ρα­στεί­τε το:

Μετάβαση στο περιεχόμενο