Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Αντώνης Μπουντούρης: Η αλλαξιά της θάλασσας

                                                           1
 Δεν  χρωστάω πουθενά
Μονάχα στη θάλασσα
 Την τέφρα μου. 
  2
                            Παράγγειλε στη μάνα του
                                Λυτό να τον γεννήσει
                                 Να ψαλιδίσει τις φασκιές
                                Και να ντυθούν τ΄αδέλφια του.
                                 Αυτός δεν έχει ανάγκη.
                                 Η θάλασσα τον ξέβρασε
                                 Ενα κωφό κοχύλι. 
                                                         3
Κόρη λυσίκομη θαλασσινή
Μοσχοβολά αλμύρα και
καταλλαγή.
Γονατιστή προσεύχεται μέσα στο Ιερό της.
Κι έτσι μετατοπίζεται
ο επίλογος
στο μυχό του πάνω κόσμου. 
      4
                                      Και στην κοιλιά της μάνας μας
                                       χτυπάει ο παφλασμός της…
                                                                        5
                                        Χωνεύονται στο σώμα της
Τα γήινα σώματά μας
                                
          Οι άσκοπες πλωτές πορείες μας
                                        Και ανεβάζει στάθμη.
                                                                          6
                                             Τρέχει,τρέχει ανίκητα
                                          Σαν τους ερωτευμένους.
     Πλόες χαράζουν το γλαυκό
     χορταστικό της σώμα.
                                                       Αρχόντισσα
                                             Που πλάθει βάθη αμέτρητα
                                             για να κρυφτεί το φως μας.
                                                                            7
                                                Εχει κι η θάλασσα ψυχή
                                               που θέλει να τη σώσει.
                                                Εχει και υποστατικό
                                                να παίρνει τις πνοές της
                                                 Κι όποτε θέλει κουπαστή
                                                 αρπάζει μια να τεντωθεί.
                                                                        8
                                                Πρόσωπα ονειρόληπτα
                                                                    Που έχουν γονατίσει
                                                 Και προσκυνούν τη θάλασσα
                                                                      Που τελειωμό δεν έχει… 
                                           9
                                                              Δεν ξεδιψάει η θάλασσα
                                                              Οσο και να μας πίνει
                                                               Εχει ενα στόμα μέσα της
                                                              που κατοικούν ελπίδες. 
Αντώνης Μπουντούρης
ekdoseis diafimis