Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Απαντώντας στη δισέγγονη του Χρουστσόφ

Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας //

Στα ΝΕΑ (23/12/2022) δημοσιεύτηκε άρθρο της δισέγγονης του πρώην ηγέτη της ΕΣΣΔ Ν. Χρουστσόφ Nina L. Khrushcheva με τίτλο «Πόλεμος και λαϊκισμός» με αναφορά στο συνεχιζόμενο πόλεμο στην Ουκρανία. Να σημειώσουμε ότι τακτικά άρθρα της αναδημοσιεύονται σε ελληνικά ΜΜΕ, προφανώς όχι τυχαία!

Το ότι είναι δισέγγονη του Χρουστσόφ, δεν σημαίνει ότι και οι απόψεις της καθηγήτριας Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου  New School της Νέας Υόρκης αποκτούν βαρύτητα. Αν κανείς μελετήσει το άρθρο, απλά θα διαπιστώσει ότι αναπαράγονται «επιχειρήματα» της κυρίαρχης αμερικανικής προπαγάνδας.

1) Ο αντισοβιετισμός είναι το πρώτο χαρακτηριστικό του άρθρου. Και ας γνωρίζει πολύ καλά ότι η ΕΣΣΔ δεν έχει καμία σχέση με τη σημερινή καπιταλιστική Ρωσία. Αναφέρει συγκεκριμένα: «Μπορεί η Ρωσία να μην είναι πια η απολυταρχική κοινωνία που κυβέρνησε ο προπάππους μου ο Νικίτα Χρουστσόφ, πριν από έξι δεκαετίες, φαίνεται όμως ότι ο απολυταρχισμός παραμένει στο DNA της». Εδώ η καθηγήτρια προχωρά και σε μία αντεπιστημονική εκτίμηση περί του ρόλου του DNA λαών και χωρών. Και συνεχίζει στο ίδιο βιολί για την ΕΣΣΔ: «…Αλλά οι Ρώσσοι μπορούσαν ακόμα να απολαμβάνουν αρκετά πράγματα-αρκετά από τα παιχνίδια και τις απολαύσεις και τις πολυτέλειες στις οποίες απέκτησαν μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ…». Εδώ εμφανίζει την ΕΣΣΔ ως μία χώρα στερήσεων, σε αντίθεση με την καπιταλιστική παλινόρθωση , μόνο που παραλείπει να τονίσει ότι «οι απολαύσει και οι πολυτέλειες» αφορούν ένα ελάχιστο κομμάτι του πληθυσμού την αστική τάξη, που οικειοποιήθηκε (και συνεχίζει) τον πλούτο τα χώρας.

2) Η δισέγγονη αποδεικνύεται και ουσιαστικά σε γεράκι πολέμου, μιας και όχι μόνο επικροτεί τη στήριξη που παρέχουν οι ΗΠΑ στην Ουκρανία αλλά ζητά και την συνέχιση της, με μεγαλύτερη ένταση. Γράφει χαρακτηριστικά: «…Οι Αμερικανοί εξακολουθούν σήμερα να επαινούν τον ηρωισμό των Ουκρανών. Αλλά η αφοσίωση με την οποία τους στηρίζουν φθίνει. Πολλοί Ρεπουμπλικάνοι λένε τώρα πως η αμερικανική βοήθεια κοστίζει υπερβολικά, υποστηρίζοντας πως οι ΗΠΑ δίνουν «λευκή επιταγή», κάτι που αν δίνει κανείς τα δις. δολάρια που έχουν ξοδέψει δεν έχουν και άδικο…

Τελικά από την ανάγνωση του άρθρου αν είναι κάποιο ερώτημα που μένει είναι: Θα είχε η συγκεκριμένη καθηγήτρια τέτοια προβολή εάν είχε άλλο επίθετο;

29 στιγμές, του Αλέκου Χατζηκώστα

Μοιραστείτε το: