Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Αποχαιρετισμός στον Σπύρο Πομώνη

Γράφει ο Γιώργος Μουσγάς //

Ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής της ΑΕΚ Σπύρος Πομώνης, που έφυγε απ’ τη ζωή σε ηλικία 76 χρονών, ήταν ο σκόρερ του τέρματος στη μοναδική νίκη της Εθνικής Ελλάδας  εναντίον της Ιταλίας στις 4 Μάρτη 1972. Το Πανελλήνιο τον αποχαιρετά το Σπύρο Πομώνη στις 12:30 το μεσημέρι στις 30 Ιούνη 2020 στο κοιμητήριο του Κόκκινου Μύλου.

Ο Σπ. Πομώνης είχε μόνο πέντε συμμετοχές στην Εθνική Ελλάδας. Εκεί στα …γήπεδα του Κάτω Κόσμου ο Σπ. Πομώνης  θα συναντήσει τρεις συμπαίκτες του και έναν αντίπαλό του από εκείνο το αξέχαστο ματς:  Το Μήτσο Δημητρίου του ΠΑΟ, τον Τάκη Συνετόπουλο του Ολυμπιακού, το Δημήτρη Παρίδη του ΠΑΟΚ  και τον  Τζατσίντο Φακέτι  τον  αρχηγό της μεγάλης Εθνικής Ιταλίας εκείνης την εποχή.

Εκείνο το Σάββατο της 4ης Μάρτη του 1972 οι 20.000 θεατές κάθησαν χωρίς ιδιαίτερη διάθεση στις εξέδρες του Σταδίου Καραϊσκάκη. Με την ίδια ψυχολογία πήραν θέσεις μπροστά στις λιγοστές, τότε, ασπρόμαυρες τηλεοπτικές οθόνες και οι φίλαθλοι όλης της χώρας για να παρακολουθήσουν το φιλικό αγώνα Ελλάδας-Ιταλίας.

Δυό βδομάδες πρίν, στις 16 Φλεβάρη 1972 στο ίδιο γήπεδο η Εθνική Ολλανδία είχε φιλοδωρήσει την Ελλάδα –σε επίσης φιλιλό μάτς- με πέντε γκόλ (Δύο του Κρόϊφ, άλλα δύο του Χουλτσόφ και του Νέεσκενς).

Η Ιταλία ήταν από τις κορυφαίες ομάδες στον κόσμο αφού δύο χρόνια πριν είχε παίξει στο Μεξικό στον τελικό του Μουντιάλ με τη Βραζιλία. Μάλιστα εννέα από τους έντεκα παίχτες ήταν στην ομάδα που είχε αγωνιστεί στο παγκόσμιο κύπελλο.

Κι όμως! Εκείνο το παιγνίδι έδειξε πως γίνονται οι ανατροπές όχι μόνο στο ποδόσφαιρό αλλά και στην ίδια τη ζωή. Τα «επίκαιρα» εκείνης εποχής διέσωσαν κάποιες στιγμές εκείνης της μεγάλης νίκης.

Η εφημερίδα «Μακεδονία» έγραψε στην πρώτη σελίδα της την επόμενη μέρα (5/4/1972): «Από τας μεγαλυτέρας της ιστορίας της η μεγάλη νίκη της εθνικής μας: Υπέταξεν την πανίσχυρον εθνικήν ομάδα της Ιταλίας». Και στην πέμπτη σελίδα είχε τον τίτλο: «Οι διεθνείς μας ήσαν υπέροχοι. Ακόμη και οι ηττημένοι εκφράζουν τον θαυμασμό των δια την απόδοσιν της εθνικής μας».

Στο 12’ λεπτό του αγώνα, ο Μίμης Δομάζος, όπως περιέγραψε η «Μακεδονία», πήρε την μπάλλα από το Σταύρο Σαράφη και μπήκε από τη θέση του έξω δεξιά. Ενώ η ιταλική άμυνα προσπαθούσε να ανακόψει τους Έλληνες κυνηγούς, ο Δομάζος έκανε μια έξυπνη χαμηλή σέντρα και έστειλε την μπάλα στο Γιώργο Κούδα, που δεν μπόρεσε να σουτάρει γιατί ήταν μαρκαρισμένος. Έκοψε όμως τη μπάλλα στον επερχόμενο Αντώνη Αντωνιάδη, ο οποίος κεραυνοβόλησε το Ντίνο Τζόφ, ανοίγοντας το σκόρ.

Οι Ιταλοί ισοφάρισαν στο 19΄με το Ρομπέρτο Μπονισένια, με ένα χλιαρό σούτ, καθώς ο Νίκος Χρηστίδης δεν υπολόγισε καλά την τροχιά της μπάλας. Στο 34΄ο Δομάζος έκανε ωραία σέντρα, ο Αντωνιάδης γύρισε την μπάλα με το κεφάλι στον Πομώνη, ο οποίος σούταρε απευθείας. Σε εκείνη τη φάση ο Τζόφ έδειξε την κλάση του, που με μια εξαιρετική εκτίναξη έστειλε τη μπάλα κόρνερ.

Από ένα κόρνερ στο 55΄ξεκίνησε και το νικητήριο γκόλ της Εθνικής Ελλάδας. Ο Τζόφ απέκρουσε σε κόρνερ μια κεφαλιά του Κώστα Παπαϊωάννου. Το εκτέλεσε ο Δομάζος με μια γυριστή τροχιά της μπάλας. Ο Αντωνιάδης μαρκαρισμένος το Φακέτι γύρισε με κεφαλιά τη μπάλα στον Πομώνη, ο οποίος έχασε την ισοροπία του. Πρίν πέσει στο έδαφος ο Πομώνης πρόλαβε όμως και με ένα γυριστό αριστερό σούτ έστειλε την μπάλα στα δίχτυα του Τζόφ.

«Είμαι ευτυχής γιατί συνέτεινα και εγώ στη νίκη της ομάδας μας» δήλωσε ο Πομώνης μετά το τέλος του αγώνα. Και ο μεγάλος Φακέτι παραδέχτηκε με την ειλικρινή δήλωσή  του: «Είχα έναν φοβερό προσωπικό αντίπαλο, τον Αντωνιάδη. Ομολογώ ότι βρέθηκα εκτός πραγματικότητας στο σημερινό ματς. Έχασα πολλές κεφαλιές και είχα μια απόδοση για την οποία δεν έμεινα ικανοποιημένος. Ίσως αυτό να οφείλεται και στο γεγονός της αλλαγής της θέσεως, οτι δηλαδή έπαιξα στο κέντρο της αμύνης».

Για την ιστορία: Οι εθνικές ομάδες Ελλάδας και Ιταλίας έχουν συναντηθεί δέκα φορές και από αυτές μόνο οι τέσσερις είχαν επίσημο χαρακτήρα. Ο απολογισμός είναι έξι νίκες των Ιταλών, τρείς ισοπαλίες και η νίκη της Ελλάδας στο φιλικό παιγνίδι.

Οι συνθέσεις και τα στοιχεία του αγώνα: Σάββατο, 4 Μαρτίου 1972, Πειραιάς (Στάδιο Καραϊσκάκη)

Ελλάδα –Iταλία 2-1 (1-1) Φιλικός αγώνας

Ελλάδα:  Νίκος Χρηστίδης, Μήτσος Δημητρίου, Τάκης Συνετόπουλος, Απόστολος Τόσκας, Θανάσης Αγγελής, Σταύρος Σαράφης (70′ Κώστας Ελευθεράκης), Γιώργος Κούδας, Μίμης Δομάζος (αρχηγός), Αντώνης Αντωνιάδης, Μίμης Παπαϊωάννου (67′ Δημήτρης Παρίδης), Σπύρος Πομώνης (79′ Κώστας Παπαϊωάννου)

Προπονητής: Μπίλι Μπίγκαμ (Βόρεια Ιρλανδία).

Ιταλία: Τζοφ, Μπούρνιτς, Φακέτι, Ντε Σίστι, Ροζάτο (66′ Μπετίν), Τσέρα, Σάντρο Ματσόλα, Μπενέτι (46′

Μπερτίνι), Μπονισένια, Σάλα, Ρίβα.

∆ιαιτητής: Ραντούτσεφ (Βουλγαρία).

Σκόρερς: 12΄ Αντωνιάδης, 19′ Μπονισένια, 55′

Πομώνης.

Θεατές: 20.000

Υ.Γ.: Ο γράφων είδε το μάτς σε μια τηλεόραση ενός καφενείου στην Άρτα. Ακόμα παραμένουν έντονα στη μνήμη του, εκτός απ’ την εξαιρετική απόδοση του Πομώνη, τα «κεντήματα» του Δομάζου, τα ξεπετάγματα του Κούδα και οι μονομαχίες του Αντωνιάδη με το Φακέτι. Όμορφες αναμνήσεις, που θυμίζουν και τα όνειρα των παιδιών εκείνης της εποχής…