Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Αττικό Νοσοκομείο: Για 50 προσλήψεις που δεν έγιναν, πάνω από 1.000 χειρουργεία αναβλήθηκαν

του Γιώργου Σιδέρη* //

Είναι περιττό να αναφέρουμε για πολλοστή φορά την εγκληματική πολιτική της κυβέρνησης στη διαχείριση της πανδημίας.

Θα σταθούμε μόνο σε μία πλευρά. Αυτή που αφορά τη λοιπή νοσηρότητα και μάλιστα μόνο μία της υποομάδα, τις χειρουργικές παθήσεις.

Η ΟΕΝΓΕ με αλλεπάλληλες παρεμβάσεις της είχε επισημάνει τον κίνδυνο από την μετατροπή του συστήματος υγείας σε σύστημα μίας νόσου. Η κυβέρνηση απαντούσε ότι  «έχουμε πόλεμο», σα να σταμάτησε η λοιπή νοσηρότητα.

 Ένα παράδειγμα για το τι σημαίνει σύστημα υγείας μίας νόσου

Από την έναρξη της πανδημίας το νοσοκομείο Αττικόν, το μόνο νοσοκομείο της Δυτικής Αθήνας, σταδιακά συρρικνώνεται αφού αρκετές κλινικές του μετατράπηκαν σε κλινικές COVID. Αναστάλθηκαν αρκετές λειτουργίες του μέχρι που φτάσαμε στην ΑΚΑΤΑΝΟΗΤΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ του Υπουργείου Υγείας για μείωση κατά 80% των τακτικών χειρουργικών επεμβάσεων.

Στο χειρουργείο του Αττικού νοσοκομείου έγιναν οι εξής χειρουργικές επεμβάσεις

Τακτικά χειρουργεία που πραγματοποιήθηκαν Από 1η Απρίλη 2019 έως 31 Μαρτίου 2020 Από 1η Απρίλη 2020 έως 31 Μαρτίου 2021 ΔΙΑΦΟΡΑ
ΩΡΛ 363 237 -126
΄Δ Χειρουργική κλινική 427 331 -96
Ορθοπεδική 266 146 -120
Νευροχειρουργική 88 72 -16
Γναθοχειρουργική 206 138 -68
Αγγειοχειρουργική 230 174 -56
΄Γ Χειρουργική κλινική 389 307 -82
Γυναικολογική 389 307 -82
Θωρακοχειρουργική 218 110 -108
Καρδιοχειρουργική 198 84 -114
Ουρολογική 259 224 -35
Παιδοχειρουργική 62 56 -6
Σύνολο τακτικών χειρουργικών επεμβάσεων 2906 2005 901

* Κατά το προαναφερθέν διάστημα, στο ΠΓΝ Αττικόν έγιναν 140 λιγότερες επείγουσες επεμβάσεις (1612 από 1752)

**Δεν περιλαμβάνονται τα στοιχεία του Οφθαλμολογικού χειρουργείου

Μόνο στο Αττικό λοιπόν πάνω από 1000 ασθενείς δεν χειρουργήθηκαν σε σχέση με πέρυσι.

  • Περιμένουν υποφέροντας;
  • Πόσοι από αυτούς πήγαν δώρο στον ιδιωτικό τομέα έναντι αδρής αμοιβής;
  • Πόσων η νόσος εξελίχθηκε;

 Γιατί μειώθηκαν τα χειρουργεία;

Είναι πασιφανές ότι η κυβέρνηση πήρε την εν λόγω απόφαση είτε για να μετατρέψει αίθουσες χειρουργείου σε πρόχειρες μονάδες ΜΕΘ (κάτι τέτοιο στο Αττικό δεν έγινε) είτε για να μεταφέρει το προσωπικό του χειρουργείου σε άλλες κλινικές (έγινε και με το παραπάνω).

Αυτό βέβαια δεν το παραδέχτηκε ποτέ γιατί αν το έκανε θα ήταν έωλο το παραμύθι των προσλήψεων και των κρεβατιών ΜΕΘ που δήθεν πολλαπλασίασε και τα οποία υπάρχουν μόνο στη φαντασία των κυβερνώντων.

Να ποια είναι τα στοιχεία από το νοσοκομείο Αττικό για το χρόνο που πέρασε:

Τμήμα Προσωπικό προ πανδημίας Προσωπικό τώρα Μεταφορά/ διορισμός σε άλλες κλινικές Άδειες ειδικού σκοπού, μεταθέσεις, αναρρωτικές άδειες
Χειρουργείο

Νοσηλευτές

36 13 14 9
Χειρουργείο τραυματιοφορείς 11 4 6 1
Αναισθησιολογικό νοσηλευτές 22 9 9 4
Αναισθησιολογικό γιατροί 27 20 6 1

 Άρα στο σύνολο της χρονιάς που πέρασε έγιναν πάνω από 1000 λιγότερες επεμβάσεις γιατί η κυβέρνηση δεν προσέλαβε 50 νοσηλευτές, γιατρούς και τραυματιοφορείς. Ας υπολογίσει ο καθένας τι γίνεται σε όλη τη χώρα.

Ζήτημα που αφορά όλη τη Δυτική Αθήνα

Αν κανείς σκεφτεί ότι το νοσοκομείο της Νίκαιας (που εξυπηρετεί ένα τμήμα της Δυτικής Αθήνας) είναι στην ίδια κατάσταση ενώ το Θριάσιο έχει μετατραπεί σε all-COVID θα καταλάβει εύκολα ότι η υγεία του λαού της Δυτικής Αθήνας δεν λογίζεται στα σοβαρά.

Οι συνέπειες είναι μεγάλες όχι μόνο για τους ασθενείς αλλά και για τους ίδιους του νέους γιατρούς και την εκπαίδευση τους.

Ρωτάνε κάποιοι: «Αν είχαν προσληφθεί όλοι αυτοί οι υγειονομικοί τι θα κάνουν όταν περάσει η πανδημία;» Η απάντηση είναι απλή. Θα  συνέβαλαν να μην υπάρχουν οι τεράστιες λίστες αναμονής που υπήρχαν προ COVID, επί όλων των κυβερνήσεων, λόγω της υποστελέχωσης.

Να γιατί η πολιτική όλων των κυβερνήσεων που υπηρετούν ένα εμπορευματοποιημένο σύστημα υγείας είναι εγκληματική. Να γιατί δεν υπάρχει χρυσή τομή ανάμεσα στην υγεία του λαού και τα «δημοσιονομικά» της χώρας και της οικονομίας των λίγων.

Ως εδώ! Οι υγειονομικοί και όλος ο λαός πρέπει να απαιτήσουν να σταματήσει τώρα το αίσχος με τις κλειστές χειρουργικές αίθουσες. Να απαιτήσουν προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, επίταξη του ιδιωτικού τομέα υγείας. Να πιεστούν οι Διοικήσεις νοσοκομείων, ΥΠΕ, Υπουργείου. Όπως τα φάρμακα είναι αναπόσπαστο μέρος της θεραπείας κάποιων παθήσεων, έτσι είναι και το χειρουργείο (πολλές φορές μάλιστα είναι η μόνη και η οριστική θεραπεία).

* Ο Γιώργος Σιδέρης είναι μέλος του ΓΣ της ΟΕΝΓΕ και γραμματέας του σωματείου εργαζομένων του ΠΓΝ Αττικόν

«Ο Χικμέτ στην Ελλάδα», του Ηρακλή Κακαβάνη