Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Αχ πατρίδα μου καημένη…

Γράφει ο Στέλιος Κανάκης //

Οι φίλοι μας, ρε. Οι γείτονές μας. Οι σύμμαχοί μας στο ΝΑΤΟ. Οι κουμπάροι μας. Αυτοί, που οι υπουργοί των εξωτερικών μας, πιασμένοι χεράκι-χεράκι μαζί τους, χορεύουν τραγουδώντας το «τσάμικο» του ΝΑΤΟ: «Εμείς είμαστε ο κόσμος». Δηλαδή, «Εμείς είμαστε οι νεκροθάφτες του κόσμου».

Μας πήραν την αγιά-Σοφιά! Από τους Βυζαντινούς, πριν 500 χρόνια. Βέβαια, το θέμα δεν είναι ο… Αλλάχ. Έτσι κι αλλιώς, για τον ίδιο θεό των Εβραίων πρόκειται.  Τον θεό που προσκυνούμε όλοι μας (προς-κυνέω = “να πέφτω στα τέσσερα ή να κάνω χαρές, όπως ακριβώς ο σκύλος”). Αν είχαμε ουρά, θα την κουνούσαμε κι αυτήν. Πάει, λέει, ο… ελληνοχριστιανικός πολιτισμός. Στο τέλος θα μείνουμε με την… Καπνικαρέα. Έξοχο δείγμα τέτοιου… πολιτισμού. Γκρέμισαν τον προηγούμενο αρχαιοελληνικό ναό της Αθηνάς και  με τα μάρμαρά του έχτισαν το εκκλησάκι της Παναγίας.

Δεν πρόκειται για τον θεό. Αλλά είναι το γαμώτο. Εμείς, οι ελληνοχριστιανικοί απόγονοι του Αλέξανδρου (και του Ηφαιστίωνα); Που τα σπαθιά τους στόμωσαν πολλές φορές απ’ τα κεφάλια που έπαιρναν, μέχρι να φτάσουν στην Ινδία. Να χάσουμε την αγιά-Σοφιά μας (αλήθεια, πότε ήταν δική μας;). Που ‘χυσε  το αίμα μας ο Ιουστινιανός για να την χτίσει. Που – παραδόξως, είναι μνημείο πολιτισμού όταν ο θεός λέγεται… θεός. Όταν μεταφράζεται σε Αλλάχ (ο ίδιος θεός) χάνει την πολιτιστική της αξία.

Μποϋκοτάζ, λοιπόν! Τέρμα τα τούρκικα… αμπελόφυλλα. Κομμένο και το ψωμί. Πολλές οι πιθανότητες η μαγιά να είναι τούρκικη.

Να «κλείσουν» οι Β. Σοφίας, Β. Κωνσταντίνου και Παπαδιαμαντοπούλου. Περνάνε απ’ το Χίλτον. Στο οποίο, έχουν φωλιάσει ύπουλοι Τούρκοι επενδυτές. Κι όταν τραβάμε για παραλία μεριά (όσο μας επιτρέπουν Νιάρχος και Λάτσης), να αποστρέφουμε το βλέμμα από τον Αστέρα Βουλιαγμένης. Τούρκικος κι αυτός.  Να ξεχωρίζουμε τις κιλοβατώρες της ΔΕΗ, ώστε να μην χρησιμοποιούμε αυτές που αναλογούν στην τούρκικη επένδυση. Μαθαίνω πως αγοράζουν και το Costa Navarino. Μην ξαναπληρώσετε 13.000 τη βραδιά και 300 για το δωμάτιο του σκύλου σας. Μεταξύ μας και το πρωινό του… απαράδεκτο. Ούτε να δένουμε τα σκάφη μας στη μαρίνα της Μυτιλήνης που πουλήθηκε στους Τούρκους. Τέρμα και οι… πίτσες. Το χαρτί απ’ το κουτί τους είναι του Λαδόπουλου που εκτουρκίστηκε.

Έτσι! Να τους κάνουμε να… πονέσουν. Θέλατε την αγιά-Σοφιά, ρε καρντάσια; Ας την ζητούσατε. Για τους τύπους, βέβαια, γιατί έτσι κι αλλιώς δικιά σας είναι. Εμείς, ως απλοχέρηδες, δεν λέμε όχι. Δώσαμε τη Σούδα, το Καστέλι, την Κάρπαθο, τη Σύρο, την Κάλυμνο, τον Άραξο, την Ανδραβίδα, το Άκτιο, τη Λάρισα, τον Βόλο, την Αλεξανδρούπολη, στους Αμερικανούς και λοιπούς νατοϊκούς. Δύο χιλιάδες Αμερικανοί πεζοναύτες κατέλαβαν την Αλεξανδρούπολη. Ρίγη εθνικής υπερηφάνειας κατακλύζουν τους αλεξανδροπουλίτες μαγαζάτορες και ξενοδόχους. Πάντα το «κορίτσια ο στόλος». Τα αεροδρόμια στους Γερμανούς. Την Καλαμάτα στους Ισραηλινούς για να εκπαιδεύονται οι πιλότοι τους να δολοφονούν περισσότερους Παλαιστίνιους. Τον χρυσό μας στους Καναδούς. Τον ορυκτό μας πλούτο, ολούθε. Τα βουνά και τα νησιά μας για να καρφώνουν τις ανεμογεννήτριές τους. Τις παραλίες μας στους εφοπλιστές. Την Ιστορία μας στην Αγγελοπούλου. Τα παιδιά μας τα προσφέραμε υπηρέτες τους, να μαζεύουν τ’ άπλυτά τους και να γεμίζουν τις ώρες αναψυχής τους.

Όλο αυτό το ασύλληπτο ξεπούλημα συμβαίνει πίσω απ’ το δάχτυλο που μας δείχνει την αγιά-Σοφιά. Γι’ αυτό και μας την δείχνουν. Για να στρέφουμε προς τα ‘κει. Αλλά ο εχθρός είναι πίσω μας. Δικό του είναι το δάχτυλο, οι τσέπες του φουσκώνουν από το αντίτιμο του πλιάτσικου. Δικιά τους κι η «Πατρίδα» που θα ζητήσουν να υπερασπιστούμε με το αίμα μας και το αίμα των παιδιών μας. Πατρίδα αμφισβητούμενη, ξεπουλημένη. Καμένη και καημένη.

Διδάσκει στην επαγγελματική εκπαίδευση και παράλληλα δραστηριοποιείται σε διάφορες επιχειρήσεις, κυρίως στο χώρο του βιβλίου. Έχει γράψει, υπό μορφή ημερολογίων, τα «Με τη μουσική του κόσμου», «Οι μουσικοί του κόσμου» και «Δώδεκα μήνες μουσική». Επίσης τα βιβλία «Ιερές Βλακείες», Εμπειρία Εκδοτική 1η και 2η έκδοση – Εκδόσεις Εντύποις 3η και 4η, το «Η Αγρία Γραφή», Εκδόσεις ΚΨΜ και το «Τ’ Άστρα στο κεφάλι μας», Εκδόσεις Εντύποις.
[email protected] Facebook: Stelios Kanakis /ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΝΑΚΗΣ