• [Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί/με μάτι αριστερό το βλέπω./Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί,/οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι (Κ. Βάρναλης)]
Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Βασίλη Λιόγκαρη: Μακρονήσι

Πως από μακριά το Μακρονήσι θ’ αντικρίσω
χωρίς σύγκρυο;
Πώς να σταθώ αντικριστά το πόδι να πατήσω
στο ύψος που ταιριάζει;
Τι να ντυθώ;
Τι να βάλω;
Όπως κι όπως δεν μπορείς να πας στο Μακρονήσι.
…………………
Τόπος ιερός
Κρανίου τόπος
Γυμνός
Κοτρόνια κι αφάνες κι ασπάλαθοι κι αγέρηδες και φίδια
και γυμνοσάλιαγκοι.
Ύμνος και θρήνος
και βόγκος και κόλαση.
Δεμένα κεφάλια, σπασμένα χεροπόδαρα
Τσακισμένα κορμιά.
Ένα γύρω χιλιάδες μάτια.
Χιλιάδες στόματα.
Κι όλοι τα ίδια.
Σαν δε σκύψεις.
Σε περνάν για τα’ απέναντι
τρελό ή νεκρό.
Ανθρωπομάζα άφωνη αγριεμένη
ανοίγει το πέρασμα για τη χαράδρα.
Κολαστήριον και Βάραθρον και Άβυσσος
Πυρ. Καθαρτήριον.
Παλικάρι, αθλητικός και λεβεντόκορμος.
Θα πέσει στο αγκαθόσυρμα και μες τα αίματα, θα τρέξει
αγκομαχώντας κατά τη θάλασσα σκούζοντας.
Μεριάστε να διαβώ. Δε θα μου φράξετε εσείς το δρόμο.
Ύστερα θα τον ανασύρουν από την θάλασσα
πνιγμένο.
Κι Όλυμπος ήταν και Προμηθέας
Κι ανάλγητος Δίας με τους γκρεμούς.
Και λόγος και ιδέα και πίστη.
Το καψόνι της Δίψας απ’ τα χειρότερα.
Από βραδύς μας φέραν μπακαλιάρο.
Τις επόμενες μέρες οι στάμνες δε θα φύγουν να γεμίσουν.
Τρίτη μέρα.
Το τελευταίο φλυτζάνι το δώσαμε στον Βαβάκο, τον τρελό
της σκηνής.
Το σάλιο στέγνωσε, κόλλησε στο λαιμό.
Και το στόμα ξερό.
Την άλλη μέρα μας φέραν τις στάμνες γεμάτες
θαλασσόνερο.
Το μεσημέρι της 5ης μέρας μας φέρανε επιτέλους νερό.
Κι αλμύρα κι ήλιος καυτός και βάσανο
Τιτάνα και γίγαντα λαέ.
Να… κοίτα αυτό είναι το Μακρονήσι.
Στάσου σεμνά και προσκύνησε.
Τόπος ιερός
Κρανίου τόπος
Βόγκος και Θρήνος και Καημός
και ύμνος και θάνατος.
Τα Μακρονήσια της γης να μη ξαναγίνουν.

Βασίλης Λιόγκαρης
Ιστορίες
στοχασμού
και αναψυχής
Εκδόσεις: ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ
ΑΘΗΝΑ 2005