• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Βενεζουέλα: Προεδρικές κάλπες στις 22 Απριλίου – Η θέση του ΚΚ Βενεζουέλας

Παρότι ο διάλογος της κυβέρνησης της Βενεζουέλας και της αντιπολίτευσης στη Δομινικανή Δημοκρατία με διαμεσολαβητές τον Πρόεδρο της χώρας Ντανίλο Μεδίνα και τον πρώην Ισπανό Πρωθυπουργό Χ. Λ. Θαπατέρο έχει ουσιαστικά «παγώσει», ανακοινώθηκε αυτή την εβδομάδα από την Εθνική Εκλογική Επιτροπή ότι οι προεδρικές εκλογές θα γίνουν στις 22 του Απρίλη με τον εκλεγμένο Πρόεδρο Νικολά Μαδούρο να έχει εδώ και καιρό επιβεβαιώσει ότι θα επαναδιεκδικήσει.

Οι εκπρόσωποι της αντιπολίτευσης της ΜUD αρνούνται ακόμα να υπογράψουν τη «συμφωνία της Δομινικανής Δημοκρατίας» των έξι σημείων, που είναι προϊόν συμβιβασμού για τη λεγόμενη «εθνική συμφιλίωση και την ειρήνη» στη Βενεζουέλα, μετά από μια τουλάχιστον δίχρονη περίοδο βίαιων φονικών δράσεων της φασιστικής ολιγαρχικής αντιπολίτευσης που υποστηρίζουν οι ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ και της ΕΕ.

Εντείνονται οι ιμπεριαλιστικές πιέσεις

Το ίδιο διάστημα ασκούνται έντονες πιέσεις από ισχυρές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις στην κυβέρνηση του Μαδούρο, τις ΗΠΑ (όπως καταγράφτηκε στην περιοδεία του Αμερικανού ΥΠΕΞ σε χώρες της περιοχής), την ΕΕ με κυρώσεις και άλλα περιοριστικά μέτρα που πλήττουν την οικονομία.

Οι ιμπεριαλιστικές πιέσεις κατά της μπολιβαριανής κυβέρνησης εντείνονται, ενώ οι ΗΠΑ πρόσφατα παρακίνησαν το στρατό της Βενεζουέλας να προχωρήσει σε νέο πραξικόπημα, αν δεν μπορεί να επέλθει «αλλαγή» μέσω εκλογών…

Κι όλα αυτά ενώ οι ιμπεριαλιστές και οι φασιστικές μαριονέτες τους στο εσωτερικό εντείνουν τις διαχρονικές μεθοδεύσεις για αποσταθεροποίηση με στόχο την πραξικοπηματική ανατροπή, πατώντας και πάνω στις συνέπειες της κρίσης του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, που δεν άλλαξε τα τελευταία 18 χρόνια, παρά τα επιτεύγματα των μπολιβαριανών κυβερνήσεων υπό τον αείμνηστο Ούγκο Τσάβες και τον Μαδούρο. Κυβερνήσεων που υποστηρίχθηκαν από το ΚΚ Βενεζουέλας που παράλληλα ασκούσε κριτική για τη μη μετεξέλιξη της Μπολιβαριανής Διαδικασίας σε πραγματική επανάσταση. Το ΚΚ Βενεζουέλας έχει εντείνει τα τελευταία χρόνια το αίτημά του προς το κυβερνών PSUV για πραγματικές αλλαγές που θα αγγίζουν τις καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής. Πρόσφατα το ΚΚ Βενεζουέλας είχε απευθύνει έκκληση στον Μαδούρο και το PSUV να τερματίσoυν την «ταξική συνεργασία» με την αστική τάξη, διατηρώντας παράλληλα την αντίστασή του στις ιμπεριαλιστικές και φασιστικές μεθοδεύσεις κατά της δημοκρατίας.

Ο Μαδούρο υπέγραψε

Η αντιπολίτευση, παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις του Θαπατέρο, ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχουν εγγυήσεις για «καθαρές, ελεύθερες και δημοκρατικές εκλογές», ενώ στο κείμενο διατυπώνονται ρητά μέτρα και προβλέπεται παρουσία παρατηρητών του ΟΗΕ.

Ταυτόχρονα στη συμφωνία περιλαμβάνεται και έκκληση για την άρση των υφιστάμενων κυρώσεων, ώστε «να ξεπεραστούν προβλήματα στην οικονομία», ζήτημα που όπως φαίνεται είναι σημαντικό σημείο, στο οποίο διατυπώνονται ενστάσεις από τους ισχυρούς πάτρωνες της αντιπολίτευσης. Σε μια ωστόσο συμβολική κίνηση, η κυβερνητική αντιπροσωπεία και ο Μαδούρο ανακοίνωσαν ότι υπέγραψαν τη συμφωνία «τηρώντας το λόγο τους».

ΚΚ Βενεζουέλας: Χρειάζεται επαναστατική διέξοδος στην κρίση

Το βάθεμα της καπιταλιστικής κρίσης που έχει πολύ αρνητική εξέλιξη στα λαϊκά στρώματα, τα οποία δεν μπορούν να ανταποκριθούν σε στοιχειώδεις ανάγκες, επισημαίνει το ΚΚ Βενεζουέλας, που επίσης αναλύει τα όποια επιδοματικά μέτρα παίρνει η κυβέρνηση από ταξική σκοπιά και ως ανεπαρκή σε συνδυασμό με μέτρα που προωθούν το συμβιβασμό με τμήματα της αστικής τάξης, όπως και η «συμφωνία στον Αγιο Δομίνικο».

Όπως σημειώνει, παρά τις διακηρύξεις η κυβέρνηση δεν οδηγεί σε επαναστατική διέξοδο από την κρίση, που διαχειρίζεται χωρίς να πειράζει στο ελάχιστο την κυριαρχία του κεφαλαίου.

Σε ό,τι αφορά τις εκλογές, το ΚΚ Βενεζουέλας, που μέχρι τώρα στήριζε το PSUV, βρίσκεται σε διαδικασία εσωκομματικής συζήτησης ώστε να αποφασίσει τη στάση του (στήριξη ή όχι) με Εθνική Συνδιάσκεψη το επόμενο διάστημα. Ταυτόχρονα, προχωράει στη συγκέντρωση δυνάμεων από την εργατική τάξη, την αγροτιά, τα λαϊκά στρώματα για τη συγκρότηση αντιιμπεριαλιστικού, αντιφασιστικού λαϊκού μετώπου με ένα «συνεπές αντιιμπεριαλιστικό, αντιμονοπωλιακό πρόγραμμα, με εργατικό – λαϊκό έλεγχο της παραγωγής και της διανομής, με εθνικοποίηση του τραπεζικού τομέα, των μεγάλων βιομηχανικών ομίλων και του εμπορίου, με ένα σχέδιο εθνικής ανεξάρτητης παραγωγικής ανάπτυξης, που θα στείλει στη φυλακή τους διεφθαρμέ- νους τόσο από την αντιπολίτευση όσο και από την κυβέρνηση, πολιτικούς και στρατιωτικούς».

Πηγή: Χαραυγή