• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Βιντσέντζο Μπελίνι, ο συνθέτης που έγραψε τις αθάνατες όπερες, «Νόρμα» και «Υπνοβάτις»

Στις 3 Νοεμβρίου 1801 γεννιέται ο Ιταλός συνθέτης Βιντσέντζο Μπελίνι. Καταγόταν από οικογένεια μουσικών, άρχισε να σπουδάζει μουσική από παιδί και το 1812, με υποτροφία του δήμου Κατάνης, πήγε στη Νάπολη να συνεχίσει τις σπουδές του στο Ωδείο Σαν Σεμπαστιάνο, στη Νάπολη. Εκεί ανέβασε στο ωδείο την πρώτη του όπερα Άντελσον και Σαλβίνι και το 1827 έκανε την πρώτη του εμφάνιση στο κοινό από το θέατρο Σαν Κάρλο με την όπερα Μπιάνκα και Φερνάντο.

Εγραψε 11 όπερες, μεταξύ των οποίων: «Οι Καπουλέτοι και οι Μοντέγοι», «Η υπνοβάτις», «Πουριτανοί». Το σημαντικότερο έργο του είναι η όπερα «Νόρμα», που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1831 στη Σκάλα του Μιλάνου. Οι παραστάσεις των έργων του συνοδεύονταν συχνά από πατριωτικές εκδηλώσεις. Την εποχή της ανάπτυξης του εθνικού απελευθερωτικού κινήματος στην Ιταλία, το κοινό έβρισκε ένα επίκαιρο πολιτικό περιεχόμενο στις όπερες του Μπελίνι. Ηταν ο μεγαλύτερος δάσκαλος του ιταλικού bel canto. Η βάση της μουσικής του είναι η καθαρή φωνητική μελωδία – ρευστή, πλαστική και διακρίνεται για τη συνεχή της ανάπτυξη. Πολλοί διακεκριμένοι Ιταλοί τραγουδιστές τελειοποίησαν την τεχνική τους, ερμηνεύοντας έργα του Μπελίνι.

Πέθανε στο Πιτό της Γαλλίας σε ηλικία 34 ετών το 1835 και ο θανατός του συνεχίζει να είναι και σήμερα ένα μυστήριο. Πάντα αιωρούνταν στους μουσικούς αιθέρες η υποψία ότι  δεν άφησε τούτο το μάταιο κόσμο φυσιολογικά στα 34 του χρόνια, αλλά ότι δολοφονήθηκε με δηλητήριο, είτε από συμφέρον είτε από πάθος…

Οι φήμες, που κυκλοφόρησαν αμέσως μετά τον αιφνίδιο θάνατο του Μπελίνι, έλεγαν ότι ο συνθέτης δεν πέθανε από ελονοσία. Οτι κάποιο «χέρι» που τον μισούσε του έριξε δηλητήριο την τελευταία νύχτα από εκείνες τις σκοτεινές, νεφελώδεις και μοναχικές μέρες που έζησε σχεδόν απομονωμένος. Ο Μπελίνι υπήρξε ένας πολύ ωραίος άνδρας και ίσως αυτή η ομορφιά, που του επέτρεπε να έχει όποια γυναίκα ήθελε, να προκάλεσε το φθόνο, τη ζήλια, το μίσος και φυσικά το θάνατό του. Είχε πολλές σχέσεις, μα εκείνη που είχε διάρκεια ήταν με την Τζουντίτα Τουρίνα, την πανέμορφη, πάμπλουτη αλλά παντρεμένη Μιλανέζα. Η σχέση του με τη σοπράνο Μαρία Μαλιμπράν έμοιαζε να είναι πιο ήρεμη και πιο φυσιολογική, ενώ ο πραγματικός μεγάλος έρωτας της ζωής του ήταν η Μανταλένα Φουμαλόρι, που πέθανε από καρδιακό επεισόδιο.

Ο καθηγητής Νταλμάς έγραφε στη νεκροψία: «Το συκώτι ήταν πιο μεγάλο από μια γροθιά, μια γροθιά γεμάτη κίτρινο πύον».

(Με στοιχεία από δημοσιεύματα του Ριζοσπάστη)