Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Βολιβία: Στο κατώφλι ενός εκλογικού και πολιτικο-στρατιωτικού πραξικοπήματος;

Μόλις το πραξικόπημα της Jeanine Áñez (Τζανίνε Άνιες) τον περασμένο Νοέμβριο ολοκληρώθηκε, τέθηκαν στη Βολιβία σε ισχύ μια σειρά μέτρων για να νομιμοποιήσουν μια επικεφαλής που ήρθε στην εξουσία αντισυνταγματικά και χρίστηκε από τον στρατό, που -μαζί με την αστυνομία, δεν ήταν οι αρχιτέκτονες, αλλά οι νομιμοποιητές του.jeanine anez

Το πραξικόπημα που θα μπορούσε να είχε ολοκληρωθεί από μια «κακή απόφαση» της ηγεσίας στη διαδικασία αλλαγής, όταν η τρίτη τη τάξει στην αλυσίδα διαδοχής -πρόεδρος του κογκρέσου-γερουσίας, η Adriana Salvatierra (MAS-IPSP), παραιτήθηκε, την ίδια στιγμή που οι Evo Morales και Álvaro García Linera έφευγαν από τη χώρα για το Μεξικό, αφήνοντας ένα κενό εξουσίας που δεν προβλέπεται από το σύνταγμα της χώρας.
Παρ ‘όλα αυτά και παρά την ύπαρξη μια πραξικοπηματικής κυβέρνησης, θα μπορούσε να διατηρηθεί η πλειοψηφία των 2/3 που είχε η MAS στο νομοθετικό σώμα, διασφαλίζοντας έτσι διττότητα εξουσιών, αντίβαρο σε οποιαδήποτε απόφαση από την Jeanine Áñez.
Μεταξύ άλλων  θα μπορούσε να επιβληθεί η ημερομηνία της 6ης Σεπτεμβρίου για τη διεξαγωγή των εκλογών (εάν δεν ήταν για την πανδημία, θα είχαν ήδη γίνει από τις 3 Μαΐου).

Bolivia Covid-19 9_Aug_2020

Η πανδημία θερίζει … ~90.000 κρούσματα, 3.587 νεκροί (63 σε μια μέρα)

Ωστόσο, η πανδημία, που ήρθε κουτί σε πολλούς και έχει γίνει εργαλείο παραμονής στην εξουσία, ήταν καταστροφική για τους ηγέτες του πραξικοπήματος στην κυβέρνηση.
Όχι μόνο επειδή έχουν κάνει μια τρομερή διαχείριση της κρίσης στην υγεία, σε μια χώρα της οποίας οι συνθήκες γεωγραφικής απομόνωσης βοήθησαν στον περιορισμό του ιού, αλλά και επειδή κατά τη διάρκεια αυτών των μηνών υπήρξαν πολλά σκάνδαλα διαφθοράς από τα οποία έχουν αποκαλυφθεί οι αρχές της κυβέρνησης, από τον Πρόεδρο της κύριας κρατικής εταιρείας YPFB, έως τη μεγαλύτερη εταιρεία τηλεπικοινωνιών της χώρας, την Entel, περνώντας σε εκατομμυριούχους τις προμήθειες για την αγορά αναπνευστικών συσκευών για την αντιμετώπιση της επιδημίας, οι οποίες οδήγησαν στη φυλάκιση του υπουργού Υγείας του πραξικοπήματος.

Όλα τα παραπάνω έχουν αναγκάσει την μεσαία αστική τάξη, η οποία τότε απέσυρε την υποστήριξη στην κυβέρνηση Evo Morales, να ξανασκεφτεί την υποστήριξή της στους διεφθαρμένους ηγέτες πραξικοπήματος που ήρθαν να αντικαταστήσουν το MAS-IPSP, του οποίου ο υποψήφιος είναι ο Luis Arce Catacora, ο υπουργός με την πιο επιτυχημένη πορεία στη 14χρονη περίοδο σοσιαλδημοκρατικής διαχείρισης όπου τα νούμερα (ανεξάρτητα από το ότι για τη φτωχή λαϊκή οικογένεια μπορεί να μη σημαίνουν τίποτε) ανάπτυξης της οικονομίας της Βολιβίας εκτινάχτηκαν σε «κινέζικα» ποσοστά (παραμένοντας μία από τις πιο φτωχές χώρες της Λατινικής Αμερικής, πρόπερσι ήταν η εκεί «ταχύτερα αναπτυσσόμενη οικονομία»)

Ο Arce Catacora, (πατέρας -όπως τον ονομάζουν του “οικονομικού θαύματος” -[sic!] της Βολιβίας)μέλος του PS-1 του Marcelo Quiroga Santa Cruz, ηγείται επί του παρόντος σε όλες τις δημοσκοπήσεις, σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη και υπερβαίνοντας το 40% της πρόθεσης ψήφου με πάνω από 10% διαφορά σε σχέση με το δεύτερο κερδίζοντας άνετα τον πρώτο γύρο.

Έτσι  οι πραξικοπηματίες έχουν ξεκινήσει μια στρατηγική με δύο μεταβλητές (σενάρια):

Καταρχάς, υπάρχει μια ξεκάθαρη προσπάθεια να βγάλουν τον Catacora εκτός εκλογών, ακυρώνοντας το νομικό καθεστώς του MAS-IPSP, με διάφορες δικαιολογίες (μεταξύ άλλων λόγω δηλώσεων [sic!] όπου ο προεδρικός υποψήφιος σχολιάζει δημοσκοπήσεις στην τηλεόραση [!!]).
(ΣΣ > Ο νόμος απαγορεύει την προώθηση και σχολιασμό των δημοσκοπήσεων).
Είναι σαφές ότι αυτό που ψάχνουν οι συνωμότες πραξικοπηματίες είναι να επιστρέψουν στις εποχές όπου η Βολιβία «εξέλεγε» προέδρους με 17-22% των ψήφων, εξαιρουμένων των κοινωνικών ηγετών, ιδίως του αυτόχθονου αγροτικού κινήματος που ως επί το πλείστον στηρίζει το MAS-IPSP.

Αλλά επίσης -σε περίπτωση που οι πραξικοπηματίες δεν τα καταφέρουν με τα νομικίστικα, ή και παράλληλα, δουλεύουν πυρετωδώς με επικεφαλής τον υπουργό Arturo Murillo – (παρατσούκλι «El Bolas» –με @ρχιδι@) και τον υπουργό Άμυνας Fernando López, για τη δημιουργία μιας «αυτόχθονης» ανταρτικής – αποσχιστικής ομάδας για τη διάπραξη βιαιοπραγιών (πυρκαγιές, λεηλασίες και ακόμη και δολοφονίες) κατά του άμαχου πληθυσμού, προκειμένου να κατηγορήσει το MAS, τις λαϊκές κοινωνικές οργανώσεις και το προοδευτικό κίνημα γενικότερα.
Όλα αυτά με την υποστήριξη του σταθμού CIA της Πρεσβείας των Ηνωμένων Πολιτειών στην (διοικητική) πρωτεύουσα La Paz.
Αυτή η ομάδα θα αποτελείται από ενεργούς και συνταξιούχους στρατιωτικούς και αστυνομικούς, στην πλειοψηφία τους αυτόχθονης καταγωγής, καθώς και μέλη της ακροδεξιάς Ένωσης Νεολαίας Unión Juvenil Cruceña. Υπάρχουν πληροφορίες ότι αυτή η ομάδα εκπαιδεύτηκε ήδη το 2019 σε ένα στρατόπεδο κοντά στη Santa Cruz de la Sierra από μισθοφόρους από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, υπό την επίβλεψη του Erick Foronda, ενός πράκτορα της CIA που υπηρετεί επί του παρόντος ως ιδιωτικός γραμματέας της Jeanine Áñez.
Στους υπεύθυνους για αυτήν την επιχείρηση θα περιλαμβάνεται οπωσδήποτε και ο Rolf Olson, από το πολιτικό γραφείο της Πρεσβείας των ΗΠΑ στη Βολιβία, που είναι ο άμεσος σύνδεσμος μεταξύ Murillo και López, καθώς και τον διοικητή των Ενόπλων Δυνάμεων, στρατηγό Sergio Carlos Orellana.

Εάν κανένα από τα δύο παραπάνω σενάρια δεν λειτουργήσει, δεν αποκλείεται ακόμη και ένα νέο κλασικό, πραξικόπημα με επικεφαλής Orellana – Murillo.

Ιστορικά στοιχεία:
Το 2006 η κυβέρνηση του Εβο Μοράλες ξεκίνησε τη θητεία της υποσχόμενη ένα σύνολο προγραμματικών μέτρων, που θα προωθούσε –όπως έλεγε, με «κάποια προσοχή» και «όχι με την αναμενόμενη θεαματικότητα» (ψηφίστηκε μάλιστα τότε σε μια ημερομηνία -σύμβολο, την Πρωτομαγιά του 2006 νόμος με τον οποίο ο τομέας των υδρογονανθράκων «επανακρατικοποιείται» και αντίστοιχα για το φυσικό αέριο κλπ).
Η «νίκη των λαϊκών δυνάμεων», συνοδεύτηκε από τις δηλώσεις  του αντιπροέδρου Álvaro García Linera, πως «ο σοσιαλισμός στη Βολιβία θα αργήσει για τα επόμενα 100 χρόνια», υποσχόμενος έναν «καπιταλισμό των Άνδεων και του Αμαζονίου».

Όπως αναφέρει ο Εδουάρδο Γκαλεάνο στις «Ανοιχτές Φλέβες» του, ο ορυκτός πλούτος της Βολιβίας ήταν αυτός που πριν από αιώνες «χρηματοδότησε τα χρέη του ισπανικού στέμματος στους Γερμανούς, Γενοβέζους, Φλαμανδούς και Ισπανούς τραπεζίτες, χρέη που πληρώθηκαν για νέους πολέμους, νέες κατακτήσεις, νέους θανάτους».
Θυμίζουμε πως η Βολιβία διαθέτει –μεταξύ άλλων 21 εκατομμύρια τόνους λιθίου μόνο σε μια περιοχή, ποσότητα που την κάνει τον μεγαλύτερο κάτοχο αυτού του ορυκτού στον κόσμο (χρησιμοποιείται στα ολοκληρωμένα κυκλώματα ηλεκτρονικών υπολογιστών, λαπ τοπ, κινητών, στις μπαταρίες των υβριδικών και των ηλεκτροκίνητων οχημάτων -εκτιμάται ότι μέχρι το 2030, η προσφορά μπαταριών ιόντων λιθίου θα αυξηθεί πάνω από 10 φορές, στη βιομηχανία αλουμινίου κά., πεδία σφοδρού ανταγωνισμού).

Η συνέχεια στα 13 επόμενα χρόνια ήταν η συνήθης της κάθε σοσιαλδημοκρατικής διαχείρισης –με τις ιδιομορφίες της Λατινικής Αμερικής.

Ινδιάνοι ο μισός πληθυσμός:
Συνολικά οι δύο πιο σημαντικές εθνότητες, των Κέτσουα και των Αϊμάρα, αποτελούν σχεδόν το 55% του συνολικού πληθυσμού της χώρας.
Αυτός ο πληθυσμός αγωνίζεται ακόμη κατά των διακρίσεων, κατά της περιθωριοποίησης, κατά της φτώχειας –σε αναμονή της συνταγματικής συνέλευσης που «θα» προχωρούσε τους αναγκαίους μηχανισμούς, ώστε να ισχύσει πραγματικά και όχι μόνο στα λόγια η ισότητα των εθνών που αποτελούν μια πολυεθνική, πολύγλωσση και πολυπολιτισμική χώρα όπως είναι η Βολιβία.
Σε μια κοινωνική βάση όπου οι αυτόχθονες αγρότες (Ινδιάνοι) αποτελούν αριθμητικά τη συντριπτική πλειοψηφία και που η κατάργηση της μεγαλογαιοκτησίας παρέμεινε στο «νομικό πλαίσιο», υπάρχουν ακόμη γαιοκτησίες μέχρι και 150.000 εκτάρια (!!), ενώ από την άλλη χιλιάδες είναι οι αγρότες ακτήμονες ή που κατέχουν λίγη γη.

…(Μάρτης 2019)
Ο Evo Morales πραγματοποιεί επίσημη επίσκεψη στην Αθήνα και η Βολιβία γίνεται εργαλείο στην προεκλογική εκστρατεία κυβέρνησης – ΣΥΡΙΖΑ ως φόντο του κάλπικου αφηγήματος και διλημμάτων περί «προόδου» και «συντήρησης» περί κοινών αγώνων των «προοδευτικών δυνάμεων για δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη, ενάντια στην ακραία δεξιά, την καταπίεση και τον ολοκληρωτισμό», προσπερνώντας φυσικά –ο μεν Τσίπρας τη σκληρή μνημονιακή πολιτική προς όφελος του κεφαλαίου που άσκησε η κυβέρνησή του ο δε Evo τις συνεχείς υπαναχωρήσεις του σε όφελος του κεφαλαίου
Ο Αλ. Τσίπρας αναφέρθηκε ακόμη στη Βενεζουέλα, στηρίζοντας την επέμβαση ΕΕ και ΗΠΑ στα εσωτερικά της ζητώντας να αποδεχθεί η εκλεγμένη κυβέρνηση του Ν. Μαδούρο να κάνει διάλογο με τον Χ. Γκουαϊδό με σκοπό τη διοργάνωση εκλογών, εκφράζοντας «ανησυχία για την οικονομική και την ανθρωπιστική κρίση» και αναφέροντας ότι «η μόνη προοπτική είναι ο διάλογος για να αποφευχθεί μια εμφύλια σύγκρουση» και για τη διενέργεια εκλογών που θα είναι «ελεύθερες και δημοκρατικές».
Μάλιστα, υποδεχόμενος τον Evo στο Ιδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» ο οίστρος του τον οδήγησε να ρητορεύει περί «επαναστατικού ρεαλισμού» της «κυβερνώσας αριστεράς του 21ου αιώνα», βαφτίζοντας έτσι τις βρωμοδουλειές της κυβέρνησης για λογαριασμό του κεφαλαίου, των ΗΠΑ – ΕΕ – ΝΑΤΟ και παραδίδοντας μερικά ακόμα μαθήματα υποταγής στο λαό.

…(13 Νοέμβρη 2019)
Η Βολιβία διανύει την πρώτη βδομάδα από την πραγματοποίηση του πραξικοπήματος της Jeanine Áñez (Τζανίνε Άνιες) κατά του πρώτου ιθαγενούς και σοσιαλδημοκράτη Προέδρου της, που οργάνωσε η ντόπια αντιδραστική αντιπολίτευση με εκπαιδευμένες ομάδες κρούσης και τις πλάτες των ΗΠΑ και του Οργανισμού Αμερικανικών Κρατών (ΟΑΚ).
Οι ομάδες κρούσης, με σχέδιο αποσταθεροποίησης ανάλογο με αυτά που έχουμε δει πολλές φορές στη Βενεζουέλα, πρώτα προχώρησαν σε εμπρησμούς σε σπίτια υπουργών, βουλευτών και κυβερνητών με το κυβερνητικό Κίνημα για το Σοσιαλισμό (MAS), κινήσεις που εμφάνισαν ως αγανάκτηση του λαού απέναντι στην «τυραννία» και εκφόβισαν πολλούς αξιωματούχους οι οποίοι παραιτήθηκαν.
Η αντιδραστική αντιπολίτευση του φιλελεύθερου συνασπισμού «Κοινότητα Πολιτών», του πρώην Προέδρου της χώρας, Κάρλος Μέσα, και υποψηφίου στις τελευταίες προεδρικές εκλογές, και του ακροδεξιού προέδρου της Επιτροπής Πολιτών της Σάντα Κρους, Λουίς Φερνάντο Καμάτσο, ο οποίος έχει το δίκτυο των παρακρατικών ομάδων, αξιοποίησε στο έπακρο το πόρισμα κλιμακίου του ΟΑΚ, που είχε προσκληθεί από τον Πρόεδρο Μοράλες για επανακαταμέτρηση των ψήφων των εκλογών της 20ής Οκτώβρη.
Το κλιμάκιο διαπίστωσε χειραγώγηση του αποτελέσματος από την Εκλογική Επιτροπή και ζήτησε ακύρωση των εκλογών.
Όπως είχε σχεδιαστεί από την αρχή, η αντιπολίτευση, που μιλούσε για νοθεία, απέρριψε την πρόταση Μοράλες, στις 10 Νοέμβρη.
Η δήλωση του επιτελάρχη του στρατού, Ουίλιαμ Καλιμάν, ότι προτείνει «να παραιτηθεί ο Πρόεδρος για το καλό της Βολιβίας» και οι απειλές για τη ζωή του, τον οδήγησαν να παραιτηθεί και να καταφύγει, με μέλη της οικογένειάς του και τον αντιπρόεδρο, στο Μεξικό, που τους παρείχε πολιτικό άσυλο, δηλώνοντας έτοιμος να επιστρέψει «για την ειρήνευση της χώρας» και κάλεσε για «ένα διάλογο του κόμματός του με τα κόμματα της αντιπολίτευσης για να γίνουν εκλογές με νέα εκλογική επιτροπή, χωρίς ο ίδιος να είναι υποψήφιος». Πρότεινε διαμεσολαβητές να είναι η Καθολική Εκκλησία με τον Πάπα, ο πρώην πρωθυπουργός της Ισπανίας Χ. Θαπατέρο και ο Πρόεδρος της Ουρουγουάης, Π. Μουχίκα…
Την ίδια ώρα, η πραξικοπηματική κυβέρνηση ζήτησε την αποχώρηση 725 Κουβανών γιατρών που συμμετείχαν σε πρόγραμμα που είχε συνάψει η κυβέρνηση Μοράλες για παροχή δωρεάν ιατρικών υπηρεσιών συνήθως σε απομακρυσμένες αγροτικές περιοχές και επίσης ότι προετοιμάζει σημαντική μείωση διπλωματικών σχέσεων με την κυβέρνηση της Βενεζουέλας και ανάκληση των Βολιβιανών διπλωματών από τη χώρα αυτή.

✔️  Χωρίς ρήξη με την καπιταλιστική εξουσία δεν μπορούν να υπάρξουν φιλολαϊκές λύσεις

Αν κάτι επιβεβαιώνουν οι εξελίξεις στη Βολιβία είναι ότι για να απαλλαγούν οι λαοί από τους ντόπιους και ξένους δυνάστες τους πρέπει να αντιπαλέψουν το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα εκμετάλλευσης.
Η «αντινεοφιλελεύθερη» ρητορεία και οι διακηρύξεις της σοσιαλδημοκρατικής διαχείρισης και του Ε. Μοράλες περί «σοσιαλισμού του 21ου αιώνα» αφοπλίζουν το λαϊκό κίνημα.
Χωρίς να πειραχτούν τα θεμέλια της καπιταλιστικής οικονομίας, παρά την άμβλυνση της ακραίας φτώχειας, με θεωρίες περί «εθνικών μοντέλων» και «μεικτής οικονομίας», δεν μπορούν να υπάρξουν πραγματικές φιλολαϊκές αλλαγές. Την ίδια ώρα, τμήματα του κεφαλαίου με ευκολία, ανάλογα και με τη συγκυρία, αλλάζουν προσανατολισμό και ιμπεριαλιστικές συμμαχίες.
Όπως φαίνεται και στο παράδειγμα της Βολιβίας, όσο και σε άλλες χώρες του λεγόμενου «προοδευτισμού» στη Λατινική Αμερική, που ανέπτυξαν συνεργασίες με τη Ρωσία ή την Κίνα τις προηγούμενες 10ετίες, τμήματα της αστικής τάξης που συνεργάστηκαν με αυτές τις σοσιαλδημοκρατικές διαχειριστικές δυνάμεις, εύκολα μπορούν να μετατοπιστούν προς τον άξονα των ΗΠΑ, όπως συνέβη για παράδειγμα στη Βραζιλία, στο Εκουαδόρ, στο Περού.
Η επίθεση του αμερικανικού ιμπεριαλισμού σε κυβερνήσεις της Λατινικής Αμερικής που είχαν άλλους γεωπολιτικούς προσανατολισμούς, σχετίζεται με την απόφαση της αμερικανικής κυβέρνησης να μετατοπίσει το ενδιαφέρον της στην περιοχή που θεωρεί «αυλή» των συμφερόντων της.
Εκφράζει αποφασιστικότητα να βάλει εμπόδια σε ιμπεριαλιστές ανταγωνιστές της να εγκαταστήσουν ισχυρά ερείσματα στην περιοχή.


ℹ️  Για του λόγου το αληθές (χτεσινή είδηση από το πρακτορείο la-razon.com …)
Ο Arce παροτρύνει το λαό που κινητοποιείται να μην απαιτεί παραίτηση Añez, αλλά μόνο έντιμες εκλογές!
«Είμαστε πεπεισμένοι ότι αυτή η κυβέρνηση έχει πάρει αποφάσεις σε λάθος κατεύθυνση, ότι πρέπει να πάει σπίτι της, αλλά πιστεύω ότι αυτό δεν πρέπει να το κάνουμε στους δρόμους, αλλά στις κάλπες.
Οι εκλογές για μένα είναι ο μόνος σωστός τρόπος για να έχουμε μια ισχυρή κυβέρνηση, εκλεγμένη με την πλειοψηφία της λαϊκής ψήφου.
Γιατί μόνο εκεί -μέσω της ψηφοφορίας οι άνθρωποι εκφράζουν, αυτό που θέλουν για τη χώρα
»
🔠🔢              (…) Κυριακή κοντή γιορτή  📌