Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Βραβεία Όσκαρ: Όταν ο Μάρλον Μπράντο σόκαρε το Χόλυγουντ αρνούμενος να παραλάβει το χρυσό αγαλματίδιο

Ήταν 5 Μάρτη 1973 και η τελετή απονομής των Όσκαρ έμελλε να γραφτεί στην ιστορία. Πρωταγωνιστής της υπόθεσης ήταν το μεγάλο αστέρι του παγκόσμιου κινηματογράφου, ο θρυλικός Μάρλον Μπράντο.

Ένας από τους καλύτερους ηθοποιούς στην ιστορία της μεγάλης οθόνης, ο Μπράντο είχε αναπτύξει από νωρίς μια ιδιαίτερη ευαισθησία για την πολύπαθη ιστορία των αυτοχθόνων (ινδιάνων) της Αμερικής. Τόσο η πολιτική των αμερικανικών κυβερνήσεων απέναντι στις μειονότητες των ινδιάνων, όσο και ο τρόπος που η βιομηχανία του Χόλυγουντ παρουσίαζε τους αυτόχθονες αμερικανικούς στις ταινίες, είχε ενοχλήσει βαθύτατα τον ηθοποιό.

Ο ίδιος φρόντισε να δημοσιοποιήσει αυτήν του την ενόχληση με τον πλέον ηχηρό τρόπο, επιφυλάσσοντας μια δυσάρεστη έκπληξη στην οργανωτική επιτροπή της Ακαδημίας Κινηματογράφου των ΗΠΑ. Έτσι, ο Μπράντο δεν παραβρέθηκε στην 45η εκδήλωση απονομής των βραβείων προκειμένου να παραλάβει το Όσκαρ καλύτερης ανδρικής ερμηνείας, για τον αξεπέραστο ρόλο του ως Δον Κορλεόνε στον περίφημο “Νονό” του Φράνσις Φορντ Κόπολα.

Αντ’ αυτού, ο ηθοποιός έστειλε την Σατσίν Λιτλφέδερ (Sacheen Littlefeather), μία νεαρή Ινδιάνα Απάτσι, πρόεδρο τότε της ένωσης των ιθαγενών Αμερικανών ηθοποιών. Μαζί της, η Λιτλφέδερ είχε ένα κείμενο 15 σελίδων που είχε γράψει ο Μπράντο. Με παρέμβαση του παραγωγού  του “Νονού” η νεαρή Ινδιάνα δε διάβασα ολόκληρη την ανακοίνωση και αναγκάστηκε να αποχωρήσει χωρίς να παραλάβει το βραβείο, αφήνοντας έκπληκτους τους παρευρισκόμενους και τα εκατομμύρια των τηλεθεατών που παρακολουθούσαν σε ζωντανή σύνδεση την εκδήλωση.

Με εξαίρεση λίγα άτομα που αποδοκίμασαν την Λιτλφέδερ, η πλειοψηφία του κοινού χειροκρότησε θερμά την παρουσία της.

Την επόμενη μέρα οι Τάϊμς της Νέας Υόρκης δημοσίευσαν ολόκληρη την δήλωσή του, ενώ ο αμερικανικός Τύπος γέμισε με ανάμεικτα, θετικά και αρνητικά σχόλια, για την πράξη του Μπράντο. Ο σπουδαίος ηθοποιός κέρδισε την συμπάθεια μεγάλου μέρους του κόσμου, αλλά έκανε και ορισμένους ορκισμένους εχθρούς στα ψηλά κλιμάκια της βιομηχανίας του θεάματος.

Σε κάθε περίπτωση, ήταν μια πράξη διαμαρτυρίας με πολιτικό και κοινωνικό αντίκτυπο, που σημάδεψε την ιστορία των τελετών απονομής των βραβείων και συνεχίζει να μνημονεύεται μέχρι και σήμερα.