Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

«Γεννήθηκα για ν’ αγαπώ, όχι για να μισώ!»

Ο φύλα­κας οδη­γεί την Αντι­γό­νη και διη­γεί­ται στον Κρέ­ο­ντα τον τρό­πο που τη συνέ­λα­βε. Εκεί­νη όχι μόνο ομο­λο­γεί την παρά­βα­ση, αλλά έχει και πλή­ρη συνεί­δη­ση της πρά­ξης της. Αντι­τάσ­σει στο βασι­λιά την άγρα­φη και απα­ρα­σά­λευ­τη επι­τα­γή των θεών

ΚΡΕΩΝ: Ώστε τόλ­μη­σες να παρα­βείς το νόμο μου;

ΑΝΤΙΓΟΝΗ: Ναι, για­τί δεν τον είχε ανα­κη­ρύ­ξει ο Ζευς… Δεν νομί­ζω πως οι νόμοι σου είναι αρκε­τά ισχυ­ροί ώστε να επι­τρέ­πουν σ’ έναν θνη­τό να παρα­βεί άλλους νόμους, νόμους άγρα­φους, ακλό­νη­τους, θεϊ­κούς. Αυτοί δεν χρο­νο­λο­γού­νται ούτε από σήμε­ρα ούτε από χθες και κανείς δεν ξέρει τη μέρα που γεννήθηκαν»

Ο Κρέ­ων κατα­δι­κά­ζει την Αντι­γό­νη σε θάνα­το και εκεί­νη του απα­ντά­ει περήφανα.

ΚΡΕΩΝ: Ο εχθρός, ακό­μη και νεκρός, δεν είναι ποτέ φίλος.

ΑΝΤΙΓΟΝΗ: Γεν­νή­θη­κα για ν’ αγα­πώ, όχι για να μισώ!

«Αντι­γό­νη» Σοφο­κλή, ο ανθρώ­πι­νος και ο θεί­ος νόμος, η υπο­τα­γή στα νομι­κά θέσμια και η υπο­τα­γή στις ηθι­κές υπο­χρε­ώ­σεις του ατόμου.

carola rakete11

Η Κάρο­λα Ράκε­τε απο­φά­σι­σε να κατευ­θυν­θεί με το πλοίο της που μετέ­φε­ρε μετα­νά­στες προς το νησί Λαμπε­ντού­ζα επει­δή η κατά­στα­ση πάνω στο πλοίο είναι «τώρα πιο απε­γνω­σμέ­νη από ποτέ» και πως επι­τρέ­πε­ται να εισέλ­θει στα ιτα­λι­κά χωρι­κά ύδα­τα με βάση το ναυ­τι­κό δίκαιο έκτα­κτης ανάγκης.

Το πλοίο βρί­σκο­νταν επί 14 ημέ­ρες ανοι­χτά της Ιτα­λί­ας, σε διε­θνή ύδα­τα, με επι­βά­τες του 40 πρό­σφυ­γες. Η Ράκε­τε απο­φά­σι­σε το Σάβ­βα­το να σπά­σει τον απο­κλει­σμό που είχε κηρύ­ξει ο Ματέο Σαλ­βί­νι, και μπή­κε στο λιμά­νι της Λαμπεντούζα.

“Απο­φά­σι­σα να μπω στο λιμά­νι. Γνω­ρί­ζω τι δια­κιν­δυ­νεύω, όμως οι δυνά­μεις των ναυα­γών φθά­νουν στο έσχα­το σημείο τους κι εγώ θα τους μετα­φέ­ρω κάπου ασφα­λώς” δήλω­σε η ίδια.

Μοι­ρα­στεί­τε το:

Μετάβαση στο περιεχόμενο