• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Γιάννης Γρυπάρης

Στις 10 Μαρτίου 1942 πέθανε ο ποιητής Γιάννης Γρυπάρης. Μεγάλος ποιητής από τους σημαντικότερους της γενιάς του. Γεννήθηκε στις 29 Ιουλίου 1870 στη Σίφνο, από όπου καταγόταν και η οικογένειά του, πέρασε όμως τα παιδικά και μαθητικά του χρόνια στην Κωνσταντινούπολη στην οποία επέστρεψε μετά τις σπουδές του στην Αθήνα.

Εκπαιδευτικός σε σχολεία της Πόλης,  της Μ. Ασίας και της ηπειρωτικής Ελλάδας. Από το 1911 υπότροφος σε Ιταλία, Γαλλία, Γερμανία και με την επιστροφή του επιθεωρητής Μέσης Εκπαίδευσης. Μεταφραστής  αρχαίων  συγγραφέων  και ποιητής. Είναι αυτός που σχολάρχης στην Αρτάκη της Μ. Ασίας μύησε στο δημοτικισμό  τον καθαρευουσιάνο δάσκαλο Μενέλαο Φιλανθίδη (Μένο Φιλήντα). Ως δημοτικιστής στάθηκες δίπλα τον  Εκπαιδευτικό Όμιλο και στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Το 1898 ιδρύει μαζί με τους Κώστα Χατζόπουλο και Γιάννη Καμπύση το  προοδευτικό περιοδικό “Η Τέχνη”

Η ποίησή του έκανε ιδιαίτερη εντύπωση την εποχή του, καθώς εισήγαγε τις απόψεις της σχολής του ρεαλισμού, που τότε κυριαρχούσε στην Ευρώπη. Η πιο γνωστή από τις ποιητικές του συλλογές είναι αυτή που φέρει το τίτλο «Σκαραβαίοι και τερακότες» και εκδόθηκε το 1919. Περισσότερο γνωστός μάς είναι ο Γρυπάρης για τις μεταφράσεις των αρχαίων κλασικών. Οι μεταφράσεις των τραγικών ποιητών Αισχύλου και Σοφοκλή εξακολουθούν να θεωρούνται ως τις μέρες μας αξεπέραστες αισθητικά. Ο Γρυπάρης ήταν εξάλλου από τους ένθερμους υποστηρικτές της δημοτικής γλώσσας, στην οποία και έγραψε τα σημαντικότερα έργα του.