• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Για το 1ο Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας  (1-5/7/1921)

Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας //

Τι προηγήθηκε

Η αντιιμπεριαλιστική εξέγερση του κινέζικου λαού τον Μάιο και Ιούνιο του 1919 («Κίνημα της 4ης Μάιου» ) που έγινε κάτω από την επίδραση των ιδεών της Οκτωβριανής Επανάστασης ήταν σημαντικό στάδιο στην ανάπτυξη του επαναστατικού κινήματος στην Κίνα.

Σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την απόφαση της Διάσκεψης Ειρήνης στο Παρίσι να μεταβιβαστούν στην Ιαπωνία τα πρώην Γερμανικά δικαιώματα και οι κτήσεις στην επαρχία Σαντούνγκ και για την αντεθνική πολιτική της κυβέρνησης του Πεκίνου, έγιναν διαδηλώσεις και πολιτικές απεργίες στο Πεκίνο, στη Σαγκάη και σε πολλές άλλες πόλεις. Σε αυτές έλαβε δραστήριο μέρος η εργατική τάξη μαζί με την πατριωτική διανόηση και την αστική τάξη των πόλεων .Η κυβέρνηση του Πεκίνου αναγκάστηκε να μην αναγνωρίσει τη Συνθήκη Ειρήνης των Βερσαλλιών και να απομακρύνει από τις θέσεις τους όλους τους Ιαπωνόφιλους αξιωματούχος που ήταν μισητοί από το λαό. Το «Κίνημα της 4ης Μαϊου» επιτάχυνε τη διάδοση του Μαρξισμού στην Κίνα. Οι Λι Τα – Τσάο, Τσεν Τσου – Σιού, Του Τσίου –  Πάι κ.α που έλαβαν μέρος στο κίνημα έπαιξαν σημαντικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία. Συγκροτήθηκαν κομμουνιστικοί όμιλοι σε πολλές περιοχές της Κίνας.

Τον Μάιο του 1920 συγκροτήθηκε μαρξιστικός όμιλος ση Σαγκάη με επικεφαλής τον Τσεν Ντουσιού, ενώ τον Σεπτέμβρη του 1920 συγκροτήθηκε στο Πεκίνο.Επίσης στα Τσανσά με επικεφαλής τον Μάο Τσε-τουνγκ. Επίσης σε Ουχάν (καθοδηγητής ο Τσεν Τανσιού),στο Τσινάν και στο Κουαγκτσέου. Στις αρχές του 1921 ο Τσου Εν Λάι και ο Τσαι Χεσέν συγκροτούν μαρξιστικό όμιλο στο Παρίσι, ενώ παρόμοια οργάνωση συγκροτήθηκε και στο  Τόκιο. Αναπτύσσουν πλατιά προπαγανδιστική δουλειά, δημοσιεύοντας αποσπάσματα από έργα του Β. Ι. Λένιν σε μια σειρά έντυπα που εκδίδουν όπως «Κανούργια Νιάτα», «Φωνή της εργασίας», «Οι εργαζόμενοι» κ.α. Στα 1920 κυκλοφορεί για πρώτη φορά στην Κίνα το «Μανιφέστο» μεταφρασμένο ολόκληρο καθώς και αποσπάσματα από το «Κράτος και Επανάσταση» του Β.Ι. Λένιν. Στα τέλη του 1920 με ενεργή παρέμβαση του ομίλου της Σαγκάης δημιουργήθηκαν συνδικαλιστικές οργανώσεις των μηχανικών και τυπογράφων, καθώς και παρόμοιες ταξικές οργανώσεις δημιουργούνται και σε άλλες περιοχές.

Το συνέδριο

Στις 1-5 Ιούλη συνήλθε παράνομα στη Σαγκάη το 1ο Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας. Η σύγκληση του έγινε χάρη στη σημαντική βοήθεια που έδωσε η Κομμουνιστή Διεθνής. Στο συνέδριο πήραν μέρος 12  αντιπρόσωποι που είχαν εκλεγεί από τις κατά τόπους κομμουνιστικές ομάδες. Ανάμεσα στους αντιπροσώπους του συνεδρίου ήταν ο Μάο Τσε-τουνγκ, ο Ντουν Μπι – ου, ο Χε Σου – χαν, ο Τσεν Ταν – τσιου και άλλοι που εκπροσώπησαν τα 57 (!) μέλη του κόμματος. Οι αντιπρόσωποι ήταν δύο από κάθε μαρξιστικό όμιλο της Σανγκάης, Πεκίνου, Τσανσά, Ουχάν, Τσινάν και ένας από τους ομίλους του Τίκου και του Κουαγκτσέου. Μαζί με τους συνεπείς  μαρξιστές ήταν και αντιπρόσωποι οπορτουνιστές και αναρχικοί.

Το συνέδριο συνήλθε σε βαθειά παρανομία, μάλιστα η τελευταία μέρα πραγματοποιήθηκε μέσα σε βάρκες(!) με πρόσχημα διασκεδαστική εκδρομή στη λίμνη Ναϊχού της λουτρόπολης Τσιανσίν

Το 1ο συνέδριο ψήφισε το Καταστατικό του Κ.Κ, εξέλεξε καθοδηγητικά όργανα και διακήρυξε την ίδρυση του Κομμουνιστικού Κόμματος  Κίνας. Το ΚΚΚ οικοδομήθηκε σαν ένα κόμμα νέου τύπου, σαν μπολσεβίκικο επαναστατικό πολιτικό κόμμα. Αναγνώρισε ότι τελικός σκοπός του αγώνα της εργατικής τάξης πρέπει να είναι η δικτατορία του προλεταριάτου οργανωτική αρχή είναι ο δημοκρατικός συγκεντρωτισμός.

Το 1ο συνέδριο καταδίκασε δύο ποικιλομορφίες λαθεμένων απόψεων. Τη μια απ’ αυτές την αποτελούσαν οι δεξιές απόψεις του νόμιμου μαρξισμού. Οι φορείς των απόψεων αυτών ήθελαν ώστε το κόμμα να μετατραπεί σε ένα είδος επιστημονικού κέντρου μελέτης της θεωρίας του μαρξισμού από τους διανοούμενους, ήθελαν ώστε οι οπαδοί του Μαρξισμού  στην Κίνα να καταγίνονται μόνο με την ίδρυση σχολείων και την έκδοση προπαγανδιστικής φιλολογίας ,ώστε να συμμετέχουν μόνο στην κοινοβουλευτική πάλη και κανενός είδους συνωμοτικές οργανώσεις για την καθοδήγηση του εργατικού κινήματος να μην δημιουργούν. Η άλλη ποικιλομορφία των λαθεμένων απόψεων εκφραζόταν από τους «αριστερούς» που προπαγάνδιζαν πως ο άμεσος σκοπός της πάλης του κόμματος είναι η εγκαθίδρυση της δικτατορίας του προλεταριάτου, τάσσονταν κατά της συμμετοχής στο αστικό – δημοκρατικό κίνημα, κατά της χρησιμοποίησης  νόμιμων μορφών πάλης και θεωρούσαν ανεπίτρεπτη την πρόσληψη στο κόμμα διανοούμενων.

Και η συνέχεια

Το καλοκαίρι του 1921 συγκροτήθηκε στη Σαγκάη η Παγκινέζικη οργανωτική γραμματεία, ενώ αργότερα τμήματα της οργάνωσης ανοίχτηκαν στο Πεκίνο, Ουχάν και στο Τσινάν. Καθοδηγητής της οργάνωσης αυτής έγινε ο Νταν Τσουνσιά, ενώ επικεφαλής του τμήματος Χουνάν μπήκε ο Μάο Τσε τουνγκ

Τον Ιανουάριο του 1922 η Κομμουνιστική Διεθνής συγκάλεσε στη Μόσχα το πρώτο συνέδριο των αντιπροσώπων των Κ.Κ και των εθνικο-επαναστατικών οργανώσεων της Απω Ανατολής. Το ΚΚΚ πήρε μέρος στο συνέδριο αυτό με αντιπρόσωπό του. Το συνέδριο υπέδειξε την ανάγκη συμμαχίας των καταπιεζόμενων λαών της Ανατολής και των προλετάριων της δύσης γι’αυτό και θα έπρεπε  οι λαοί της Κίνας κα των άλλων αποικιακών και εξαρτημένων χωρών να οργανώσουν με την βοήθεια της Ρωσίας και των προλετάριων της Δύσης εθνικο-δημοκρατική επανάσταση εναντίον του ιμπεριαλισμού και της φεουδαρχίας.  Οι αποφάσεις του συνεδρίου αυτού είχαν εξαιρετική σημασία για το ΚΚΚ γιατί όταν ιδρύθηκε είχε καθοριστεί μόνο ο τελικός σκοπός- η κομμουνιστική κοινωνία στην Κίνα, χωρίς όμως να ξεκαθαριστεί και ο τρόπος προσέγγισης του στρατηγικού στόχου. Ο αντιπρόσωπος του ΚΚΚ επιστρέφοντας σ’ αυτήν πήρε μέρος στις εργασίες του 2ο συνεδρίου (Σαγκάη Ιούλιος 1922) που καθόρισε πρόγραμμα – μίνιμουμ και πρόγραμμα – μάξιμουμ του κόμματος. Στο συνέδριο πήραν μέρος 1 αντιπρόσωποι εκπροσωπώντας 123 μέλη. Το  συνέδριο ψήφισε Μανιφέστο που αποτελούσαν τρία μέρη. Η διεθνής κατάστασης, η διάρθρωση της κινέζικης κοινωνίας και το πρόγραμμα μίνιμουμ και μάξιμουμ του κόμματος. Αν η υπηρεσία του 1ου Παγκινέζικου συνεδρίου βρισκόταν στο ότι έθεσε τις βάσεις των οργανωτικών αρχών του ΚΚΚ, το 2ο συνέδριο έθεσε τις βάσεις του προγράμματός του.Το 2ο συνέδριο πήρε ακόμη την απόφαση για την είσοδο στην Κομμουνιστική Διεθνή και επίσης αποφάσισε την έκδοση βδομαδιάτικου κεντρικού κομματικού οργάνου (Σεπτέμβρης 1922) με τον τίτλο «Σιαντάο» (οδηγητής)

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια

Ιστορία της σύγχρονης Κινέζικης Επανάστασης (Υπουργείο Ανώτερης Εκπαίδευσης Λ.Δ Κίνας 1958)

Παγκόσμια ιστορία (Ακαδημία Επιστημών ΕΣΣΔ 1961)