Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Γιόχαν Κρόιφ, ο αξέχαστος «ιπτάμενος Ολλανδός»

Μια από τις μεγαλύτερες μορφές στην ιστορία του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, ο Γιόχαν Κρόιφ,  έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 68 χρονών, μια μέρα σαν σήμερα, στις 24 Μαρτίου 1926.  Ο επονομαζόμενος και «ιπτάμενος Ολλανδός» άφησε ισχυρό αποτύπωμα στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο που έχασε έναν από τους αληθινούς σπουδαίους του.

Κατέκτησε Πρωτάθλημα και Κύπελλο Ολλανδίας, Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης, Πρωτάθλημα και Κύπελλο Ισπανίας, Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ και Διηπειρωτικό. Επίσης κατέκτησε τη δεύτερη θέση με την εθνική Ολλανδίας στο Μουντιάλ της Γερμανίας το 1974, ενώ  το 1999 αναδείχθηκε κορυφαίος Ευρωπαίος ποδοσφαιριστής του αιώνα και κορυφαίος Ολλανδός αθλητής του αιώνα.

Αν και σπουδαίος αθλητής ήταν φανατικός καπνιστής. Ένθερμος υποστηρικτής και εκφραστής του λεγόμενου ολοκληρωτικού ποδοσφαίρου, το υπηρέτησε ως ποδοσφαιριστής αλλά και ως προπονητής στη συνέχεια.

Η πορεία του

Ο προπονητής νέων, του Αγιαξ Φαν ντερ Φεεν, διέκρινε το ταλέντο του μικρού Γιόχαν ή «Γιόπι», όπως τον έλεγε η μητέρα του, Νελ. Σε ηλικία δέκα ετών, πήγε στην ακαδημία νέων του συλλόγου όπου η μητέρα, εργάζεται ως καθαρίστρια. Υπέγραψε συμβόλαιο το 1963, 16 ετών, για τα επόμενα τέσσερα χρόνια.

Εκανε ντεμπούτο στην ήττα (3-1) εναντίον της Γκρόνινγκεν στις 15 Νοεμβρίου 1964. Το 1966 αγωνίστηκε για πρώτη φορά με τα χρώματα της Εθνικής Ολλανδίας (αγωνίστηκε συνολικά 48 φορές και πέτυχε 33 γκολ). Κατέκτησε τον τίτλο το 1966 και τη σεζόν 1966/67 ήταν ο κορυφαίος σκόρερ (33 γκολ). Κέρδισε το πρώτο του Κύπελλο Πρωταθλητριών το 1971, ακολούθησαν το δεύτερο (1972) και το τρίτο (1973). Το Παγκόσμιο Κύπελλο συλλόγων και το ευρωπαϊκό Σούπερ Κύπελλο, επίσης στη λίστα. Το 1973 έφυγε για τη Μπαρτσελόνα, όπου δύο φορές αναδείχθηκε κορυφαίος Ευρωπαίος ποδοσφαιριστής, όπως και το 1971 με τον Αγιαξ. Στην ηλικία των 31, ο Κρόιφ έπαιξε τον τελευταίο του αγώνα με την Μπαρτσελόνα το 1978.

Τη δεκαετία του 1980 επέστρεψε στο Αμστερνταμ. Στις 6 Δεκεμβρίου 1981, 34 ετών, αγωνίστηκε εναντίον της Χάρλεμ. Ακολουθούν δύο υπέροχες σεζόν όπου αναδείχθηκε πρωταθλητής. Μετά από μια σεζόν στη Φέγενορντ, με την οποία κέρδισε το νταμπλ σταμάτησε να παίζει ποδόσφαιρο. Στον Αγιαξ επέστρεψε ως προπονητής το 1985. Κέρδισε δύο Κύπελλα και το Κύπελλο Κυπελλούχων στη σεζόν 1986/1987.

Γύρισε ως προπονητής της Μπαρτσελόνα (1988-96), παρουσιάζοντας την περίφημη ακαδημία του συλλόγου, κατακτώντας 10 τίτλους, ανάμεσά τους το Κύπελλο πρωταθλητριών το 1992. Με την εθνική Ολλανδίας σημείωσε 33 γκολ σε 48 αγώνες. Στα 60α του γενέθλια, ο Αγιαξ απέσυρε το Νο 14 και από το 2018, το στάδιο του Αγιαξ ονομάστηκε σε «Johan Cruijff Arena».

«Ο πικρός βίος του Μαξ Χάβελααρ, Μια ιστορία εκμετάλλευσης στις αποικίες καφέ»