Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Γιώργος Ηρακλέους: Πανδημία

Θάρθουνε χρόνια δίσεχτα και μήνες οργισμένοι
να μεγαλώσουνε το βάρος της καρδιάς.
Τώρα αρχίζουν όλα…
Τώρα, καθώς ανεβαίνουν στις οθόνες φκιασιδωμένοι ρήτορες,
υποκριτές ψυχοπομποί με προσωπεία και αλλόκοτα τραγούδια των σειρήνων
για να ξορκίσουν το θανατικό διαβάζοντας ομηρικές ραψωδίες για τους λοιμούς
και μύθους για το δόλο του ολετήρα θεού με την κορόνα.

Η πανδημία ταξιδεύει με ταχύτητες φωτός,
τετραγωνίζει τις άδειες πολιτείες με φέρετρα και πένθιμους φακέλους,
που λέει και ο ποιητής.
Κανείς δεν ψάχνει τον αυτουργό γι’αυτόν το σκοτεινό χειμώνα του θανάτου
μες την καρδιά της άνοιξης, μόνο ρωτάνε:
«έχετε λίγο σαπούνι να πλύνουμε τα χέρια μας;»

Ας ζήσουμε σήμερα λοιπόν και αύριο βλέπουμε!
Ας ζήσουμε λίγο ακόμα μες τη σιδερένια απομόνωση
και τα σχιζοφρενικά κλουβιά της πάνδημης καραντίνας.
Εκεί κλεισμένοι μετά φόβου θεού και πίστεως,
ας μυρίσουμε και εμείς και οι δολοφόνοι το αντισηπτικό λιβάνι των νεκρών,
καθώς φεύγουν ακήδευτοι και χάνονται μες την απόλυτη ανωνυμία των αριθμών.

Ας ακουστεί άγρια, βαριά η μουσική της φύσης.
Το ρέκβιεμ της εκδίκησης μετακινεί σπίτια και ανθρώπους στο ασάλευτο κενό.
Τα τέρατα και τα στοιχειά χαράζουν το μεγάλο χάρτη της γης
με σημάδια και σημαίες για τη μεγάλη πορεία στο μέλλον χωρίς αύριο.
Στατιστικοποιούν κρούσματα, αμέτρητα θύματα,
το κέρδος και οι αγορές απαιτούν μαζική παραγωγή αναπνευστήρων
κι’ άλλων προϊόντων για την ολιγοήμερη παράταση της ζωής.
Γύρω βουίζουν ηφαίστεια, όμως τα τέρατα μες τα απολιθωμένα σώματα μεταγλωττίζουν
τις ανθρωποθυσίες σε πρόληψη και ατομική ευθύνη.
Το τοπίο γεμίζει καπνό και αποκαΐδια της ιστορίας,
αντηχεί το μεγάλο ουρλιαχτό του Αδάμ,
ετούτο το τοπίο χωρίς ανθρώπους μέσα του.
Άθικτη τώρα, η ιερή εξέταση του συστήματος ψάχνει
ξεπεσμένους προφήτες να αναθέσουν το φαύλο κύκλο του μαρτυρίου
στο προπατορικό ανεύθυνο των ανθρώπων.
Γυρεύει να μας προτρέψουν να αγοράσουμε λίγο χώμα για το σώμα μας,
αφού σε λίγο φτάνει η εποχή των νεκρών λουλουδιών,
όπου η ανθρώπινη σποδός θα ιχνογραφεί το μηδέν χωρίς το άπειρο.

Μάρτιος 2020