• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Δέκα μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο

Γράφει ο Βασίλης Λιόγκαρης //

Γιούρια και γιούρια. Η έφοδος γίνεται από παντού. Τα χειμερινά ανάκτορα συγκλονίζονται. Η προσωρινή επαναστατική επιτροπή συνεδριάζει, συσκέπτεται, συλλογίζεται και πανικοβάλλεται. Το παιχνίδι έχει πλέον χαθεί. Ο Κερένσκυ παρά το φωτοστέφανο της νίκης ενάντια στον Κορνίλωφ, τα έχει κυριολεκτικά χαμένα.

Η κυβέρνηση του Κερένσκυ είναι φερέφωνο της ξιπασμένης αστικής τάξης. Είναι ενάντια στους εργάτες, στους αγρότες, στους στρατιώτες. Ενάντια στην φτωχολογιά.

Μενσεβίκοι, εσέροι, ναρότνικοι, μοναρχικοί, είναι σε κατάσταση τρέλας. Φαντάροι άγρυπνοι, νηστικοί, ξενυχτάνε βρίζοντας. Τα χειμερινά ανάκτορα δεν αντέχουν. Καταρρέουν, λυγίζουν και παραδίνονται. Η φύτρα που σπέρνεται καρπίζει και φουντώνει λέγεται επανάσταση. Στο όνομα του καινούργιου που γεννιέται δεκάδες χιλιάδες πέθαναν στις φυλακές και στις εξορίες, στα παγωμένα ορυχεία της Σιβηρίας.

Τις λέξεις που θα πω, μην τις πάρεις σαν ήχο με γράμματα μεταλλικά. Σαν σκληρό καρύδι που μέσα του κρύβει δυνάμεις εκρηκτικές να τις πάρεις. Να είναι το σμίξιμο λειτουργικό, κατανοητό και αποδοτικό.

Τότε θα κυριευτείς κι εσύ από το μεγαλείο, την κοσμογονία, το συναίσθημα της νέας δημιουργίας που φυσά από άκρη σε άκρη όλη την Επανάσταση. Την επανάσταση του Ρώσου εργάτη, του Ρώσου αγρότη, του Ρώσου Μπολσεβίκου. Που άκουσαν για νιο Θεό, είδανε άστρο λαμπερό και κίνησαν να πάνε ξοπίσω. Δύσκολη στιγμή, δύσκολη γέννα. Η Ρωσία αγκομαχώντας από τους πόνους γεννά τον καινούργιο κόσμο. Η υπόγεια φωτιά της εξέγερσης που σιγοκαίει στην ψυχή των καταπιεσμένων σπάει τον φλοιό που είχε αρχίσει να σκληραίνει την επιφάνεια της εκμετάλλευσης και να, ξεχύνεται σαν λάβα επαναστατική, με δράση και λόγο δυνατό και πύρινο.

Συζητήσεις, συνελεύσεις, συνεδριάσεις, συλλαλητήρια ατελείωτα. Στους δρόμους, στα γιαπιά, στους σταθμούς, στις φάμπρικες, στο πηχτό παγωμένο σκοτάδι, μαζεύονται πλήθη λαού.

Μπολσεβίκοι ομιλητές μιλάνε για ειρήνη και για ψωμί, για μόρφωση και για την εξουσία των εργατών και αγροτών στα Σοβιέτ. Και ενώ ο λαός πεινά, οι σαμπάνιες τρέχουν ποτάμια και οι χαρτοπαιχτικές λέσχες δουλεύουν από τη μία χαραυγή μέχρι την άλλη. Μοναρχικοί συνωμότες, Γερμανοί πράκτορες, μεγαλοαρπάχτρες που κάνουν σχέδια για κερδοσκοπία και λαθρεμπόριο.

Ένας αλλόκοτος και φρενιασμένος κόσμος στροβιλίζεται. Η Πετρούπολη αναστενάζει κάτω από ένα βουερό και επικίνδυνο βάρος… Επιτέλους τα χειμερινά ανάκτορα πέφτουν.
10 μέρες ασύλληπτης έντασης γεγονότων

10 μέρες που ανέτρεψαν τον ρου της Ιστορίας

10 μέρες που γύρισε η Γη τα πάνω κάτω

10 μέρες που ξύπνησαν τα καταπιεσμένα συναισθήματα των λαών όλου του κόσμου καθώς αναγνώρισαν την ελπίδα της σωτηρίας τους

10 μέρες που φούσκωσε η παγκόσμια κόκκινη παλίρροια

10 μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο

_________________________________________________________________________________________________________

Ο Βασίλης Λιόγκαρης γεννήθηκε στην Αθήνα από γονείς πρόσφυγες, εργάτες, πολυφαμελίτες. Έζησε στα πρώτα παιδικά του χρόνια τη λαίλαπα της κατοχής και μεταφέρει τις τραυματικές αυτές εμπειρίες στα γραφτά του. Σπούδασε θέατρο και για ένα διάστημα δούλεψε σ’ αυτό. Αργότερα απορροφήθηκε από την παραγωγική διαδικασία όπου εργάστηκε σε διάφορες βιομηχανίες. Ο Βασίλης Λιόγκαρης είναι συγγραφέας της γενιάς και της τάξης του. Είναι μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών.