Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Δέσποινα Κουτούφαρη: Περίσσεψε λίγο όνειρο (4 ποιήματα)

      Ασημένια δάκρυα

Ασημένια δάκρυα,

σφαίρες καυτές

από τον ιδρώτα της ζωής,

τον κάματο, την κούραση ,

τη μέθη, τη σιωπή.

Λαβωμένα σώματα

γεμάτα ουλές και πόνο.

Η κληρονομιά τους,

η διαθήκη τους.

Για λίγο χάθηκα.

Ήταν όμως όνειρο.

Για λίγο έζησα.

Ήταν όμως παραίσθηση.

Οι πληγές ακόμα αιμορραγούν

μες στη συνέπεια της ασυνέπειας ,

μέσα στα ψέματα που έχουν οι αλήθειες.

Ψάχνω ακόμη να βρω.

Ίσως ποτέ.

Ίσως κάποτε.

Πάντα θα ελπίζω.

 

Κούρνιασε η φρίκη

Κούρνιασε η φρίκη,

ικέτεψε για λίγη ανακωχή

με το θάνατο,

κουράστηκε να σπέρνει πόλεμο,

να θερίζει αίμα.

Η θάλασσα πορφύρισε,

δάκρυσε για εκείνους που άφησαν

τα παγωμένα σώματα τους

να βυθιστούν στην άβυσσο.

Λίγη ομορφιά, λίγη ειρήνη.

Ρίξε τους σπόρους σου ήλιε της ζωής

εκεί που οι σκιές του ολέθρου

έρχονται απειλητικές

να μας τυλίξουν.

Ρίξε δροσιά στη λάβα,

την έρημο όαση κάνε,

κι απ’ τα πηγάδια σου

φέρε νερό της λύτρωσης

τη γη να ξεδιψάσεις.

 

Πύρωσε το αίμα

Πύρωσε το αίμα

τον χρόνο έκαψε

τον έκανε λάβα

τον έκανε στάχτες

μάχες ηττημένες

πόλεμοι ανεξιχνίαστοι.

 

Ψάχνω να βρω λίγη ζωή

σ’ αυτό το έρημο μουράγιο.

Πλώρες ανύπαρκτες

σε καράβια φαντάσματα

τα πανιά φουσκώνουν

απ’ τον αέρα των πνευμάτων

με κατεύθυνση

επαναλαμβανόμενα μοιραία

σ’ ένα έργο χιλιοπαιγμένο

πάνω στων αιώνων την οθόνη.

 

Πύρωσε το αίμα

τη λήθη έκαψε

ζωντάνεψε το νου

το σώμα ανέστησε.

Μια εισπνοή από μέλλον.

Μια εκπνοή από παρελθόν.

Είμαι ζωντανός.

 

Περίσσεψε λίγο όνειρο

Περίσσεψε λίγο όνειρο .

θα το μοιραστούμε.

Ένα κομμάτι για σένα,

ένα κομμάτι για μένα.

Περίσσεψε λίγο αγάπη.

Θα τη μοιράσουμε

στους ανθρώπους.

Εκείνοι ξέρουν τι θα κάνουν.

Οι χιονάνθρωποι λιώνουν

πάντα μόνοι τους.

Η δόξα τους τελειώνει

εκεί που αρχίζει η δόξα της άνοιξης.

Σκέψεις που ανθίζουν

στα περιβόλια της παραίτησης ,

της δύναμης για αδυναμία,

της θέλησης για την άρνηση

του εαυτού της.

Στίγμα μοναχικό,

αγκυροβολημένο σε έναν

ξεχασμένο χάρτη.

Οι παλάμες σου γέμισαν φως.

Οι παλάμες μου γέννησαν προσδοκία.

Είμαστε άραγε ελεύθεροι;

 

________________

Η Δέσποινα Κουτούφαρη γεννήθηκε στην Αθήνα και κατάγεται από την Ικαρία. Είναι ζωγράφος με πολλές εκθέσεις στο ενεργητικό της. Έργα της βρίσκονται σε δημόσια μουσεία στην Ελλάδα , αλλά και σε δημοτικές και ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Γράφει ποιήματα από πολύ μικρή , αλλά και άλλα είδη πεζού λόγου, όπως παραμύθια και μυθιστόρημα. Είναι μέλος της Πανελλήνιας Εταιρίας Λόγου και Τέχνης ενώ ποιήματά της έχουν δημοσιευτεί στο περιοδικό «Ικαριακά» και στην ανθολογία Ικάριων ποιητών.