Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Δίκη Π. Φιλιππίδη: «Όλα έγιναν για εκδίκηση, ο Πέτρος δεν είναι βιαστής», κατέθεσε η σύζυγος του ηθοποιού

«Ο Πέτρος δεν είναι βια­στής. Όλα έγι­ναν για να τον δια­πο­μπεύ­σουν και για εκδί­κη­ση από γυναί­κες που δεν κατά­φε­ραν να πάρουν έναν ρόλο», είπε στην κατά­θε­σή της ενώ­πιον του Μικτού Ορκω­τού Δικα­στη­ρί­ου η Ελπί­δα Νίνου, σύζυ­γος του κατη­γο­ρού­με­νου για τρεις υπο­θέ­σεις σεξουα­λι­κής βίας, Πέτρου Φιλιππίδη.

Η σύζυ­γος του επι­φα­νούς ηθο­ποιού και θια­σάρ­χη, ο οποί­ος δικά­ζε­ται για έναν βια­σμό και δύο από­πει­ρες βια­σμού σε βάρος τριών συνα­δέλ­φων του ανέ­βη­κε σήμε­ρα στο βήμα του μάρ­τυ­ρα, υπε­ρα­σπι­ζό­με­νη τον κατηγορούμενο.

Η κ. Νίνου με την έναρ­ξη της κατά­θε­σής της αμφι­σβή­τη­σε τη βασι­μό­τη­τα των καταγ­γε­λιών που έχουν κάνει οι τρεις ηθο­ποιοί σε βάρος του κατη­γο­ρού­με­νου και απέ­δω­σε όλη την υπό­θε­ση, όπως και ο Πέτρος Φιλιπ­πί­δης σε απο­λο­γη­τι­κά υπο­μνή­μα­τά του, σε προ­σπά­θεια απα­ξί­ω­σής του για λόγους δημο­σιό­τη­τας και εκδίκησης.

«Εγώ με τον Πέτρο έχω κάνει μεγά­λες προ­σω­πι­κές συζη­τή­σεις για αυτά τα γεγο­νό­τα. Δεν θα πω τι έχω πει με τον σύζυ­γό μου. Θα σας πω όμως ότι ο Πέτρος δεν είναι βιαστής.Όλα έγι­ναν για λόγους δια­πό­μπευ­σης και εκδίκησης.

Τον Πέτρο τον αγα­πά­ει ο κόσμος. Όλα έγι­ναν για να τον δια­πο­μπεύ­σουν ως άνθρω­πο. Και για εκδί­κη­ση από κάποιες γυναί­κες που δεν κατά­φε­ραν να πάρουν αυτό που θέλουν. Ένα ρόλο. Εδώ μέσα μιλά­με συνε­χώς για έναν ρόλο. Είναι ένας ταλα­ντού­χος άνθρω­πος. Έχει κατα­φέ­ρει να είναι στις καρ­διές των ανθρώ­πων. Τον κατέ­στρε­ψαν και τώρα θέλουν να τον πεθά­νουν. Μαζί με αυτόν κατέ­στρε­ψαν και τη δίκη μου οικο­γέ­νεια», ανέ­φε­ρε μετα­ξύ άλλων η κ. Νίνου προ­κει­μέ­νου να δώσει τη δική της εκδο­χή στην ερώ­τη­ση των δικα­στών για το λόγο που τα φερό­με­να θύμα­τα επέ­λε­ξαν να καταγ­γεί­λουν το σύζυ­γό της.

Η μάρ­τυ­ρας, που έδει­χνε ψύχραι­μη στο μεγα­λύ­τε­ρο μέρος της εξέ­τα­σής της από τους δικα­στές, ξέσπα­σε σε λυγ­μούς όταν ρωτή­θη­κε αν κάποιος την είχε ενη­με­ρώ­σει για κάτι που άκου­σε για τον σύζυ­γο της αλλά και όταν κλή­θη­κε να μιλή­σει για την προ­σω­πι­κή της ζωή με το θιασάρχη.

Πρό­ε­δρος: Ήρθε ποτέ συνερ­γά­της, να σας πει ότι έχει ακού­σει κάτι; Για να σας προ­στα­τεύ­σει από κάτι;

Μάρ­τυ­ρας: Οι άνθρω­ποι που με πλη­σί­α­ζαν ήταν άνθρω­ποι οι όποιοι μας έγλειφαν.

Ένορ­κος: Οι εξω­συ­ζυ­γι­κές σχέ­σεις… Δεν μιλή­σα­τε γι’ αυτό. Τα δια­χω­ρί­ζω βέβαια…

Μάρ­τυ­ρας: Είναι η προ­σω­πι­κή μου ζωή. Έχω περά­σει πολύ δύσκο­λα αυτό τον και­ρό. Με έχουν ξεφτι­λί­σει εμέ­να και τον Πέτρο. Είμαι μία γυναί­κα που τίμη­σα την οικο­γέ­νειά μου και φρό­ντι­σα το παι­δί μου. Στα­μά­τη­σα να δου­λεύω. Όταν απέ­κτη­σα το παι­δί μου, η ζωή μου άλλα­ξε. Η ζωή δεν είναι φωτο­γρα­φί­ες. Η ζωή είναι το παι­δί μου. Ήμουν παρού­σα. Το παι­δί μου είναι εδώ από την αρχή και συμπα­ρα­στέ­κε­ται στη μάνα του και τον πατέ­ρα του.

Η μάρ­τυ­ρας κατέ­θε­σε πως γνω­ρί­ζει την πρώ­τη καταγ­γέλ­λου­σα, καθώς ο κατη­γο­ρού­με­νος συνερ­γα­ζό­ταν με τη μητέ­ρα της επί έξι χρό­νια και στην πορεία είχε γνω­ρί­σει και τη φερό­με­νη παθού­σα: «Ήταν μία κοπέ­λα παρεμ­βα­τι­κή», ανέ­φε­ρε η κ. Νίνου η οποία ερω­τή­θη­κε από την Έδρα για­τί χαρα­κτη­ρί­ζει την καταγ­γέλ­λου­σα «παρεμ­βα­τι­κή».

Όπως είπε η κ. Νίνου, «περι­φε­ρό­ταν στα καμα­ρί­νια με την πρό­φα­ση ότι θέλει να δει τη μητέ­ρα της. Έρχο­νται τα παι­διά των ηθο­ποιών στο θέα­τρο, αλλά όχι κάθε μέρα. Δεν είναι τόπος συνά­ντη­σης. Είχα συζη­τή­σει με συνερ­γά­τες του Πέτρου ότι αυτό ήταν ενο­χλη­τι­κό. Εμέ­να δεν μου μιλού­σε καθό­λου. Η μητέ­ρα της την έβα­ζε κρυ­φά από την πίσω πόρ­τα ενώ ο σύζυ­γός μου είχε απα­γο­ρεύ­σει την είσο­δο σε όποιον δεν είχε σχέ­ση με την παράσταση».

Η κ. Νίνου απέ­κλει­σε το ενδε­χό­με­νο να ισχύ­ουν όσα επι­κα­λεί­ται η πρώ­τη καταγ­γέλ­λου­σα. Για τη δεύ­τε­ρη και την τρί­τη καταγ­γέλ­λου­σα η μάρ­τυ­ρας είπε πως δεν γνω­ρί­ζει κάτι.

Αλή­θειες και ψέμα­τα για το λιμό στην Ουκρα­νία, Νίκος Μόττας

Μοι­ρα­στεί­τε το:

Μετάβαση στο περιεχόμενο