Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Δίκη Χρυσής Αυγής: Και αμετανόητος και ψεύτης ο Ρουπακιάς στην απολογία του

Αμετανόητος παρουσιάζεται ο χρυσαυγίτης Γιώργος Ρουπακιάς που απολογείται στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων για την δολοφονία του Παύλου Φύσσα, .

Για πρώτη φορά, έξι χρόνια μετά από τη δολοφονία στο Κερατσίνι, ο καθ’ ομολογία δολοφόνος του 34χρονου μουσικού, Γιώργος Ρουπακιάς, απολογείται δημόσια, ενώπιον των φυσικών δικαστών του και ακροατηρίου για το έγκλημα στο Κερατσίνι.

Μετά από δεκάδες συνεδριάσεις που η Μάγδα Φύσσα δεν έλειψε από τη δίκη, σήμερα ο κατηγορούμενος για τη δολοφονία του γιου της απολογείται, χωρίς η ίδια να βρίσκεται στην αίθουσα. Παρών ο πατέρας του Παύλου Φύσσα που από το πρωί ακούει τον Ρουπακιά να εξιστορεί με τον δικό του τρόπο όσα έγιναν πριν ο γιος του πέσει νεκρός τα ξημερώματα της 18ης Σεπτεμβρίου 2013.

Ο χρυσαυγίτης Γιώργος Ρουπακιάς συνελήφθη επ’ αυτοφώρω στη σκηνή του εγκλήματος, όταν ο ίδιος ο Παύλος Φύσσας τον υπέδειξε στους αστυνομικούς, λίγο πριν ξεψυχίσει μαχαιρωμένος στο πεζοδρόμιο της Παναγή Τσαλδάρη.

Στο παρελθόν, ο Γιώργος Ρουπακιάς έχει ισχυριστει ότι επιτέθηκε στον Παύλο Φύσσα «γιατί αυτός ήταν ο πρώτος που βρήκα μπροστά μου αφότου με τράβηξαν κάποιοι από την ομάδα αυτή από το αυτοκίνητο. Και οι άλλοι βέβαια μου επιτέθηκαν αλλά εγώ χτύπησα αποκλειστικά το θύμα γιατί αυτός βρισκόταν πιο κοντά μου». Επίσης, έχει υποστηρίξει ότι δεν γνώριζε τον Παύλο Φύσσα και ότι δεν τον έστειλε κάποιος εκεί.

Σήμερα επέμεινε στον ισχυρισμό του Πατέλη ότι το μήνυμα που ενεργοποίησε το τάγμα εφόδου αφορούσε διανομή φυλλαδίων, αλλά, σε αντίθεση με τον Πατέλη, λέει ότι ξεκίνησε από την Τοπική τάγμα εφόδου με μηχανές, το οποίο εκείνος ακολούθησε.

Κάποιος του είπε «Έπιασαν ένα δικό μας και πάμε να τον απεγκλωβίσουμε» ανέφερε σε άλλο σημείο.

Υποστήριξε, ακόμη, ότι ήταν εκεί οι Κομιανός, Σταμπέλος, Δήμου, Σκάλκος, αλλά είναι σίγουρος μόνο για τον Δήμου και για τους άλλους το συμπεραίνει από τον… σωματότυπό τους.

Το βράδυ της δολοφονίας του Παύλου

-Απολογία Γιώργου Ρουπακιά: Φοβήθηκα τον Φύσσα και την παρέα του προσπάθησα να τον τραυματίσω

«Λέει ψέμματα κυρία πρόεδρε, λέει ψέμματα. Έκανε σουμο και φοβήθηκε τον Παύλο;». Η φωνή του πατέρα του Παύλου Φύσσα που έσπευσε να πλησιάσει την έδρα για να τον ακούσει η πρόεδρος, ήταν η αντίδραση σε όσα ισχυρίζεται απολογούμενος ο κατηγορούμενος για τη δολοφονία του παιδιού, Γιώργος Ρουπακιάς.

Ο κατηγορούμενος υποστήριξε και πάλι στο δικαστήριο πως ευρισκόμενος σε καθεστώς φόβου και πανικού έβγαλε το πτυσσόμενο μαχαίρι και χτύπησε τον μουσικό χωρίς να θέλει να τον σκοτώσει.

Ο χρυσαυγίτης Ρουπακιάς περιέγραψε ότι το απόγευμα της 17ης Σεπτεμβρίου ο Πατέλης γύρω στις 8 παρά το βράδυ του είπε να πάρει τρικάκια από το Περιστέρι, γιατί θα μιλούσε την Πέμπτη στη Νίκαια ο Μιχαλολιάκος. «Πήγα κάπου στην πλατεία Μπουρναζίου. Έμεινα εκεί περίπου 1,5 ώρα, γιατί δεν τα είχε έτοιμα. Έφυγα γύρω στις 22:30» ανάφερε ο Ρουπακιάς, χωρίς να μπορεί να πει, αν και δέχθηκε πολλές ερωτήσεις από την πρόεδρο, σε ποιο τυπογραφείο πήγε το επίμαχο απόγευμα.

Όπως ανέφερε, αφού έδωσε τα τρικάκια στον συγκατηγορούμενό του Ι.Καζαντογλου, έμαθε ότι είχε «εγκλωβιστεί κάποιος δικός μας στο Κοράλλι» και πήγε μαζί με την μοτοπορεία προς την καφετέρια.

Μετά το ραντεβού ο κατηγορούμενος κατευθύνθηκε πάλι προς την τοπική. Στο σημείο είδε Κομιανό, Σταμπέλο, Δήμου και Σκάλκο. Στη δήλωση Ρουπακιά, ο Κομιανός πετάχτηκε από το εδώλιο, λέγοντας: «εμένα ρε; Εμένα;».

«Ήταν όλοι με αναμμένες μηχανές. Ήταν 8-10 μηχανές και κάποιες είχαν 2 άτομα. Τους ακολούθησα με το αμάξι…Φτάσαμε στο Κοράλλι, την καφετέρια. Βλέπω τον Παύλο Φύσσα, μέχρι τότε δεν τον ήξερα, με καμία εικοσαριά άτομα. Είχε τελειώσει ο αγώνας και δεν ξέρω αν ήταν παρέα του όλοι αυτοί ή απλώς θαμώνες . Ήταν όλοι σταματημένοι μπροστά από την καφετέρια. Όλα έγιναν πολύ γρήγορα».

Αυτή του η φράση εξόργισε τον πατέρα του Παύλου Φύσσα που φώναξε «Είσαι ψεύτης!», από το σημείο που καθόταν.

«Ήταν ο Φύσσας με καμία εικοσαριά άτομα. Έκοψαν μετά οι μηχανές, έκοψα κι εγώ και κοιταχτήκαμε με τον Φύσσα και μου φώναξε: «Γ..το σπίτι σου». Ήταν μικρό το στενό, έκοψαν οι μηχανές, έκοψα κι εγώ. Δεν του απάντησα και άνοιξα την πόρτα για να κατέβω. Εκείνη τη στιγμή έρχεται ένας της ομάδας ΔΙΑΣ και μου χτυπάει το καπό και μου λέει «έλα, έλα», σαν να μου λέει «φύγε». Έφυγα πήγα λίγο πιο κάτω και άφησα το αυτοκίνητο, αλλά ήταν το μισό απ’ έξω. Βλέπω στο αντίθετο ρεύμα της Παναγή Τσαλδάρη μια θέση. Περίμενα να περάσουν 2 αυτοκίνητα και πήγα στο αντίθετο ρεύμα για να μπω να παρκάρω».

Πρόεδρος: Οι αστυνομικοί είπαν ότι υπήρχαν άνθρωποι με κοντάρια και λοστούς.

Κατηγορούμενος: Δεν υπήρχε τέτοιο πράγμα

Πρόεδρος: Γιατί να το πουν αυτό οι αστυνομικοί;

Κατηγορούμενος: Δεν ξέρω, αλλά δεν ήταν λογικό.

Πρόεδρος: Άρα είναι αναληθής αναφορά των αστυνομικών;

Κατηγορούμενος: Έχει κάνει πολλές αναληθείς αναφορές η αστυνομία. Το ξέρετε.

Όπως είπε ο Ρουπακιάς: «Μόλις άφησα το αυτοκίνητο βλέπω στο δρόμο τον Φύσσα με 3-4 άτομα ακόμα. Είναι 2-3 μέτρα πιο πίσω του τα άτομα. Είναι μια παρέα. Φωνές άκουγα αλλά δεν ξέρω από που. Διασταυρώθηκαν τα βλέμματα μας. Είχαμε απόσταση 4 μέτρα. Έγιναν όλα σε δευτερόλεπτα. Μάλλον με θυμήθηκε και μου λέει «τι είναι ρε;» κι έρχεται κατά πάνω μου. Ανοίγω την πόρτα του αυτοκινήτου, τράβηξα χειρόφρενο και τράβηξα ένα πτυσσόμενο μαχαίρι που είχα..»

Πρόεδρος: Μισό λεπτό. Γιατί πήρατε μαχαίρι; Ήσασταν στο αμάξι..

Κατηγορούμενος: Τι να έκανα; Να έκλεινα τις ασφάλειες; Είχα ανοιχτά παράθυρα.

Πρόεδρος: Σήμερα αυτό θα κάνατε;

Κατηγορούμενος: Ε, τι θα έκανα;

Πρόεδρος: Είχατε την ευχέρεια να φύγετε. Όπου σας βγάλει ο δρόμος

Κατηγορούμενος: Πώς να φύγω; Είχε κίνηση.

Πρόεδρος: Να κλείσετε ασφάλειες και παράθυρα. Κρατούσε μαχαίρι ή κάτι;

Κατηγορούμενος: Όχι δεν κρατούσε. Αλλά ήταν ένα δευτερόλεπτο μακριά και είχε και 3-4 άτομα μαζί.

Πρόεδρος: Εσείς πήγατε να βοηθήσετε κάποιον στο Κερατσίνι υποτίθεται. Γιατί σταματήσατε εκεί; Μήπως ο προορισμός σας ήταν ο Φύσσας εξ ου και σταματήσατε εκεί;

Κατηγορούμενος: Όχι, δεν τον ήξερα. Ήξερα ότι θα τους κυνηγήσουν; Ότι θα πέσω πάνω του την ώρα που παρκάρω; Αυτός σκέφτηκε προφανώς ότι πάμε να τον κυκλώσουμε, όχι ότι εγώ πάω να παρκάρω. Υπέθεσα ότι τους κυνήγησαν οι Χρυσαυγίτες και όταν με είδε μπροστά του σκέφτηκε ότι πάμε να τους κυκλώσουμε.

Στην συνέχεια ο Ρουπακιάς περιέγραψε τα κρίσιμα δευτερόλεπτα: «Στο αυτοκίνητο είχα ένα μαχαίρι. Και άνοιξα την πόρτα. Αν δεν είχα το μαχαίρι θα άνοιγα να φύγω πεζός. Θα ήταν η τελευταία λύση γιατί θα με έφταναν. Είχα το μαχαίρι. Βγαίνω έξω, κάνω ένα βήμα στο πεζοδρόμιο κι αρχίζει ο Φύσσα να με χτυπάει με γροθιές στο κεφάλι. Κρατώντας το μαχαίρι έκανα τα χέρια μου προς τα πάνω για να προστατευθώ. Ήταν πιο ψηλός από εμένα. Τα σήκωσα για να προστατέψω το κεφάλι μου. Του έριξα με το μαχαίρι στα πόδια για να κάνει πίσω. Όπως πήγα για τη δεύτερη είχε σκύψει και τον πέτυχα στην καρδιά.

Πρόεδρος: Ο Ιατροδικαστής βρήκε σε εσάς χτυπήματα; Έχετε δει την έκθεση;

Κατηγορούμενος: Έχω μαλακό τριχωτό κεφαλής και μου βρήκε κάποιες εκδορές. Στην έκθεση δεν αναφέρεται τίποτα.

Πρόεδρος: Η διαφορά ύψους με τον Φύσσα ποια ήταν;

Κατηγορούμενος: Ένα κεφάλι περίπου…

Πρόεδρος: Την πρώτη φορά που τον χτυπήσατε;

Κατηγορούμενος: Στο πόδι..

Πρόεδρος:Όταν σκοπός κάποιου δεν είναι να σκοτώσει, επιλέγει μέρη που δεν είναι ζωτικά και τον αποδυναμώνει. Η συνέχεια γιατί χρειαζόταν;

Κατηγορούμενος:Δεν έχω εμπειρία από τέτοια, δεν έχω απασχολήσει ποτέ εγώ. Ούτε στο γήπεδο ούτε πουθενά. Το μόνο που θέλεις εκείνη την ώρα είναι να φύγεις από το χέρια του.

Πρόεδρος: Τα χέρια ενός ανθρώπου που σύμφωνα με τον ιατροδικαστή δεν σας έχει καταφέρει πλήγμα.

Κατηγορούμενος: Ούτε να τον τραυματίσω ήθελα.

Πρόεδρος: Βρέθηκαν χτυπήματα στον θώρακα και στην καρδιά

Κατηγορούμενος: Όταν σε βαράει ο άλλος κι είσαι σκυμμένος, πάνω στην ταραχή και την τρέλα δεν καταλαβαίνεις. Την ώρα που τρως ξύλο…

Πρόεδρος: Ναι που ξύλο βέβαια δεν προκύπτει

Κατηγορούμενος: Έχει γίνει μια απλή ανθρωποκτονία και… το πήγαν πολιτικά και το έκαναν…

Πρόεδρος: Δεν μπορείτε ποτέ να λέτε απλή άνθρωποκτονία είναι ασέβεια… .

Προσπάθεια να τα μαζέψει

Λίγα λεπτά μετά τις 12.30 η δίκη ξεκίνησε εκ νέου με τον Γιώργο Ρουπακιά, σύμφωνα με την Εφημερίδα των Συντακτών, να επιχειρεί να μαζέψει τα ασυμμάζευτα και να λέει μέσα στην αίθουσα: Επειδή έκατσα και το σκέφτηκα έξω, ήταν ατυχής έκφραση η απλή ανθρωποκτονία, έχω μετανιώσει, μακάρι να γύρναγε ο χρόνος πίσω ήταν τραγικότατη ανθρωποκτονία.

«Είπα στον Πατέλη να πάρει και τον Λαγό»

Συνεχίζοντας ανέφερε ότι από το αστυνομικό τμήμα τηλεφώνησε στη σύζυγό του, την αδερφή του και πέντε – έξι φορές μίλησε στο τηλέφωνο με τον Πατέλη. Ισχυρίστηκε ότι πήρε τον Πατέλη για να τον συμβουλευτεί για δικηγόρο, ενώ δήλωσε «δεν σας το κρύβω ότι στο τρίτο τηλεφώνημα με τον Πατέλη του είπα να πάρει και τον Λαγό».

Πρόεδρος: Περιμένατε από τον Λαγό να σας βρει δικηγόρο;

Κατηγορούμενος: Ναι

Γιατί είχε μαζί του μαχαίρι

Σε ερώτηση γιατί είχε το μαχαίρι στο αυτοκίνητο ο Γιώργος Ρουπακιάς απάντησε για να κόβει την ταινία από τις κασέλες με τα ψάρια, όταν βοηθούσε στο ψαράδικο της αδερφής του και παραλάμβανε κασέλες ξημερώματα.

Ο όρκος και ο ναζιστικός χαιρετισμός

Κατά την έναρξη της απολογίας του ο Γιώργος Ρουπακιάς ανέφερε «Μέσα καλοκαιριού του 2012 πήγα στην Τοπική της Νίκαιας πρώτη φορά, ήταν πάρα πολύ κοντά στο σπίτι μου, μαζί με τη σύζυγό μου. Ο πρώτος που γνώρισα ήταν ο κ. Πατέλης, δεν τον γνώριζα πριν. Δεν υπέγραψα φόρμα υποστηρικτή επειδή δεν είχα 20 ευρώ, στην αρχή πήγαινα αραιά, μετά πιο τακτικά. Βοήθαγα σε διανομές, πηγαινοέρφερνα και πράγματα από τα κεντρικά γραφεία της Μεσογείων».

Παραδέχθηκε ότι εκτελούσε χρέη ταμία, λέγοντας πως ήταν στις αρμοδιότητες του Τσακανίκα, τον οποί αντικαθιστούσε, ενώ δήλωσε ότι είχε λάβει μέρος σε εκδηλώσεις της Χρυσής Αυγής σε Θερμοπύλες, Ίμια, Μελιγαλά και στην κατασκήνωση στη Νέδα.

Πρόεδρος: Εχετε δώσει όρκο;

Κατηγορούμενος: : Ναι. Ήμασταν στη Νέδα και λέει ο Πατέλης πάμε πιο κει, με Καζαντζόγλου και Τσακανίκα, και εκφώνησαν έναν λόγο, δεν ξέρω αν ήταν όρκος, νομίζω τον εκφώνησε ο Τσακανίκας

Πρόεδρος: Φωτιζόταν από κάτι ο χώρος;

Κατηγορούμενος: Υπήρχαν δύο δάδες, αλλά πιο πέρα ήταν κι άλλοι, ήταν τουριστικός χώρος. Κανονικά έπρεπε να μη γίνεται ο χαιρετισμός στο τέλος και ο Χίτλερ χαιρετάει έτσι, αλλά δεν το εκλάβαμε έτσι, ήταν αρχαίος ελληνικός ο χαιρετισμός, είναι τι νιώθεις εκείνη την ώρα

Πρόεδρος:Πριν πάτε στα γραφεία της Νίκαιας χαιρετούσατε έτσι;

Κατηγορούμενος: Όχι

Η απολογία συνεχίζεται