• [Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί/με μάτι αριστερό το βλέπω./Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί,/οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι (Κ. Βάρναλης)]
Facebooktwitterrssyoutube
slogan

ΔΕΗ |> Βυθίζονται τα οικονομικά της επιχείρησης ελέω «απελευθέρωσης» “Nouvelle Organisation”

Την ώρα που οι εγχώριοι ιδιωτικοί ενεργειακοί όμιλοι παρουσιάζουν ολοένα και μεγαλύτερη κερδοφορία κάθε χρόνο, η ΔΕΗ βυθίζεται στα χρέη, προετοιμάζοντας έτσι τις νέες αυξήσεις στο κόστος του ηλεκτρικού ρεύματος, που θα κληθούν να πληρώσουν τα εργαζόμενα λαϊκά στρώματα αργά ή γρήγορα. Τα οικονομικά αποτελέσματα για το 2018, που έδωσε στη δημοσιότητα η επιχείρηση, καταγράφουν ζημιές ύψους 542.000,000 ευρώ, ποσό που αντικειμενικά και παρά τα όσα ισχυρίζονται η διοίκηση της εταιρείας και η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, δημιουργεί σοβαρούς κινδύνους για τη βιωσιμότητα της επιχείρησης και κατά συνέπεια για το κόστος του ηλεκτρικού ρεύματος, ακόμη και για την ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού.

Πτώση εμφάνισε και ο συνολικός τζίρος της επιχείρησης, ο οποίος το 2018 μειώθηκε κατά 201,8 εκατ. ευρώ ή 4,1% σε σχέση με το 2017, εξαιτίας της μείωσης των πωλήσεων ρεύματος, συνολικής αξίας 335,4 εκατ. ή 7,3% συγκριτικά με την προηγούμενη χρονιά, κυρίως ως αποτέλεσμα της απώλειας πελατών αλλά και μείωσης της εγχώριας ζήτησης.

Την ίδια ώρα όμως που η ζήτηση ηλεκτρικού ρεύματος από εγχώριους καταναλωτές εμφανίζεται μειωμένη κατά 1,2% συνολικά, η συνολική ζήτηση, στην οποία περιλαμβάνεται και η ηλεκτρική ενέργεια για εξαγωγές, αυξήθηκε το 2018 κατά 2,2%, ενώ αντίστοιχα οι εξαγωγές ηλεκτρικού ρεύματος αυξήθηκαν κατά 75,2%. Η αύξηση των εξαγωγών οφείλεται κατά κύριο λόγο στις ιδιαίτερα χαμηλές τιμές με τις οποίες προμηθεύονται ηλεκτρικό ρεύμα από την ΔΕΗ οι ιδιώτες πάροχοι μέσω των δημοπρασιών τύπου «ΝΟΜΕ». Έτσι, το ρεύμα που παράγει η ΔΕΗ με χαμηλό κόστος από λιγνίτη και υδροηλεκτρικά, αντί να το διαθέτει στα λαϊκά στρώματα σε χαμηλές τιμές, το παραχωρεί σε τιμές ακόμη πιο χαμηλές από το κόστος της, στους ιδιώτες, για να το εξαγάγουν εκείνοι σε τιμές πολλαπλάσιες από αυτές που το αγόρασαν.

1

Συριζα & πάσης Ελλάδος

Το καλοκαίρι του 2016 η κυβέρνηση με το Ν.4389/16 κατήργησε το Ν.4273/14 που αφορούσε τη δημιουργία νέας καθετοποιημένης εταιρείας ηλεκτρικής ενέργειας, γνωστότερης ως «Μικρή ΔΕΗ» (ΣΣ |> Δείτε προσεκτικά αυτή την πηγή, υπάρχει όλη η «ιστορία» αλλά και η «προϊστορία») και πολλοί βιάστηκαν να χειροκροτήσουν την ακύρωση ενός πραγματικά καταστροφικού σχεδίου των προηγούμενων (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ &  ΔημΑρ), που θα παρέδιδε στους ιδιώτες 3 λιγνιτικές μονάδες (900 MW+450 την υπό κατασκευή στο Μελίτη), 6 Υ/Η σταθμούς 903MW 1 ΦΑ -477 MW + λιγνιτωρυχεία αξίας δεκάδων δισ. €!

Αλλά, ισχύει πάντα το «να δεις τι σου ‘χω για μετά… : η κατάργηση της  τη «μικρής» συνοδεύτηκε από ένα άλλο εργαλείο -στην υπηρεσία του μεγάλου κεφάλαιου τις (δημοπρασίες) «ΝΟΜΕ»

  • ΣΣ |> συνοδευτικά του 3ου  μνημόνιου που -λόγω «απελευθέρωσης» επιβλήθηκε στη ΔΕΗ μεταξύ άλλων να πουλάει, όχι στο λαό βέβαια με τιμή ΡΑΕ στο κόστος και παρακάτω. Ιστορικά πρωτοεμφανίστηκαν με το 3ο «ενεργειακό πακέτο της ΕΕ. το 2009 και είναι γαλλικής «έμπνευσης» [Nouvelle Organisation du Marché de l’Electricité], με βάση δηλ. τις επιταγές των μεγάλων μονοπωλίων εκείνης της συγκεκριμένης χώρας. Στην Ελλάδα τα NOME υιοθετήθηκαν και σε συνάρτηση με την πηγή παραγωγής (λιγνιτική Υ/Η κλπ) με στόχο την ανακατανομή μεριδίων στη λιανική σε βάρος της ΔΕΗ <50% ως το 2020 (βλ απόφ 38 – Β 1593/2016)  Και όχι μόνο: αν και σύμφωνα με το νόμο οι «ΝΟΜΕ» υποτίθεται ότι αφορούν την εσωτερική αγορά, με σκοπό οι «εναλλακτικοί προμηθευτές», να αποκτήσουν μερίδιο λιανικής (αγοράζοντας φτηνά από τη ΔΕΗ και πουλώντας φτηνότερα), τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι το μεγαλύτερο % εξάγεται! Τόσο πρόδηλα μάλιστα που πλέον η ΡΑΕ, κατά τον καθορισμό των όρων -για να σώσει τα προσχήματα ζητάει διασφάλιση ώστε τουλάχιστον 20-30 30% (sic !!!) της ποσότητας που παίρνουν κοψοχρονιά από τη ΔΕΗ να διατεθεί εσωτερικά. Και σα να μη φτάνουν όλα διαμαρτύρονται κιόλας οι «εναλλακτικοί»,  γιατί -λένε δεν μπορούν να αναπτυχθούν στην εμπορία λόγω του ότι η ΔΕΗ έχει αποκλειστικό δικαίωμα εκμετάλλευσης του λιγνίτη και των νερών και κατ’ επέκταση ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.
  • Έτσι φτάνουμε στον τραγέλαφο τραγωδία για τη λαϊκή οικογένεια, την πώληση δηλαδή ενέργειας από τη ΔΕΗ σε φθηνότερη τιμή απ’ αυτήν που μπορούν να αγοράσουν από τη χονδρική, ενώ η ίδια (η ΔΕΗ) αποκλείεται από τη δημοπρασία, μ’ άλλα λόγια πρέπει να μπει –με τη βούλα του νόμου  νταβατζής, σε μια αγορά με τεράστιο (στη λιανική) περιθώριο κέρδους (κατά τους ειδικούς 35-40€ η MWh), με την ίδια βούλα, που η ΔΕΗ απώλεσε σταδιακά τους καλύτερους πελάτες. Για να πάμε σε νούμερα το 2020 με τα πιο αισιόδοξα σενάρια (σύμφωνα με την ανακατανομή -50% που είπαμε παραπάνω) στο διασυνδεδεμένο της σύστημα θα πάνε μπιτ παρά τουλάχιστον  25 TWh και επειδή κατηγορίες όπως |> ΥΤ (6,9 TWh), Δημόσιο (2,8 TWh), Αγρότες (2,3 TWh), «ευάλωτοι»  (2,5 TWh) …μάνι μάνι ~15 TWh δεν ενδιαφέρουν τους «εναλλακτικούς» γιατί «φεσώνουν» (είτε γιατί πράγματι δεν έχουν, είτε γιατί είναι «κράτος») καταλαβαίνουμε τι θα συμβεί (αυτό που συμβαίνει ήδη) τα προβληματικά τιμολόγια στη ΔΕΗ και τα αποδοτικά στους «ΝΟΜΕς». Και σωρευτικά οι κροίσοι των ΑΠΕ (ειδικός λογαριασμός), που εμφανίζονται τελευταία με ζημία (πλασματική ή πραγματική, δεν έχει σημασία, αφού για χρόνια έφαγαν με χρυσά κουτάλια), που την μετακυλύουν στον προμηθευτή.

2

Την ίδια στιγμή, η επιχείρηση καλείται να πληρώνει το κόστος εκπομπών ρύπων, ελέω «περιβαλλοντικών όρων» που θέτει η ΕΕ, για να ανοίξει νέα πεδία «πράσινης» κερδοφορίας στο κεφάλαιο, στέλνοντας βέβαια το λογαριασμό στα λαϊκά στρώματα. Ετσι, η δαπάνη της επιχείρησης για τα δικαιώματα ρύπων αυξήθηκε το 2018 σε 279,5 εκατ. ευρώ, από 141,6 εκατ. ευρώ το 2017, αφού αντίστοιχα αυξήθηκε η μέση τιμή δικαιωμάτων εκπομπών από 5,71 ευρώ/τόνο σε 11,93 ευρώ/τόνο. Να σημειωθεί μάλιστα ότι οι συνέπειες από την αύξηση της τιμής των δικαιωμάτων ρύπων δεν έχουν αποτυπωθεί πλήρως, αφού η ΔΕΗ είχε προχωρήσει σε προαγορές δικαιωμάτων με χαμηλότερες τιμές.

Αξίζει επίσης να σημειώσουμε ότι ενώ το μέσο μερίδιο της ΔΕΗ στην αγορά προμήθειας στο σύνολο της χώρας μειώθηκε περαιτέρω την προηγούμενη χρονιά σε 81,9%, έναντι 86,7% το 2017, το μερίδιό της στην υψηλή τάση, δηλαδή στη βιομηχανία, όχι μόνο παρέμεινε σταθερό, αλλά αυξήθηκε έστω και λίγο, στο 97,6% το 2018 από 97,3% το 2017.

Από τα παραπάνω προκύπτει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι αυτοί που έχουν ωφεληθεί από την πολιτική της «απελευθέρωσης», είναι οι ιδιώτες προμηθευτές ρεύματος που αγοράζουν φτηνά και πουλάνε στο εξωτερικό πανάκριβα και οι μεγαλοβιομήχανοι που αγοράζουν και οι ίδιοι σε εξαιρετικά χαμηλές τιμές, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις πρόκειται για διαφορετικές επιχειρηματικές δραστηριότητες του ίδιου μονοπωλιακού ομίλου.

Τα λαϊκά στρώματα είναι αυτά που στο τέλος πληρώνουν το «μάρμαρο» της «απελευθέρωσης», για τα οποία ένα βασικό αγαθό, το ηλεκτρικό ρεύμα, τείνει να γίνει είδος πολυτελείας, με εκατοντάδες χιλιάδες μεταξύ αυτών να διατηρούν οφειλές στη ΔΕΗ και να απειλούνται ανά πάσα στιγμή με αποκοπές ρεύματος ή και να βρίσκονται ήδη δίχως ρεύμα.

Με πληροφορίες από το Ριζοσπάστη

Επιμέλεια  Ομάδα ¡H.lV.S!

Επικοινωνία – [ FaceBook |>1<|-|>2<| ] – Blog