• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Δεκαπενταύγουστος της ανθρώπινης έκπτωσης

Γράφει ο Στέλιος Κανάκης //

Θυμάστε εκείνη την καυλοπυρέσσασα αρραβωνιασμένη παρθένα που εισήλθε ο Γαβριήλ μέσα της «Και εισελθών ο άγγελος προς αυτήν […]» (Λουκάς 1: 28); Ο οποίος άγγελος συνοδευόταν από το άγιο πνεύμα που αυτό είναι ομοούσιο του πατέρα και του υιού.

Πέρασαν λοιπόν τα χρόνια, ο Ιωσήφ κατάπιε το κέρατο και το παιδί αυτού του άνομου τετραγώνου, στα πρώτα του βήματα, έσπερνε τον όλεθρο και δολοφονούσε τα γύρω του παιδάκια (βλέπε απόκρυφα ευαγγέλια και ευαγγέλιο του Ιούδα). Αργότερα που μεγάλωσε, πρόκοψε, έγινε μαραγκός που δεν δούλεψε ποτέ κι έκανε διάφορες αηδίες από το να ξεραίνει συκιές, να περπατά στα νερά και να γκρεμίζει ναούς. Με τα πολλά τον συνέλαβαν, τον καταδίκασαν και τον έστειλαν να συναντήσει τον θεό του που ήταν και ομοούσιός του και το άλλο του τρίτο.

Η Μαρία ή Μαριάμ ή מרים (στην όμορφη γλώσσα των δολοφόνων σιωνιστών), δεν φαίνεται να περιέπεσε στην υπόλοιπη «ζωή» της σε άλλα ερωτικά σκάνδαλα, τρίγωνα και τετράγωνα. Κάποια στιγμή της κλείνει ραντεβού ο Γαβριήλ στο όρος των Ελαιών. Περιχαρής, τρέχει η Μαριάμ ελπίζοντας σε νέο ερωτικό ξεφάντωμα, αλλά αυτός την ενημερώνει πως ήρθε η ώρα της. Ειδοποιούν τους αποστόλους, κάποιους τους φέρνουν σε… σύννεφο και στο τέλος η Μαριάμ τα κακαρώνει. Μετά από τρεις μέρες αναστήθηκε κι αυτό το «ξέρουμε» γιατί, λένε, πως ο τάφος της βρέθηκε άδειος.

Όλα αυτά εμείς τα μαθαίνουμε κυρίως από εξωβιβλικές μαρτυρίες διότι η βίβλος ή Αγρία γραφή1 την έχει σχετικώς χεσμένη.

Για κάμποσα χρόνια είχαμε ησυχάσει, μέχρι που την ξαναθυμήθηκαν γύρω στον 5ο αιώνα μτχ. Άρχισε τότε ένας καυγάς για το που είναι ο τάφος της, αλλά άκρη δεν βγήκε.

Μας άφησε όμως καμιά πεντακοσαριά ονόματα και υποκοριστικά, τη ζώνη της που καθιστά εγκύους τις γυναίκες και μερικά φιδάκια. Και αυτό το ανώμαλο, έκφυλο και δολοφονικό αλογάκι της παναγίας, που όταν συνουσιάζεται τρώει τον σύντροφό του. Τέλος, διάφορες εικόνες – πολλές εικόνες, που κάνουν διάφορα πράγματα, συνήθως όμως δακρύζουν χωρίς να κλαίνε γοερώς.

Από τότε που την ξαναανακάλυψαν παρουσιάζεται σε διάφορες ζαβές ή τρελές – συνήθως πρόκειται για τρελές που είναι και ζαβές, έπειτα αυτές το διαδίδουν και μαζεύονται χιλιάδες άλλοι, εξ’ ίσου βλαμμένοι και προσκυνούν.

Εμείς γιορτάζουμε κάθε χρόνο τον υποτιθέμενο θάνατό της στις 15 Αυγούστου, σε διάφορα μέρη αλλά κυρίως στην Τήνο, όπου λειτουργεί ένα από τα επικερδέστερα παραμάγαζα της «Θεού ΑΕ». Εκεί οι άνθρωποι σέρνονται, έρπουν, γονατίζουν και κάνουν διάφορα τέτοια ντροπιαστικά που εξευτελίζουν το ανθρώπινο είδος.

  1. Η Αγρία Γραφή, Στέλιος Κανάκης, Εκδόσεις ΚΨΜ

_______________________________________________________________________________________________________

Στέλιος Κανάκης Διδάσκει στην επαγγελματική εκπαίδευση και παράλληλα δραστηριοποιείται στο χώρο του βιβλίου. Έχει γράψει, υπό μορφή ημερολογίων τα «Με τη μουσική του κόσμου», «Οι μουσικοί του κόσμου» και «Δώδεκα μήνες συνθέτες».  Επίσης το «Ιερές Βλακείες» Εμπειρία Εκδοτική 1η και 2η έκδοση – Εκδόσεις Εντύποις 3η και 4η και το «Η Αγρία Γραφή» Εκδόσεις ΚΨΜ.
stelioskanakis@yahoo.gr Facebook: Stelios Kanakis /ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΝΑΚΗΣ