Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

«Δεν είνε δυνατόν να μισθοδοτούνται από το κράτος υπάλληλοι αναγνωρίζοντες αυτό ως όργανον ταξικής καταπιέσεως.» (Ντοκουμέντο 4/10/1927)

Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας //

Στις 4/10/1927 αρχίζει  τις εργασίες της η Επιτροπή Καταπολέμησης του Κομμουνισμού που συγκρότησε η κυβέρνηση. Ως πρώτο μέτρο αποφασίζεται «η εκκαθάριση των δημοσίων υπηρεσιών από τα κομμουνιστικά στοιχεία». Μελετάται, επίσης, «η διάλυση των κομμουνιστικών σωματείων».

Διαχρονικός ήταν ο πόθος και οι πολύμορφες προσπάθειες της αστικής τάξης, της διάλυσης του κομμουνιστικού κόμματος, του ταξικού εργατικού κινήματος, με κάθε τρόπο. Στο πλαίσιο αυτό δημιουργήθηκε η Επιτροπή αυτή, για την οποία διαβάζουμε στον ΡΙΖΟΣΟΣΠΑΣΤΗ (4/10/1927) με χαρακτηριστικό τίτλο:
«Η ΧΘΕΣΙΝΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ ΤΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ. ΩΣ ΠΡΩΤΟΝ ΜΕΤΡΟΝ ΑΠΕΦΑΣΙΣΘΗ Ο ΔΙΩΓΜΟΣ ΤΩΝ ΔΗΜ. ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ. ΣΥΣΣΩΜΟΣ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΙΣ ΦΡΟΥΡΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ»

Γράφει χαρακτηριστικά: «Εις το αρχηγείον της χωροφυλακής συνήλθε χθες η «επιτροπή» τρομοκρατίας κατά της εργατικής τάξεως αποτελούμενη εκ του αρχιχαφιέ Φεσοπούλου, του Διευθυντού του «Δημ. Ασφαλείας» Παπανικολάου, του υπαρχηγού του Γενικού Επιτελείου Βρονταμίτη, του γενικού γραμματέως του υπουργείου της Εθνικής Οικονομίας Γαρουφαλιά, του Διευθυντού του υπουργείου της Δικαιοσύνης Τριαντάκη, του γενικού γραμματέως του υπουργείου Παιδείας Λούβαρη, του ανωτέρου υπαλλήλου του υπουργείου εξωτερικών Μελά και του γνωστού αντεργάτου Βουγιούκα, προϊσταμένου της Διεύθυνσις Σιδηροδρόμων παρά τω υπουργείω της Συγκοινωνίας. Η ως άνω επί της τρομοκρατίας επιτροπή έθεσε τις βάσεις της εργασίας της, συζήτησε επί του ζητήματος των «πόρων» της καθώς και επί της μισθοδοτήσεως του Φεσοπούλου, μη αποφασισθέντος εισέτι εάν, όσον αφορά τα έξοδα της «υπηρεσίας» θα αναγραφή ιδιαίτερον κοδνύλιον εις τον προϋπολογισμόν.

Η εισήγησις ενός των μελών της επιτροπής-προφανώς του Φεσοπούλου- όπως προταθή αμέσως ή εκτός νόμου θέσις του Κομμουνιστικού κόμματος και η δίωξις των συνειδητών εργατικών οργανώσεων εθεωρήθη πρόωρος πολλών εκ των παρευρισκομένων μη αποκρυψάντων τους φόβους των περί του ότι η εργατική τάξις θα εξανιστή σύσσωμος προς περιφρούρησιν τόσν των επαγγελματικών οργανώσεων, όσον και του πολιτικού της κόμματος. Η επιτροπή εθεώρησε ως πρώτον εφαρμοστέον μέτρον την άγριαν τρομοκρατίαν των δημοσίων υπαλλήλων υπό το πρόσχημα του ότι δεν είνε δυνατόν να μισθοδοτούνται από το κράτος υπάλληλοι αναγνωρίζοντες αυτό ως όργανον ταξικής καταπιέσεως.

Η ΧΑΦΙΕΔΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ

Η επιτροπή ενέκρινε επίσης την ίδρυσιν ευρείας χαφιεδικής υπηρεσίας, απαρτιζομένης από μεγάλον αριθμόν μισθοδοτουμένων ανεγνωρισμένων ή μη χαφιέδων των οποίων η μισθοδοσία θα βαρύνη τον προϋπολογισμόν. Η εν λόγω υπηρεσία θα κατανεμηθή εις πλείστα  δίκτυα…

Η επιτροπή συνεζήτησεν επίσης επί του εν γένει τρόπου της «εμφανίσεως» της εν λόγω υπηρεσίας, και έσπευσε να ανακοινώση εις τους αντιπροσώπους του Τύπου ότι αν και οι χαφιέδες είναι και παραμένουν οι ίδιοι της «γενικής Ασφαλείας» εν τούτοις η «υπηρεσία» δεν θα είναι…καταθλιπτική.

ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Η δευτέρα συνεδρίασις της επιτροπής ορίσθη δια το προσεχές Σάββατον. Κατά την συνεδρίασιν αυτήν, καθώς και κατά τας μελλούσας να επακολουθήσουν θα αποκρυσταλλωθούν τα συμπεράσματα άτινα πρόκειται να υποβληθούν εις την Κυβέρνησιν εν σχέσει με τα ληφθησόμενα τρομοκρατικά μέτρα. Κατά την γνώμην της επιτροπής εις περίπτωσιν κατά την οποίαν η Κυβέρνησις δεν υιοθετήσει άπαντα τα προτεινόμενα τρομοκρατικά μέτρα, η επιτροπή θεωρεί άσκοπον την περαιτέρω συνεχίσιν του έργου  της».

Στις 5/10/1927 με πρωτοσέλιδο άρθρο – με τίτλο «Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΣΤΟ ΕΡΓΟ»- ασκεί κριτική στη δράση της επιτροπής και χαράζει τα καθήκοντα για το λαϊκό κίνημα-τονίζοντας: «… Με την τρομοκρατία που λογαριάζουνε να αμολήσουν από τις τέσσερες μεριές, σκέφτονται να μεταβάλλουνε την εργατική τάξη σε ένα κοπάδι ασυμμάζευτο και απροστάτευτο, σε μάζας ανοδήγητες, απειθαρχητες σε μια πολιτική ηγεσία, που να μπορέσουν να τους επιβάλουν δίχως αντίσταση τη θέλησή τους. Κι’ η θέληση τους είναι να πληρώνουν οι εργαζόμενες μάζες τους φόρους δίχως καμμιά οργανωμένη διαμαρτυρία, είνε να μπορούν να τις εκμεταλλεύονται ακόμα πιο άγρια δίχως τον κίνδυνο μιας εξέγερσης από μέρους τους.

Η θέση εχτός νόμου του κόμματος μας και των επαναστατικών οργανώσεων των εργαζομένων είνε το κύριο μέτρο προς το οποίο τείνει το Κράτος με όλα τα μέσα….Η εργατική τάξη θα περιμένει με σταυρωμένα χέρια; Την παρανομία μόνο η ίδια η εργατική τάξη μπορεί να την προλάβη και να τη ναυαγήση. Και ο μόνος τρόπος είνε η ενεργητική αντίδρασής της σήμερα στα προετοιμαζόμενα μέτρα. Μοναχά με την πλατειά και πείσμονη κίνηση των εργαζόμενων μαζών σήμερα, θα προληφθή αυτή και θα ματαιωθή.

Κάθε εργοστάσιο, κάθε βαπόρι, κάθε επιχείρηση, πρέπει να ξυπνήσει, και τα σωματεία, οι στενές και πλατειές οργανώσεις των εργαζομένων, να κινήσουνε δραστήρια τις μάζες κατά της προπαρασκευαζομένης τρομοκρατίας. Μ’ αυτό μονάχα τον τρόπο θα αντιμετωπίσουμε και θα ματαιώσουμε την αναγκαία για την μπουρζουαζία της Ελλάδας, τρομοκρατία που ετοιμάζεται».