• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

ΔΙΑΔΡΟΜΗ «ΠΕΡΙΣΣΟΣ – ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ»

Φιλοξενούμενος ο Θανάσης Κοτιάλης //

Ήταν η πρώτη φορά που έμπαινα στην Αίθουσα Συνεδρίων της Κ.Ε. του Κ.Κ.Ε. Πέραν της συγκίνησης του χώρου, η βραδιά επιφύλασσε μεγαλύτερες συγκινήσεις γι αργότερα. Είθισται σε συναυλίες ο συνήθης ύποπτος να αναζητείται στο podium.Η φωτογραφία του Δρ Χρήστου Κολοβού, στο πρόγραμμα της εκδήλωσης, μάλλον τον αδικεί αλλά συνάδει με το σπουδαίο βιογραφικό του γεμάτο περγαμηνές κατακτημένες ανά τον κόσμο ! και σε τόσο νεαρή ηλικία !

Λοιπόν που λέτε, μετά το τέλος της συναυλίας είχα την τύχη να βρεθώ, με τον σπουδαίο αυτό αρχιμουσικό, στο ίδιο βαγόνι και από τις ράγες του πενταγράμμου στις πεζές του ηλεκτρικού …συνοδεία εγχόρδων, μιας και τρία μέλη της ορχήστρας του δεν έπαψαν να τον συνοδεύουν. Το ότι τα έγχορδα ήταν στις θήκες τους αυτό δεν σημαίνει και ότι είχαν ηρεμήσει από το crescendo των 147 χρόνων της Ιστορίας της “Διεθνούς” !

Ελάτε όμως που εδώ δεν διηύθυνε ο μαέστρος…Ήταν η παρέα ? ήταν η υπεροχή της απλότητας ? ήταν η έγχυση τόσης μουσικής γνώσης ” από ένα άνοιγμα μόλις τριών χιλιοστών στην ίριδα ” ?
Ότι κι αν ήταν,στο podium δεν βρισκόταν πια ο σπουδαίος αν και νεότατος αρχιμουσικός του προγράμματος της εκδήλωσης, αλλά η απλότητα και μάλιστα με καθημερινό ένδυμα ! Ο πολύ σπουδαίος αυτός αρχιμουσικός είχε μεταμορφωθεί σ’ έναν καθημερινό επιβάτη σαν αυτούς που χρησιμοποιούν καθημερινά τον ηλεκτρικό…ακύρωσε το εισιτήριο του…αν και υπήρχαν θέσεις παρέμεινε όρθιος “σαν να άκουγε την Διεθνή” …κι ας ήταν κατάκοπος….

Και τι έκανε ? “πείραζε”, αστειευόταν και γελούσε με την παρέα του. Τώρα δεν ήταν μαέστρος …είχε μεταμορφωθεί σε πρώτο βιολί του κεφιού και της παρέας…πάντως είναι αλήθεια πως το πνευμα της παρέας το κατηύθυνε και αυτό με μαεστρία ! τόσο που αναρωτιόμουν αν αυτό το ριχτό πουκάμισο που φορούσε το επέλεξε για να κρύψει ότι το πνεύμα στη συνεχή πάλη με το σώμα είχε καταλάβει ακόμα και τις ουδέτερες ζώνες…ότι μαέστρο όπως και να το κάνουμε τόσες ώρες μελέτης, προς δικήν μας τέρψη…ε,…έχουν και το αντίτιμο τους !

Αμ, το άλλο ? λες και είναι ίδιον των Σπουδαίων και Σημαντικών να έχουν στην τσέπη τους ασήμαντα πράγματα, όπως ένα μαντήλι τσέπης, το οποίο συχνά-πυκνά χρησιμοποιούσε.

Όταν όμως σε ανεβάζουν στο podium, ως ισάξιο τους οι Pierre de Geyter, από κοινού με τον κ.Αλέκο Ξένο, όταν ο Eugene Pottier στηρίζει το πρόσωπο του στα δύο του χέρια, ν’ ακούσει τους στίχους του σε πρώτη παγκόσμια εκτέλεση για μεγάλη συμφωνική ορχήστρα, όταν η αρτιότητα και το μεγαλείο της ορχήστρας που διευθύνεις, κάνουν τον Ludwig van Beethoven, να στρέψει τα ώτα του στη γη, ε, ναι …ιδρώνεις, μ’ εκείνο τον ακατάπαυστο ιδρώτα που περιοδεύει το μέτωπο των δημιουργικών ανθρώπων όταν τον στρέφουν προς μια αναγκαιότητα, είτε είσαι βιομηχανικός εργάτης στα εργοστάσια πυρομαχικών της πόλης Tyla, στα περίχωρα της Μόσχας, είτε είσαι απλός εργάτης όταν θεμελιωνόταν το φράγμα του Κουϊμπισεφ, είτε σαμποτέρ του βουνού, κι ετοιμάζεσαι να πατήσεις το κουμπί των μελωδιών του Αλέκου Ξένου !

Όμως maestro, κι εσείς μας κρύψατε ότι απόψε δεν διευθύνατε με την μπαγκέτα του αρχιμουσικού αλλά με την σκυτάλη που σας έβαλε στο χέρι ό ίδιος ο κ.Αλέκος Ξένος, μια μπαγκέτα εκατό χρόνων ιστορίας, μια μπαγκέτα εκατό χρόνων αγώνων, από το ίδιο ακριβώς υλικό φτιαγμένη που ο ίδιος ο κ.Αλέκος Ξένος σμίλεψε, και που μπορείς να βρεις μόνο στα δέντρα των βουνών που πρωτοτραγούδησαν τα έργα του.

Δρ. Χρήστο Κολοβέ, υποκλιθήκατε απόψε αρκετές φορές…κακώς όμως…εμείς είμασταν αυτοί που υποκλιθήκαμε, στο μεγαλείο σας, στην μουσική σας ιδιοφυία,μα πάνω απ’ όλα υποκλιθήκαμε στην απλότητα σας !

…και αν μου επιτρέπετε μια παρατήρηση:

έργο του μαέστρου είναι να τηρεί το tempo, τις normes, και της εξειδικευμένες οδηγίες της παρτιτούρας…
Εσείς πιστεύετε πως με τόσα βουρκωμένα μάτια, σε Ελλάδα και Κύπρο, με τόσους κόμπους στο λαιμό να πνίγονται και να μας πνίγουν, με τόσες υψωμένες γροθιές τηρήθηκαν το tempo, οι normes και οι παρτιτούρες ?…κι όπως ο μαέστρος ανέβηκε στον Περισσό για να κατέβει στον Νέο Κόσμο, έτσι κάνει και το Κόμμα μας, για ‘εναν άλλο, Νέο Κόσμο, πιο όμορφο και πιο δίκαιο πατώντας στις ράγες της Ιστορίας, που ‘ναι μόνο δύο απ’ τις πέντε ενός πενταγράμμου που ο κ.Αλέκος Ξένος συνέθεσε του Λαού μας τη λευτεριά σαν ” Πρώτος Αντάρτης” !

Δρ Χρήστο Κολοβέ, κα Ελένη Μηλιαρονικολάκη σας είμαι ευγνώμων για την βραδιά !