Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Δυο λόγια για το θάνατο του συνθέτη Θάνου Μικρούτσικου 

Γράφει ο Γιώργος Δ. Μπίμης //

Με την εμπνευσμένη τέχνη σου μας έπεισες πως στον άνθρωπο δεν ταιριάζει η ταπείνωση και η υποδούλωση της συνείδησής του μήτε ο εγκλωβισμός του στις παραποιημένες κοινωνικές αντιλήψεις, στην ισοπέδωση των δικαιωμάτων του, σε τούτη την ανθρωπότητα που έχει μετατραπεί σ’ ένα απέραντο εργοτάξιο δούλων με τραγική συνέπεια όσο αυξάνει ο υλικός πλούτος της ολιγαρχίας τόσο να συρρικνώνεται η ”αστική δημοκρατία” με ότι αυτό συνεπάγεται για τους πολλούς.

Με τα τραγούδια σου αδερφέ μου ύμνησες την ελευθερία και την αθανασία της ύπαρξης που διασφαλίζεται αποκλειστικά με την αντικειμενική γνώση, με την τέχνη και με τους ασίγαστους αγώνες του λαού μας.

Με τις νότες σου πέρασες το μέγα μήνυμα πως οι άνθρωποι χρειάζονται μια ανατρεπτική ιδεολογία για ν’ απαντήσουν στα αναπάντητα ερωτήματα που καταδυναστεύουν την ψυχή και το πνεύμα τους.

Με τις καντάτες σου έθρεψες την ταξική συνείδηση και το γνήσιο διαλογισμό που μπορεί να φανερώσει στο αποσταμένο βλέμμα των καταπιεσμένων την ηθική αλήθεια των πραγμάτων. Την καθ’ ύλην αλήθεια που θα μας εξοικειώσει και με τη ζωή και με το θάνατο, που θα μας παρακινήσει ένθερμα να θητεύσουμε και ν’ αφιερωθούμε στα αναστάσιμα της ζωής, αυτή την αδιαπραγμέτευτη αλήθεια που θα ενισχύει το φρόνημά μας για ν’ αποκτήσουμε σαφή αντίληψη όσον αφορά το καταληκτικό τέλος του ισόβιου χρόνου πάνω στο αγιασμένο χώμα που μας γέννησε…

Ναι, η ανθρώπινη ασημαντότητα σύντροφε χρειάζεται απαραίτητα ένα πλαίσιο αρχών και αξιών για να νικήσει το χρόνο και τη λήθη, για να κερδίσει εντέλει μια σταγόνα από την συμπαντική αιωνιότητα και να σωθεί.

Εσύ το ήξερες πάντα. Η μοναδική εναλλακτική επιλογή απέναντι στην άβυσσο που μας κυκλώνει είναι το αναβαθμισμένο πνεύμα, η παιδεία, ο οίστρος, η έμπνευση, μ’ άλλα λόγια η γνήσια δημιουργία, το αισθητικό/καλλιτεχνικό αποτύπωμα που θ’ αφήσει πίσω της κάθε προικισμένη ψυχή, κάθε πνευματώδης νους. Η απελευθέρωση της αισθαντικότητας και της ευαισθησίας, ως σύμφυτες ιδιότητες της ύλης, αποτελούν τη βασική προϋπόθεση για την ανατροπή τούτης της παγιωμένης κι αναχρονιστικής συνήθειας του αποτυχημένου και χρεοκοπημένου κόσμου μας…

Πρωτοπόρος μες στους πρωτοπόρους του αιώνα, με το κατάμεστο έργο της ζωής σου σύντροφε Θάνο μας φανέρωσες μια πτυχή της αλήθειας, μας αποκάλυψες το μαρμαρένιο αλώνι του Διγενή όπου η ζωή μπορεί με ίσους όρους ν’ αναμετρηθεί με το θάνατο.

Ο θάνατος ανά πάσα στιγμή μπορεί να κόψει το νήμα και να τερματίσει μια ζωή, όμως δε μπορεί ν’ αντιταχθεί στη μεγαλοσύνη του πνεύματος και στην ανωτερότητα της ανθρώπινης ψυχής.

Σύντροφε Θάνο με την ψυχή, με το πνεύμα, με το ταλέντο και με την επαναστατική σου ιδεολογία έχεις ανοίξει ήδη διάπλατα τις βαριές πύλες της αθανασίας και της αιωνιότητας…

Κοιμήσου ειρηνικά,… εμείς που μείναμε πίσω θα συνεχίσουμε τον ωραίο δρόμο της λαϊκής δημιουργίας και της ταξικής πάλης που εσύ χάραξες ανεξίτηλα στη γη μας με τα σπουδαία προτερήματά σου και με τα κορυφαία σου χαρίσματα. Αιωνία η μνήμη σου σύντροφε!!!

Αυτός,…

Αυτός που έφυγε μια νύχτα ξαφνικά,
μια πόρτα άνοιξε στης γης την εξορία
κι άφησε πίσω του μια άρτια ιστορία
κι ένα απόθεμα με γνήσια ιδανικά.

Αυτός που έφυγε στη μπόρα βιαστικά,
είχε μια φλόγα κι ένα όραμα στα στήθια
κι είπε με πάθος και με τόλμη την αλήθεια
για τα παιδιά π’ οδοιπορούνε νηστικά.

Αυτός που έφυγε για πάντα από τη γη
τώρα στα σύννεφα κοιμάται και ξυπνάει,
μα την οδύνη και τον πόνο δεν ξεχνάει
και μας καλεί για μια καινούρια επιλογή:

Εκεί που η νύχτα σελαγίζει στα βουνά,
την εξαπάτηση να ψάξεις και το ψέμα,
ν’ αποκηρύξεις τη θυσία και το αίμα,
κι αυτό το σφάλμα το βαρύ που σε πονά.

Κι άμα ο πόνος δεν ακούει, δε μιλά,
στην άγια μάχη θα ‘βρεις νόημα κι ουσία,
την πιο ασήμαντη στην πλάση παρουσία
να την προτρέψεις να κοιτάξει πιο ψηλά,…