Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Δ. Κουτσούμπας: Η επόμενη μέρα για το λαό, μπορεί να είναι ελπιδοφόρα

Ολο­κλη­ρώ­θη­κε  σήμε­ρα η διή­με­ρη περιο­δεία του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημή­τρη Κου­τσού­μπα στη Λακω­νία. Το πρωί, στις 11 π.μ., επι­σκέ­φτη­κε τη Μονεμ­βά­σια και ξενα­γή­θη­κε στο σπί­τι του κομ­μου­νι­στή ποι­η­τή Γ. Ρίτσου. Στις 19.00 συνα­ντή­θη­κε με τον δήμαρ­χο Σπάρ­της, στο δημαρ­χείο της πόλης και συμ­με­τεί­χε σε σύσκε­ψη με φορείς της Λακωνίας.

Ακο­λου­θούν απο­σπά­σμα­τα από την ομι­λία που πραγ­μα­το­ποί­η­σε στις 21.00 στην κεντρι­κή πλα­τεία της Σπάρτης:

“Φίλες και Φίλοι

Συντρό­φισ­σες και Σύντροφοι

Ούτε οι θεα­τρι­νι­σμοί του κ. Τσί­πρα από την Ιθά­κη ούτε το ανα­σχη­μα­τι­σμέ­νο κυβερ­νη­τι­κό σχή­μα, που φτιά­χτη­κε με νέους, αλλά και παλιούς, δοκι­μα­σμέ­νους στην εφαρ­μο­γή της αντι­λαϊ­κής πολι­τι­κής «φωστή­ρες», όλοι τους οπα­δοί των μνη­μιο­νια­κών πολι­τι­κών, έτοι­μοι να υπη­ρε­τή­σουν το νέο μετα­μνη­μο­νια­κό μνη­μό­νιο, δεν μπο­ρούν να κοροϊ­δέ­ψουν το λαό μας ότι στην πατρί­δα του πραγ­μα­τι­κά ξημε­ρώ­νουν και­νούρ­γιες μέρες.

Για­τί ο λαός μας, οι άνθρω­ποι του μερο­κά­μα­του, του καθη­με­ρι­νού μόχθου, ξέρουν πολύ καλά, πως κάθε μέρα που ξημε­ρώ­νει πρέ­πει να δώσουν τη δύσκο­λη μάχη της επιβίωσης.

Κι αυτό βέβαια δεν πρό­κει­ται να αλλά­ξει, επει­δή ολο­κλη­ρώ­θη­κε το πρό­γραμ­μα του 3ου μνη­μο­νί­ου, που είχε συμ­φω­νή­σει η κυβέρ­νη­ση ΣΥΡΙΖΑ, μαζί με τη ΝΔ και το ΚΙΝΑΛ, με τους εταί­ρους τους, την Ευρω­παϊ­κή Κεντρι­κή Τρά­πε­ζα και το Διε­θνές Νομι­σμα­τι­κό Ταμείο.

Η καθη­με­ρι­νή μάχη της επι­βί­ω­σης για το λαό μας θα συνε­χί­ζε­ται για­τί σ’ αυτά τα τριά­μι­σι χρό­νια ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρ­νη­σή του πήρε τη σκυ­τά­λη των μνη­μο­νί­ων από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και σάρω­σε ό,τι είχε απο­μεί­νει όρθιο από δικαιώ­μα­τα και κατακτήσεις.

Υλο­ποί­η­σε μέχρι κεραί­ας τις αντι­λαϊ­κές μεταρ­ρυθ­μί­σεις που είχε συμ­φω­νή­σει με την ΕΕ, το ΔΝΤ και τα άλλα κορά­κια, δηλα­δή μέτρα και βαθιές αλλα­γές που χρεια­ζό­ταν το μεγά­λο κεφά­λαιο για να ανα­κτή­σει την κερ­δο­φο­ρία και την αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τά του, ξεζου­μί­ζο­ντας βέβαια το λαό.

Δεκά­δες είναι οι νόμοι, τα μέτρα που ψήφι­σαν και ευνο­ούν τις μεγά­λες καπι­τα­λι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις, μέτρα που δια­τη­ρούν τις φορο­α­παλ­λα­γές, που τους χαρί­ζουν πρό­στι­μα και χρω­στού­με­να, που τους δίνουν ζεστό χρή­μα για τις επεν­δύ­σεις τους.

Την ίδια στιγ­μή μεγα­λώ­νει η εκμε­τάλ­λευ­ση για τους εργα­ζό­με­νους που δου­λεύ­ουν με τσα­κι­σμέ­νους μισθούς και χωρίς δικαιώ­μα­τα, αυξά­νουν τα χρέη για τους φτω­χούς αγρό­τες, τους αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νους επαγ­γελ­μα­τί­ες και επιστήμονες.

Η δύσκο­λη μάχη της επι­βί­ω­σης για το λαό μας, θα συνε­χί­ζε­ται, για­τί αυτά τα χρό­νια ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρ­νη­σή του, έβα­λε την ταφό­πλα­κα στην κοι­νω­νι­κή ασφά­λι­ση, έρι­ξε τις συντά­ξεις στα επί­πε­δα των επι­δο­μά­των φτώ­χειας, δημιούρ­γη­σε μια νέα γενιά εξα­θλιω­μέ­νων συντα­ξιού­χων. Μονι­μο­ποί­η­σε το χαρά­τσι του ΕΝΦΙΑ, τον αυξη­μέ­νο ΦΠΑ που πλήτ­τει κυρί­ως τη λαϊ­κή οικογένεια.

Δια­τή­ρη­σε και επέ­κτει­νε την εργα­σια­κή ζού­γκλα στους τόπους δου­λειάς, έδω­σε νέο χτύ­πη­μα στο δικαί­ω­μα της απερ­γί­ας, μονι­μο­ποί­η­σε τη μερι­κή απασχόληση.

Ψήφι­σε ακό­μα και μέτρα για μετά την ολο­κλή­ρω­ση του προ­γράμ­μα­τος, μέτρα που σφίγ­γουν ακό­μα περισ­σό­τε­ρο τη θηλιά στο λαι­μό του λαού, όπως είναι οι νέες μειώ­σεις σε συντά­ξεις και αφορολόγητο.

Και έχει το θρά­σος ο κ. Τσί­πρας να κοροϊ­δεύ­ει ότι «τα μνη­μό­νια της λιτό­τη­τας, της ύφε­σης, και της κοι­νω­νι­κής ερή­μω­σης, επι­τέ­λους τελείωσαν»!!!

Όταν μάλι­στα δεν έχει καταρ­γη­θεί ούτε ένας από τους εκα­το­ντά­δες εφαρ­μο­στι­κούς νόμους των μνη­μο­νί­ων που επέ­βα­λαν λιτό­τη­τα διαρ­κεί­ας στο λαό.

Και η κοροϊ­δία συνε­χί­ζε­ται από τον πρω­θυ­πουρ­γό όταν λέει ότι «η χώρα μας ανα­κτά το δικαί­ω­μά της, να ορί­ζει αυτή τις τύχες και το μέλ­λον της, σαν μια κανο­νι­κή ευρω­παϊ­κή χώρα, χωρίς εξω­τε­ρι­κούς κατα­να­γκα­σμούς, χωρίς άλλους εκβια­σμούς, χωρίς άλλες θυσίες»!!!

- Αλή­θεια, τα ματω­μέ­να πλε­ο­νά­σμα­τα που έχει ψηφί­σει μέχρι το 2060, τι είναι; Δεν είναι εκβια­σμός και καταναγκασμός;

- Η αυστη­ρή επο­πτεία και επι­τρο­πεία, που ισχύ­ει για όλες τις «κανο­νι­κές» ‑όπως τις λέει- ευρω­παϊ­κές χώρες, τι ακρι­βώς είναι;

- Τα μνη­μό­νια διαρ­κεί­ας που ισχύ­ουν για όλα τα κρά­τη μέλη της ΕΕ, τι είναι;

Ποιος δεν ξέρει, ότι όλα αυτά, όχι μόνο δεν τελεί­ω­σαν στις 21 του Αυγού­στου, αλλά αυτές ακρι­βώς είναι οι ευρω­παϊ­κές κατευ­θύν­σεις για την οικο­νο­μι­κή πολι­τι­κή κάθε κυβέρ­νη­σης, σε όλες τις χώρες.

Και φυσι­κά εδώ προ­σαρ­μο­σμέ­νες για την Ελλά­δα, με μονα­δι­κό στό­χο την θωρά­κι­ση των κερ­δών των μονοπωλίων.

Αυτό εννο­ούν αυτοί όλοι, όταν λένε ανάπτυξη!

Πρό­κει­ται για τη δια­χρο­νι­κή πολι­τι­κή της ΕΕ, δια­σφά­λι­σης της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας των μονο­πω­λί­ων της, που εξα­σφα­λί­ζε­ται με φθη­νή εργα­τι­κή δύνα­μη, δηλα­δή με πολύ χαμη­λούς μισθούς, απλη­ρω­σιά, εργα­σια­κές σχέ­σεις-λάστι­χο, επί­θε­ση στα κοι­νω­νι­κά δικαιώματα.

Την ίδια στιγ­μή βέβαια που δίνο­νται διευ­κο­λύν­σεις στη δρά­ση του μεγά­λου κεφα­λαί­ου, επι­τα­χύ­νο­νται οι ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις και η περι­βό­η­τη «απε­λευ­θέ­ρω­ση» της αγοράς.

Η «ευρω­παϊ­κή κανο­νι­κό­τη­τα», δεν είναι η «γη της επαγ­γε­λί­ας», όπως προ­σπα­θεί να την παρου­σιά­σει ο ΣΥΡΙΖΑ και ο κ. Τσί­πρας προσωπικά.

Είναι η πολι­τι­κή της ολο­έ­να και μεγα­λύ­τε­ρης εκμε­τάλ­λευ­σης των εργα­ζο­μέ­νων για τα κέρ­δη των λίγων κηφήνων.

Γι’ αυτό ακρι­βώς και η επό­με­νη μέρα, μετά και το τυπι­κό τέλος των μνη­μο­νί­ων, είναι και θα είναι η συνέ­χεια της προη­γού­με­νης. Κι ας τσα­κώ­νο­νται ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΝΔ για το ποιος θα δια­χει­ρι­στεί για λογα­ρια­σμό του κεφα­λαί­ου την επό­με­νη μέρα, δηλα­δή τη φάση της καπι­τα­λι­στι­κής ανάπτυξης.

Οι εντο­λές του κεφα­λαί­ου είναι συγκε­κρι­μέ­νες, όπως συγκε­κρι­μέ­νες είναι και οι κατευ­θύν­σεις της ΕΕ και του ΔΝΤ. Που δίνουν τα εύση­μα στο ΣΥΡΙΖΑ για τη βρώ­μι­κη απο­στο­λή που ολο­κλή­ρω­σε, όμως δεν ανη­συ­χούν για τη συνέ­χεια είτε στο τιμό­νι της αντι­λαϊ­κής πολι­τι­κής κρα­τη­θεί ο ΣΥΡΙΖΑ, είτε βρε­θεί η ΝΔ.

Από τη μια, ο Τσί­πρας δια­βε­βαιώ­νει τους εκπρο­σώ­πους των βιο­μη­χά­νων ότι «την έμα­θε τη δου­λειά» και θα συνε­χί­σει τις αντι­λαϊ­κές μεταρ­ρυθ­μί­σεις. Από την άλλη, ο Μητσο­τά­κης υπό­σχε­ται σαρω­τι­κό κύμα μεταρ­ρυθ­μί­σε­ων, πάλι στη γραμ­μή των Ευρω­παί­ων εταί­ρων. Υπό­σχε­ται ότι θα αλλά­ξει το νόμο του Κατρού­γκα­λου, αλλά δεν λέει ότι θα τον αντι­κα­τα­στή­σει από έναν άλλο νόμο — λαιμητόμο.

Και οι δύο βέβαια, έχουν και μια κου­βέ­ντα για τους αδύ­να­μους, δηλα­δή για όλους αυτούς που οι δικές τους κυβερ­νή­σεις τσά­κι­σαν, τους έστει­λαν στις ουρές της ανερ­γί­ας, της φτώχειας.

Ο μεν Τσί­πρας υπό­σχε­ται «κοι­νω­νι­κές παρο­χές», εφά­παξ «κοι­νω­νι­κό μέρι­σμα», που θα προ­κύ­ψουν από την «υπε­ρα­πό­δο­ση της οικονομίας»…

Ο δε ο Μητσο­τά­κης λέει ότι, αφού πρώ­τα κατα­στή­σει την οικο­νο­μία αντα­γω­νι­στι­κή και δια­πραγ­μα­τευ­τεί τη μεί­ω­ση των πλε­ο­να­σμά­των, θα εξα­σφα­λί­σει ασφά­λεια σε όλους και αλλη­λεγ­γύη στους πιο αδύναμους.

Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΝΔ υπό­σχο­νται κάποια ψίχου­λα, που αν και εφό­σον το επι­τρέ­ψουν οι ρυθ­μοί της καπι­τα­λι­στι­κής ανά­πτυ­ξης, θα δοθούν στους πιο εξαθλιωμένους.

Άλλω­στε ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ξεκα­θα­ρί­σει πως ανά­κτη­ση των απω­λειών, δεν πρό­κει­ται να υπάρ­ξει και η ΝΔ επί­σης ομο­λο­γεί ότι δεν θα παί­ξει το παι­χνί­δι της παρο­χο­λο­γί­ας, δηλα­δή παρο­χές γιοκ.

Ομο­λο­γούν και οι δύο, πως η επι­στρο­φή στην καπι­τα­λι­στι­κή ανά­πτυ­ξη δεν σημαί­νει επι­στρο­φή στο λαό όλων όσων έχα­σε στα χρό­νια της κρί­σης. Όσο για την κάλυ­ψη των κοι­νω­νι­κών ανα­γκών ούτε λόγος να γίνε­ται! Για­τί οι ανά­γκες του λαού για στα­θε­ρή δου­λειά με δικαιώ­μα­τα, για δημό­σια παι­δεία, υγεία, πρό­νοια, δε συμ­βι­βά­ζο­νται με το καπι­τα­λι­στι­κό κέρδος.

Γι’ αυτό οι εργα­ζό­με­νοι, όσοι απ΄ αυτούς πλη­ρώ­νο­νται ακό­μα κανο­νι­κά, θα αμεί­βο­νται με μισθούς πεί­νας. Οι αγρό­τες θα δίνουν μάχη να πλη­ρω­θούν τη σοδειά τους και να μην ξεκλη­ρι­στούν από τη γη τους. Οι αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νοι θα παλεύ­ουν για να μη βάλουν λου­κέ­το και να μη βρε­θούν στη φυλακή.

Και όλοι μαζί θα ακρι­βο­πλη­ρώ­νουν την παι­δεία των παι­διών τους, την υγεία των οικο­γε­νειών τους. Γι’ αυτό όταν πιά­νει φωτιά θα και­γό­μα­στε, όπως συνέ­βη με την τρα­γω­δία στην Ανα­το­λι­κή Αττι­κή. Όταν βρέ­χει θα πνι­γό­μα­στε και θα ανη­συ­χού­με μη γίνει κανέ­νας σει­σμός και μας πλα­κώ­σει το κτήριο.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΝΔ και οι άλλοι βαστά­ζοι του συστή­μα­τος, αυτή την πολι­τι­κή υπη­ρε­τούν, τη στρα­τη­γι­κή της ΕΕ, του κεφα­λαί­ου, η οποία θυσιά­ζει τα πάντα ακό­μα και την προ­στα­σία της ανθρώ­πι­νης ζωής για την καπι­τα­λι­στι­κή κερδοφορία.

Και δεν χρειά­ζε­ται να πάμε μακριά. Μια ματιά να ρίξει κανείς στο οδι­κό δίκτυο του νομού σας, το οποίο είναι σε κακή κατά­στα­ση, μπο­ρεί να βγά­λει συμπέ­ρα­σμα. Όταν οι μεγα­λο­ερ­γο­λά­βοι δεν βγά­ζουν κέρ­δος, είτε αφή­νουν ημι­τε­λές το έργο που ανα­λαμ­βά­νουν, είτε το παρα­δί­δουν σε κακή κατά­στα­ση. Όταν όμως έχουν εξα­σφα­λι­σμέ­να κέρ­δη και μάλι­στα για 30 χρό­νια από τα τσου­χτε­ρά διό­δια που πλη­ρώ­νει ο λαός, τότε η κατά­στα­ση αλλά­ζει. Διό­δια όμως δεν μπο­ρούν να μπουν ούτε στα αντι­πλημ­μυ­ρι­κά, ούτε στα αντι­πυ­ρι­κά έργα. Γι’ αυτό και δεν επι­λέ­γο­νται από τις κυβερ­νή­σεις αυτά τα απα­ραί­τη­τα έργα υπο­δο­μής που σώζουν ζωές.

Φίλες και Φίλοι

Συντρό­φισ­σες και Σύντροφοι

Η επό­με­νη μέρα, του δήθεν τέλους των μνη­μο­νί­ων, είναι εδώ και για τους εργά­τες, τους άνερ­γους, τους φτω­χούς αγρό­τες και αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νους της Λακω­νί­ας. Είναι εδώ για τις γυναί­κες και τα νέα παι­διά των λαϊ­κών οικογενειών.

Η επό­με­νη μέρα είναι εδώ για τους εργά­τες που δου­λεύ­ουν χωρίς σύμ­βα­ση εργα­σί­ας, που δεν ξέρουν τι θα πει συλ­λο­γι­κή σύμ­βα­ση, εργα­σια­κό δικαί­ω­μα, κοι­νω­νι­κή ασφά­λι­ση, όπως ακρι­βώς συμ­βαί­νει στις μεγά­λες μονά­δες της βιο­μη­χα­νί­ας τρο­φί­μων και στο νομό σας, όπου απα­σχο­λού­νται εκα­το­ντά­δες εργά­τες και εργάτριες.

Είναι εδώ και για τους εργα­ζό­με­νους στον κλά­δο του του­ρι­σμού, ο οποί­ος και φέτος έσπα­σε τα ρεκόρ. Όμως τα ρεκόρ στον του­ρι­σμό μετα­φρά­ζο­νται σε κέρ­δη για τις μεγά­λες του­ρι­στι­κές ξενο­δο­χεια­κές μονά­δες και εδώ στην περιο­χή της Λακω­νί­ας, ενώ οι εργα­ζό­με­νοι δου­λεύ­ουν μερι­κούς μήνες το χρό­νο, με τσα­κι­σμέ­να μερο­κά­μα­τα, οι επαγ­γελ­μα­τί­ες αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νοι φυτο­ζω­ούν, οι λαϊ­κές οικο­γέ­νειες και τα νέα παι­διά δεν μπο­ρούν να κάνουν δια­κο­πές, παρά λίγες μέρες το χρόνο.

Μάλι­στα για τις ανά­γκες του του­ρι­στι­κού κεφα­λαί­ου, δίνο­νται τερά­στια κον­δύ­λια, όπως τα εκα­τομ­μύ­ρια που δια­τέ­θη­καν για την επέ­κτα­ση του λιμα­νιού του Γυθεί­ου για να έχουν πρό­σβα­ση τα κρουα­ζιε­ρό­πλοια ή την εμβά­θυν­ση του λιμα­νιού της Μονεμ­βά­σιας, για να αρά­ζουν τα υπερ­πο­λυ­τε­λή γιοτ. Αυτές τις ανά­γκες εξυ­πη­ρε­τεί και η αδειο­δό­τη­ση μεγά­λων του­ρι­στι­κών μονά­δων στην Ποτα­μιά του δήμου Σπάρ­της, στην Ελα­φό­νη­σο κ.α. με τη μορ­φή της συγχρηματοδότησης.

Έργα που όμως δεν έχουν να απο­δώ­σουν τίπο­τα στα λαϊ­κά στρώ­μα­τα της περιο­χής, αντί­θε­τα εξυ­πη­ρε­τούν μόνο τα συμ­φέ­ρο­ντα των εφο­πλι­στών και του μεγά­λου κεφα­λαί­ου, που δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στον τομέα του του­ρι­σμού και εκμε­ταλ­λεύ­ο­νται κυρί­ως τη νεο­λαία, που ψάχνει για ένα μεροκάματο.

Η επο­χια­κή απα­σχό­λη­ση χιλιά­δων νέων παι­διών στον του­ρι­σμό δίνει τη δυνα­τό­τη­τα στην κυβέρ­νη­ση του ΣΥΡΙΖΑ να κομπά­ζει για τη μεί­ω­ση της ανερ­γί­ας σε ποσο­στό μικρό­τε­ρο του 20% μετά από εφτά χρό­νια. Πανη­γυ­ρί­ζει για τη σχε­τι­κή υπο­χώ­ρη­ση της ανερ­γί­ας μετά από τόσα χρό­νια κρί­σης, αλλά κρύ­βει ότι όσοι επι­στρέ­φουν στην παρα­γω­γή ή βρί­σκουν για πρώ­τη φορά δου­λειά ή είναι αντι­μέ­τω­ποι με πολύ χει­ρό­τε­ρες συν­θή­κες απ’ ότι πριν την κρίση.

Κι ότι αυτό είναι απο­τέ­λε­σμα των αντερ­γα­τι­κών — αντι­λαϊ­κών νόμων που ψηφί­στη­καν με τα μνη­μό­νια και δια­τη­ρού­νται άθι­κτοι μετά το «τέλος» τους. Γι’ αυτό οι μισές του­λά­χι­στον από τις νέες θέσεις εργα­σί­ας είναι μερι­κής, προ­σω­ρι­νής και εκ περι­τρο­πής απα­σχό­λη­σης, με μισθούς μικρό­τε­ρους ακό­μα κι από αυτόν τον άθλιο μισθό των 586 και 511 ευρώ μεικτά.

Ακό­μα και η αύξη­ση που υπό­σχε­ται η κυβέρ­νη­ση σ’ αυτόν τον κατώ­τε­ρο μισθό, θα γίνει με μνη­μο­νια­κό νόμο και χωρίς κατάρ­γη­ση του «υπο­κα­τώ­τε­ρου», ώστε να μη θιγεί η «αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα της οικο­νο­μί­ας», δηλα­δή τα κέρ­δη των επι­χει­ρή­σε­ων. Που σημαί­νει ψίχου­λα για τους εργα­ζό­με­νους κι αυτά σε δόσεις.

Κι επει­δή η κυβέρ­νη­ση μασά­ει τελευ­ταία την καρα­μέ­λα της επα­να­φο­ράς των συλ­λο­γι­κών συμ­βά­σε­ων, της θυμί­ζου­με ότι η μεγα­λο­ερ­γο­δο­σία στον του­ρι­σμό χρη­σι­μο­ποιεί 14 μορ­φές μερι­κής απα­σχό­λη­σης. Για ποια υπο­χρε­ω­τι­κό­τη­τα των συλ­λο­γι­κών συμ­βά­σε­ων μιλά­ει, λοι­πόν; Ποιον κοροϊδεύει;

Η επό­με­νη μέρα είναι εδώ και για τους φτω­χούς αγρό­τες και κτη­νο­τρό­φους που βιώ­νουν καθη­με­ρι­νά τις πολι­τι­κές που εφαρ­μό­ζει η κυβέρ­νη­ση με τις απο­φά­σεις της ΕΕ και της ΚΑΠ. Και μάλι­στα σ’ έναν νομό όπως είναι η Λακω­νία, όπου η κύρια οικο­νο­μι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα είναι η αγρο­τι­κή παρα­γω­γή, με βασι­κή καλ­λιέρ­γεια τα ελαιό­δε­ντρα, αλλά και τα εσπεριδοειδή.

Κατα­λα­βαί­νει κανείς σε τι κατά­στα­ση βρί­σκο­νται οι αγρό­τες και κτη­νο­τρό­φοι όχι μόνο με τις χαμη­λές τιμές στο ελαιό­λα­δο, στην ελιά, στο πορ­το­κά­λι, στο γάλα, αλλά και με την απλη­ρω­σιά για την παρα­γω­γή τους.

Όπως συμ­βαί­νει με τους κτη­νο­τρό­φους, που όχι μόνο δεν έχουν πλη­ρω­θεί το προ­ϊ­όν τους, αλλά εκβιά­ζο­νται και από τα τυρο­κο­μεία να πατσί­σουν την πλη­ρω­μή έως και το 50% με τροφές.

Οι φτω­χοί αγρό­τες συνε­χί­ζουν να αντι­με­τω­πί­ζουν το τερά­στιο κόστος παρα­γω­γής στα αγρο­τι­κά εφό­δια, τις υπέ­ρο­γκες ασφα­λι­στι­κές και φορο­λο­γι­κές εισφο­ρές, παρ’ όλο το αφο­ρο­λό­γη­το, το οποίο καταρ­γεί­ται λόγω των τεκμηρίων.

Και σε όλα αυτά, έρχο­νται να προστεθούν:

- Το ζήτη­μα με τους νέους δασι­κούς χάρ­τες, που επη­ρε­ά­ζει περιο­χές κύρια της Μάνης και του Γερα­κί­ου (Δήμου Ευρώτα),

- Η μη έγκαι­ρη αντι­με­τώ­πι­ση του δάκου για τα ελαιό­δε­ντρα και ενώ κατα­βάλ­λε­ται το 2% της παρα­γω­γής για την δακοκτονία,

- Η μη έγκαι­ρη ή και καθό­λου απο­ζη­μί­ω­ση για τις κατα­στρο­φές από τον ΕΛΓΑ και άλλα.

Εμείς σαν Κόμ­μα θα συνε­χί­ζου­με να διεκδικούμε:

- Οι δακο­κτο­νί­ες να γίνο­νται με κρα­τι­κή ευθύ­νη και όχι με εργο­λα­βί­ες δια­φό­ρων εταιριών.

- Να προ­σλη­φθεί στις αρμό­διες υπη­ρε­σί­ες, που είναι δια­λυ­μέ­νες, μόνι­μο εργα­το­τε­χνι­κό και επι­στη­μο­νι­κό προ­σω­πι­κό, που να έχει την ευθύ­νη παρα­κο­λού­θη­σης και ελέγ­χου του προ­γράμ­μα­τος δακοκτονίας.

- Να καταρ­γη­θεί το χαρά­τσι στη δακο­κτο­νία. Αρκε­τά πλη­ρώ­νουν οι φτω­χοί αγρό­τες, να δια­τε­θούν ποσά από τον κρα­τι­κό προϋπολογισμό.

Οι μεγά­λες δυσκο­λί­ες επι­βί­ω­σης της μικρο­με­σαί­ας αγρο­τι­κής και κτη­νο­τρο­φι­κής οικο­γέ­νειας, η οποία έχει να αντι­με­τω­πί­σει και τα κορά­κια των μονο­πω­λί­ων στον κλά­δο των τρο­φί­μων που αισχρο­κερ­δούν στις πλά­τες της, θα συνε­χί­ζουν να είναι εδώ και την επό­με­νη μέρα του δήθεν τέλους των μνημονίων.

Η επό­με­νη μέρα είναι εδώ κι εδώ παρα­μέ­νουν οξυ­μέ­να τα προ­βλή­μα­τα που αντι­με­τω­πί­ζουν και οι κάτοι­κοι της Σπάρ­της, συνο­λι­κά της Λακω­νί­ας, στην υγεία, την πρό­νοια, την παι­δεία, προ­βλή­μα­τα που δεν πρό­κει­ται να λυθούν, όσο παρα­μέ­νει η αντι­λαϊ­κή πολι­τι­κή δια­χρο­νι­κά των κυβερ­νή­σε­ων που αντι­με­τω­πί­ζει ως κόστος τις ανά­γκες του λαού και μετα­κυ­λί­ει στον ίδιο την ευθύ­νη για την κάλυ­ψή τους.

Αυτό ακρι­βώς συμ­βαί­νει και με την υγεία, όπου η μεί­ω­ση του κρα­τι­κού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού στην Υγεία, έχει δημιουρ­γή­σει τερά­στιες και σοβα­ρές ελλεί­ψεις στα δύο Νοσο­κο­μεία του νομού και τα Κέντρα Υγεί­ας, τόσο σε ιατρι­κό — νοση­λευ­τι­κό προ­σω­πι­κό, όσο και σε υλι­κο­τε­χνι­κή υπο­δο­μή, με απο­τέ­λε­σμα η εργα­τι­κή τάξη και ο λαός της Λακω­νί­ας, όταν νοσή­σουν να κιν­δυ­νεύ­ουν σοβα­ρά, αφού ανα­γκά­ζο­νται είτε να πλη­ρώ­σουν σε ιδιω­τι­κά κέντρα, είτε να δια­νύ­ουν χιλιό­με­τρα σε διπλα­νούς νομούς, έστω για μια απλή εξέταση.

Αντί­στοι­χη είναι η κατά­στα­ση και στον τομέα της παι­δεί­ας, όπου η φοί­τη­ση στις πανε­πι­στη­μια­κές σχο­λές της Σπάρ­της είναι απα­γο­ρευ­τι­κή για τα παι­διά των εργα­τι­κών λαϊ­κών οικο­γε­νειών που έρχο­νται από μακριά, αφού δεν υπάρ­χει φοι­τη­τι­κή εστία για να καλύ­ψει την ανά­γκη στέ­γα­σής τους.

Απα­γο­ρευ­τι­κή κιν­δυ­νεύ­ει να γίνει ακό­μα και η φοί­τη­ση στο δημο­τι­κό, αφού σχο­λι­κές μονά­δες έκλει­σαν ή συγ­χω­νεύ­τη­καν και έτσι πολ­λά μικρά παι­διά ανα­γκά­ζο­νται να μετα­κι­νού­νται μεγά­λες απο­στά­σεις, 20 και πάνω χιλιο­μέ­τρων από τον τόπο κατοι­κί­ας τους.

Φίλες και φίλοι,

Συντρό­φισ­σες και σύντροφοι

Η επό­με­νη μέρα για το λαό, μπο­ρεί να είναι ελπιδοφόρα.

Και η ελπί­δα για το λαό, δεν περ­νά ούτε μια ώρα, ούτε μια μέρα, από τη δήθεν «δίκαιη ανά­πτυ­ξη» του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε την «βιώ­σι­μη ανά­πτυ­ξη» της ΝΔ. Δηλα­δή, την καπι­τα­λι­στι­κή ανά­πτυ­ξη, όπου μια χού­φτα παρά­σι­τα κερ­δί­ζουν από την εκμε­τάλ­λευ­ση των πολλών.

Τα σχέ­διά τους για την επό­με­νη μέρα της καπι­τα­λι­στι­κής ανά­πτυ­ξης ετοι­μά­ζο­νται να παρου­σιά­σουν σε λίγες μέρες στη ΔΕΘ, Τσί­πρας και Μητσο­τά­κης. Τα σχέ­διά τους δεν είναι τίπο­τα άλλο από μεταμ­φιε­σμέ­να μνη­μό­νια διαρκείας.

Στη ΔΕΘ, όπου τιμώ­με­νη χώρα είναι οι ΗΠΑ, κυβέρ­νη­ση, αλλά και αξιω­μα­τι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση, ετοι­μά­ζο­νται και επί­ση­μα πλέ­ον να απο­δε­χθούν για τη χώρα μας τον τίτλο του «γεω­πο­λι­τι­κού μεντε­σέ» στην περιο­χή από τους φονιά­δες των λαών.

Βέβαια η κυβέρ­νη­ση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ καμα­ρώ­νει για τον τίτλο που της έχει δώσει ο Αμε­ρι­κα­νός πρέ­σβης. Αλλά και η ΝΔ δεν έχει κανέ­να πρό­βλη­μα, για­τί συμπλέ­ει με το ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΙΝΑΛ στο στό­χο της γεω­στρα­τη­γι­κής ανα­βάθ­μι­σης, η οποία δεν αφο­ρά καθό­λου όμως την ανα­βάθ­μι­ση των συμ­φε­ρό­ντων και το δίκιο των λαών. Δεν αφο­ρά ούτε την ειρή­νη ούτε την αλλη­λεγ­γύη και φιλία των λαών. Αφο­ρά τη γεω­στρα­τη­γι­κή ανα­βάθ­μι­ση της αστι­κής τάξης της Ελλά­δας και κατά συνέ­πεια την ανα­βάθ­μι­ση όλων των κιν­δύ­νων και μεγα­λύ­τε­ρων εμπλο­κών σε ιμπε­ρια­λι­στι­κούς πολέ­μους, επεμ­βά­σεις και συγκρούσεις.

Και οι κίν­δυ­νοι στα Βαλ­κά­νια, στο Αιγαίο, στην ευρύ­τε­ρη περιο­χή μεγα­λώ­νουν. Όχι τυχαία τα Βαλ­κά­νια χαρα­κτη­ρί­ζο­νται σαν μια μπα­ρου­τα­πο­θή­κη έτοι­μη να εκρα­γεί. Είναι η περιο­χή τα σύνο­ρα της οποί­ας επα­να­χα­ρά­χτη­καν με το αίμα των λαών πριν από μια 20ετία, με την επέμ­βα­ση του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ, αλλά και της ΕΕ, επέμ­βα­ση που διέ­λυ­σε την ενιαία Γιουγκοσλαβία.

Κι αυτή η περιο­χή τώρα «θερ­μαί­νε­ται» και πάλι επι­κίν­δυ­να, για­τί βρί­σκε­ται ήδη σε εξέ­λι­ξη ο νέος γύρος επεμ­βά­σε­ων, που φέρουν και πάλι τη σφρα­γί­δα των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, στη σφο­δρή αντι­πα­ρά­θε­ση με άλλες ισχυ­ρές παγκό­σμιες δυνά­μεις, όπως η Ρωσία και η Κίνα, που προ­ω­θούν τα δικά τους σχέ­δια στην περιοχή.

Στοι­χεία αυτής της δια­δι­κα­σί­ας «ευρω­α­τλα­ντι­κής ολο­κλή­ρω­σης», που θα είναι και πάλι επώ­δυ­νη για τους λαούς, απο­τε­λούν η συμ­φω­νία των Πρε­σπών, ανά­με­σα στην Ελλά­δα και την ΠΓΔΜ, τα παζά­ρια Σερ­βί­ας — Κοσ­συ­φο­πε­δί­ου υπό την αιγί­δα της ΕΕ, η ανα­θέρ­μαν­ση των σχε­δί­ων περί «Μεγά­λης Αλβα­νί­ας» και γενι­κό­τε­ρα η επα­να­χά­ρα­ξη των συνόρων.

Η κυβέρ­νη­ση ΣΥΡΙΖΑ — ΑΝΕΛ είναι «χωμέ­νη μέχρι τα μπού­νια» σε όλους αυτούς τους σχε­δια­σμούς, παί­ζο­ντας το ρόλο «σημαιο­φό­ρου» του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, ενώ προ­βάλ­λει την αισχρή προ­πα­γάν­δα ότι δήθεν η συμ­με­το­χή της χώρας μας στους ιμπε­ρια­λι­στι­κούς οργα­νι­σμούς απο­τε­λεί εγγύ­η­ση για τη στα­θε­ρό­τη­τα και την ειρή­νη στην περιοχή.

Έχει ανα­γο­ρεύ­σει το ΝΑΤΟ και την ΕΕ σε εγγυ­η­τές της ειρή­νης και της ασφά­λειας στην περιο­χή μας, τρέ­χει όλες τις ΝΑΤΟϊ­κές δεσμεύ­σεις και έχει ανα­λά­βει και και­νούρ­γιες. Τα δίνει όλα στους Αμε­ρι­κά­νους και το ΝΑΤΟ.

Βάσεις, λιμά­νια, αερο­δρό­μια. Εμπλέ­κει το λαό στα επι­κίν­δυ­να σχέ­δια των ιμπε­ρια­λι­στών. Κάνει υπο­κλί­σεις και ξεπλέ­νει τον αμε­ρι­κά­νι­κο ιμπεριαλισμό.

Η κυβέρ­νη­ση ΣΥΡΙΖΑ — ΑΝΕΛ κοροϊ­δεύ­ει το λαό ότι η συμ­με­το­χή μας στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ είναι παρά­γο­ντας ασφά­λειας, αλλά και προ­στα­σί­ας από την επι­θε­τι­κό­τη­τα της “σύμ­μα­χης” Τουρκίας!

Εφη­συ­χά­ζει το λαό μας, ο οποί­ος πρέ­πει να δει ότι η Τουρ­κία κλι­μα­κώ­νει την επι­θε­τι­κό­τη­τά της στο Αιγαίο και την Κυπρια­κή ΑΟΖ, παρά το ότι προ­χώ­ρη­σε στην απο­φυ­λά­κι­ση των 2 Ελλή­νων στρα­τιω­τι­κών για λόγους τακτι­κής, αλλά και για να στεί­λει μήνυ­μα στην ΕΕ ξανά, λόγω της σύγκρου­σής του Ερντο­γάν με τον Τραμπ.

Η Τουρ­κία διεκ­δι­κεί ανα­βαθ­μι­σμέ­νο ρόλο στην περιο­χή, σε αντι­πα­ρά­θε­ση με την ελλη­νι­κή αστι­κή τάξη, η οποία επί­σης διεκ­δι­κεί μερί­διο από το πλιά­τσι­κο που ήδη συντε­λεί­ται στις πλά­τες των λαών, με θύμα­τα τους λαούς.

Μπρο­στά σε αυτές τις εξε­λί­ξεις ένας δρό­μος υπάρ­χει για το λαό, τη νεο­λαία. Να δυνα­μώ­σει η πάλη ενά­ντια στον ιμπε­ρια­λι­στι­κό πόλε­μο, ενά­ντια στην πολι­τι­κή της κυβέρ­νη­σης, που στη­ρί­ζει ολό­θερ­μα τις πολε­μι­κές ενέρ­γειες στην περιο­χή, ανα­βαθ­μί­ζο­ντας τις βάσεις και δίνο­ντας όλες τις διευ­κο­λύν­σεις για να μακε­λεύ­ουν τους λαούς στην περιοχή.

Να δυνα­μώ­σει η πάλη για την απο­δέ­σμευ­ση από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, για να κλεί­σουν οι νατοϊ­κές βάσεις, να γυρί­σουν πίσω οι Έλλη­νες στρα­τιω­τι­κοί που βρί­σκο­νται έξω από τα σύνο­ρα της χώρας. Να γυρί­σει την πλά­τη στα ύπου­λα καλέ­σμα­τα περί δήθεν «εθνι­κής ενό­τη­τας και συνεν­νό­η­σης», που θέλουν να υπο­τά­ξουν την εργα­τι­κή τάξη, το λαό, στα σχέ­δια του κεφα­λαί­ου και των αμερικανοΝΑΤΟϊκών.

Θέλουν να κρύ­ψουν ότι άλλη είναι η πατρί­δα του ελλη­νι­κού λαού και άλλη η πατρί­δα του μεγά­λου κεφα­λαί­ου και των λυκο­συμ­μα­χιών του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.

Ο λαός μπο­ρεί να υπε­ρα­σπι­στεί την πατρί­δα του, αυτή που έχει χτί­σει με κόπους και θυσί­ες. Δεν υπε­ρα­σπί­ζε­ται το κεφά­λαιο, που δεν έχει πατρί­δα, που κλέ­βει τον ιδρώ­τα του και προ­κει­μέ­νου να υπε­ρα­σπί­σει τα κέρ­δη του δε διστά­ζει να τον στεί­λει στη φωτιά του πολέμου.

Το ΚΚΕ θα πρω­το­στα­τή­σει στον αγώ­να για την υπε­ρά­σπι­ση της εδα­φι­κής ακε­ραιό­τη­τας και των κυριαρ­χι­κών δικαιω­μά­των της χώρας μας.

Ταυ­τό­χρο­να, όμως, δεν πρό­κει­ται να δεί­ξου­με καμιά εμπι­στο­σύ­νη σε καμιά αστι­κή κυβέρ­νη­ση και στην άρχου­σα τάξη που εκπροσωπεί.

Δυνα­μώ­νου­με την πάλη για την ορι­στι­κή νίκη του λαού, για να μπει τέρ­μα στο σύστη­μα που γεν­νά φτώ­χεια και πολέ­μους, για να ανοί­ξει ο δρό­μος για την ευη­με­ρία και την πραγ­μα­τι­κή ειρή­νη για το λαό”.

Μοι­ρα­στεί­τε το:

Μετάβαση στο περιεχόμενο