Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Δ. Κουτσούμπας: Κριτήριο για τη στάση του ΚΚΕ είναι πώς ο λαός θα ανοίξει τον δικό του δρόμο για τις δικές του ανάγκες

Συνέ­ντευ­ξη στην εφη­με­ρί­δα «Ναυ­τε­μπο­ρι­κή» και τον δημο­σιο­γρά­φο Μιχά­λη Ψύλο έδω­σε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημή­τρης Κουτσούμπας.

Ακο­λου­θεί το κεί­με­νο της συνέντευξης:

-Κύριε Γενι­κέ, σας ευχα­ρι­στού­με πολύ για τη συνέ­ντευ­ξή σας στη «Ναυ­τε­μπο­ρι­κή».

Η Ευρώ­πη και φυσι­κά η χώρα μας, όλοι μας, είμα­στε αντι­μέ­τω­ποι με μια τερά­στια κρί­ση. Πολε­μι­κές συγκρού­σεις στη γει­το­νιά μας, πλη­θω­ρι­σμός, ενερ­γεια­κή φτώ­χεια για τους πολ­λούς. Ο πιο επι­κίν­δυ­νος συν­δυα­σμός κρί­σε­ων εδώ και δεκα­ε­τί­ες ίσως;

- Όλα όσα περι­γρά­φε­τε ως «επι­κίν­δυ­νο συν­δυα­σμό κρί­σε­ων» δεν είναι μια άσχη­μη συγκυ­ρία, που κάπο­τε θα τελειώ­σει και θα επι­στρέ­ψου­με στην «κανο­νι­κό­τη­τα», όπως προ­βάλ­λουν αστι­κά επι­τε­λεία. Αυτή είναι η «κανο­νι­κό­τη­τα» ενός βάρ­βα­ρου συστή­μα­τος, που γίνε­ται ολο­έ­να και πιο επι­θε­τι­κό, πιο επι­κίν­δυ­νο, πιο αντι­δρα­στι­κό σε όλα τα επί­πε­δα. Αυτή η «κανο­νι­κό­τη­τα» είναι η αιτία για τους πολέ­μους, με τους οποί­ους τα κρά­τη λύνουν τις δια­φο­ρές τους, στο πλαί­σιο μιας οξύ­τα­της δια­μά­χης για το ξανα­μοί­ρα­σμα του κόσμου. Αυτή η «κανο­νι­κό­τη­τα» του καπι­τα­λι­στι­κού δρό­μου ανά­πτυ­ξης είναι η αιτία για την ακρί­βεια και την ενερ­γεια­κή φτώ­χεια, που φανε­ρώ­νει ότι στον καπι­τα­λι­σμό, ακό­μη και τα πιο ανα­γκαία αγα­θά, όπως τα τρό­φι­μα, το ρεύ­μα, τα φάρ­μα­κα, τα εμβό­λια είναι εμπο­ρεύ­μα­τα, με τις τιμές να καθο­ρί­ζο­νται με κρι­τή­ριο το κέρ­δος. Άρα, λοι­πόν, το κρί­σι­μο είναι να απαλ­λα­γούν οι λαοί από αυτό το σύστη­μα, για­τί «κανο­νι­κό­τη­τα» στην επο­χή της «4ης βιο­μη­χα­νι­κής επα­νά­στα­σης» θα έπρε­πε να είναι η ζωή χωρίς φτώ­χεια, κρί­σεις και πολέ­μους, απο­λαμ­βά­νο­ντας σύγ­χρο­νες ανάγκες.

- Ο πόλε­μος στην Ουκρα­νία αναμ­φί­βο­λα ήρθε να επι­δει­νώ­σει γεω­με­τρι­κά μια ήδη δύσκο­λη κατά­στα­ση. Μέχρι πού βλέ­πε­τε να τρα­βά­ει η πολε­μι­κή σύγκρου­ση; Ουδείς μιλά­ει για διαπραγμάτευση;

- Το μόνο που βλέ­που­με είναι ο κίν­δυ­νος αυτή η ιμπε­ρια­λι­στι­κή σύγκρου­ση στο έδα­φος της Ουκρα­νί­ας να γενι­κευ­τεί. Για­τί την ίδια στιγ­μή μεγα­λώ­νει η πολε­μι­κή προ­ε­τοι­μα­σία των δύο ιμπε­ρια­λι­στι­κών στρα­το­πέ­δων που κοντα­ρο­χτυ­πιού­νται, από τη μια το ευρω­α­τλα­ντι­κό με επι­κε­φα­λής ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ και από την άλλη το υπό δια­μόρ­φω­ση ευρω­α­σια­τι­κό με επι­κε­φα­λής Ρωσία και Κίνα. Πολε­μι­κή προ­ε­τοι­μα­σία συνι­στά η τερά­στια συγκέ­ντρω­ση πυρός στην περιο­χή του πολέ­μου. Η διεύ­ρυν­ση της πολε­μι­κής μηχα­νής του ΝΑΤΟ με νέες χώρες, τα εξο­πλι­στι­κά προ­γράμ­μα­τα μαμούθ, με την Ελλά­δα στις πρώ­τες θέσεις, η επέ­κτα­ση της δρά­σης του ΝΑΤΟ σε όλη την υδρό­γειο όπως απο­φά­σι­σε και η πρό­σφα­τη Σύνο­δος της Μαδρί­της με τη στή­ρι­ξη της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης. Όσο για τις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις, αυτές συνή­θως οδη­γούν σε προ­σω­ρι­νούς εύθραυ­στους συμ­βι­βα­σμούς οι οποί­οι με τη σει­ρά τους προ­ε­τοι­μά­ζουν τις επό­με­νες, ακό­μα πιο σφο­δρές, πολε­μι­κές συγκρού­σεις. Κι αυτό στην περί­πτω­ση της Ουκρα­νί­ας έχει ήδη μια φορά επιβεβαιωθεί.

- Έχε­τε ταχθεί κατά των ευρω­παϊ­κών κυρώ­σε­ων στη Ρωσία. Υπάρ­χει άλλη οδός για το τέλος του πολέμου;

- Έξι μήνες μετά την έναρ­ξη του πολέ­μου θα ήταν αφέ­λεια να πιστεύ­ει κανείς πως αυτή η σφο­δρή ιμπε­ρια­λι­στι­κή σύγκρου­ση στην Ουκρα­νία θα τελειώ­σει λόγω των κυρώ­σε­ων ενά­ντια στη Ρωσία. Πολύ περισ­σό­τε­ρο που οι κυρώ­σεις δεν πλήτ­τουν τους Ρώσους καπι­τα­λι­στές που κάνουν τον πόλε­μο, αλλά τον ρώσι­κο λαό, όπως και όλους τους ευρω­παϊ­κούς λαούς, μαζί και τον ελλη­νι­κό, ο οποί­ος βιώ­νει με δρα­μα­τι­κό τρό­πο τις συνέ­πειές του. Η μόνη οδός για το τέλος του πολέ­μου στην Ουκρα­νία, αλλά και του κάθε πολέ­μου είναι αυτή που ο κάθε λαός απο­φα­σί­ζει να απαλ­λα­γεί από τις κυβερ­νή­σεις, τους καπι­τα­λι­στές που κάνουν τους πολέ­μους και οικο­δο­μή­σει τη δική του κοι­νω­νία, με τη δική του εξου­σία, ξεκό­βο­ντας από τις ιμπε­ρια­λι­στι­κές συμ­μα­χί­ες. Και να ‘στε σίγου­ροι πως όταν οι λαοί κάνουν κου­μά­ντο στις χώρες τους, θα βρί­σκουν και τρό­πους να λύνουν τις όποιες δια­φο­ρές τους.

- Οι επι­πτώ­σεις των κυρώ­σε­ων είναι βαριές και για τους Ευρω­παί­ους. Οι τιμές στην Ενέρ­γεια έχουν απο­γειω­θεί. Το ίδιο και στα τρό­φι­μα και τα είδη πρώ­της ανά­γκης. Ποια πρα­κτι­κά μέτρα προ­τεί­νει το ΚΚΕ για την αντι­με­τώ­πι­ση της ακρίβειας;

- Χωρίς σύγκρου­ση με τον σημε­ρι­νό δρό­μο, που μας οδή­γη­σε σ’ αυτή την κατά­στα­ση, δεν μπο­ρεί να υπάρ­ξει πραγ­μα­τι­κή ανα­κού­φι­ση για τον λαό. Σ’ αυτή την κατεύ­θυν­ση βρί­σκο­νται οι προ­τά­σεις του ΚΚΕ. Πώς μπο­ρείς, για παρά­δειγ­μα, να δώσεις λύση στην ενερ­γεια­κή φτώ­χεια, αν δεν υπάρ­χει ολο­κλη­ρω­μέ­νο σχέ­διο άμε­σης αξιο­ποί­η­σης όλων των εγχώ­ριων πηγών Ενέρ­γειας ‑όπως ο λιγνί­της- κόντρα στις δεσμεύ­σεις της ΕΕ, για την «πρά­σι­νη ανά­πτυ­ξη» και το εμπό­ριο ρύπων; Χωρίς κατάρ­γη­ση του Χρη­μα­τι­στη­ρί­ου Ενέρ­γειας και όλων των συμ­βά­σε­ων που καθο­ρί­ζουν τις ρήτρες ανα­προ­σαρ­μο­γής; Χωρίς από­συρ­ση της χώρας από τις κυρώ­σεις της ΕΕ προς τη Ρωσία; Χωρίς κατάρ­γη­ση των φόρων στα καύ­σι­μα και την ηλε­κτρι­κή ενέρ­γεια κ.ά.; Πώς μπο­ρείς να δώσεις απά­ντη­ση συνο­λι­κά απέ­να­ντι στην ακρί­βεια, αν δεν στη­ρί­ξεις το λαϊ­κό εισό­δη­μα με αυξή­σεις στους μισθούς και τις συντά­ξεις, με μειώ­σεις και πλα­φόν στις τιμές, αλλά και με κατάρ­γη­ση του ΦΠΑ στα βασι­κά είδη πλα­τιάς λαϊ­κής κατανάλωσης;

- Για το θέμα των τιμών της Ενέρ­γειας που έχουν απο­γειω­θεί, το ΚΚΕ τάσ­σε­ται υπέρ της επι­στρο­φής στον λιγνί­τη. Κάτι φυσι­κά που το σκέ­φτο­νται όλοι τώρα λόγω της αύξη­σης της τιμής του φυσι­κού αερί­ου. Μήπως όμως έτσι πυρο­βο­λά­με μακρο­πρό­θε­σμα τα πόδια μας, δηλα­δή τον πλα­νή­τη μας;

- Το ΚΚΕ τάσ­σε­ται υπέρ της αξιο­ποί­η­σης όλων των ενερ­γεια­κών πηγών που δια­θέ­τει η χώρα μας. Κι αυτό σημαί­νει συνο­λι­κή σχε­δια­σμέ­νη αξιο­ποί­η­ση του λιγνί­τη, των υδρο­γο­ναν­θρά­κων, της γεω­θερ­μί­ας, των ΑΠΕ, των υδά­των και άλλων πηγών, προς όφε­λος των λαϊ­κών ανα­γκών, για να πάψει η Ενέρ­γεια να απο­τε­λεί «εμπό­ρευ­μα». Όταν μιλά­με για σχε­δια­σμέ­νη αξιο­ποί­η­ση του λιγνί­τη, εννο­ού­με φυσι­κά με περι­βαλ­λο­ντι­κούς όρους τους οποί­ους μπο­ρεί να εξα­σφα­λί­σει η σύγ­χρο­νη επι­στή­μη και τεχνο­λο­γία, η οποία προ­φα­νώς δεν αξιο­ποιεί­ται. Για­τί προ­τε­ραιό­τη­τα δεν είναι η φτη­νή Ενέρ­γεια για τον λαό, αλλά τα κέρ­δη των ομί­λων της «πρά­σι­νης μετά­βα­σης» που επέ­βα­λαν την απο­λι­γνι­το­ποί­η­ση με πρό­σχη­μα την προ­στα­σία του περι­βάλ­λο­ντος. Τώρα που η απε­ξάρ­τη­ση από το ρωσι­κό φυσι­κό αέριο επι­βάλ­λει και επι­στρο­φή στον λιγνί­τη και αντι­κα­τά­στα­σή του με το πανά­κρι­βο LNG, απο­δει­κνύ­ε­ται πως η προ­στα­σία του περι­βάλ­λο­ντος, που επι­κα­λού­νταν σκό­πι­μα, πάει περί­πα­το. Αφή­στε που κανείς δεν μιλά­ει για τη μεγά­λη περι­βαλ­λο­ντι­κή κατα­στρο­φή που επι­φέ­ρει η μετα­φο­ρά και απο­θή­κευ­ση του υγρο­ποι­η­μέ­νου φυσι­κού αερί­ου, από την οποία φυσι­κά μεγά­λοι κερ­δι­σμέ­νοι θα είναι οι Έλλη­νες εφοπλιστές.

- Πώς κρί­νε­τε τις παρεμ­βά­σεις της κυβέρ­νη­σης στον τομέα της Ενέρ­γειας; Υπήρ­ξαν αρκε­τά πακέ­τα στήριξης…

- Οι παρεμ­βά­σεις της κυβέρ­νη­σης κινού­νται ανά­με­σα στον κυνι­σμό και την κοροϊ­δία. Κυνι­κά καλύ­πτει την χασού­ρα που προ­κύ­πτει για τους ομί­λους από την αδυ­να­μία του λαού να πλη­ρώ­σει τους υπέ­ρο­γκους λογα­ρια­σμούς, ενώ προ­κλη­τι­κά κοροϊ­δεύ­ει ότι στη­ρί­ζει τον λαό με τα διά­φο­ρα pass, που έχουν χρη­μα­το­δό­τη τον ίδιο μέσω της φορο­λη­στεί­ας. Αρνεί­ται ακό­μα και το ελά­χι­στο, να καταρ­γή­σει τους υπέ­ρο­γκους φόρους στα καύ­σι­μα και την Ενέρ­γεια, με τη δικαιο­λο­γία ότι δήθεν «με αυτόν τον τρό­πο ευνο­ού­νται οι πλού­σιοι», ενώ η ίδια, με τις πλά­τες του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ, μειώ­νει στα­θε­ρά τη φορο­λο­γία στο κεφά­λαιο και τα κέρ­δη του.

- Ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυριά­κος Μητσο­τά­κης και πριν λίγες ημέ­ρες στην εκδή­λω­ση για την απο­κα­τά­στα­ση της Δημο­κρα­τί­ας στο Προ­ε­δρι­κό Μέγα­ρο, μιλώ­ντας στους δημο­σιο­γρά­φους, διέ­ψευ­σε και πάλι τις φήμες για πρό­ω­ρες εκλο­γές το φθι­νό­πω­ρο. Πιστεύ­ε­τε ότι θα κρα­τή­σει τον λόγο του;

- Μάντης δεν είμαι για να προ­βλέ­ψω με σιγου­ριά τον χρό­νο των εκλο­γών. Το μόνο σίγου­ρο είναι ότι όταν οι κυβερ­νώ­ντες, όπως τώρα ο κ. Μητσο­τά­κης, βάζουν μπρο­στά την ανά­γκη πολι­τι­κής «στα­θε­ρό­τη­τας», στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα ανη­συ­χούν μη τυχόν και δια­τα­ρα­χθεί η στα­θε­ρό­τη­τα και έντα­ση της αντι­λαϊ­κής πολι­τι­κής τους, η οποία στα­θε­ρά και μόνι­μα σαρώ­νει τα δικαιώ­μα­τα των πολ­λών, μεγα­λώ­νο­ντας την αστά­θεια και την ανα­σφά­λεια στη ζωή τους για τα κέρ­δη των λίγων. Άρα, το κρί­σι­μο είναι καθη­με­ρι­νά, αλλά και στις εκλο­γές, να αντι­πα­λεύ­εις στα­θε­ρά αυτή την πολι­τι­κή, την οποία με επι­μέ­ρους δια­φο­ρές υπη­ρε­τούν και τα άλλα κόμ­μα­τα. Κι αυτό μπο­ρεί να γίνει σε συμπό­ρευ­ση με το ΚΚΕ σε όλες τις μάχες που έχου­με μπρο­στά μας και στις εκλογές.

- Σε κάθε περί­πτω­ση, κ. Γραμ­μα­τέα, οι εκλο­γές θα γίνουν με το σύστη­μα της απλής ανα­λο­γι­κής. Εσείς έχε­τε ξεκά­θα­ρη θέση και λέτε με μεγά­λη σαφή­νεια «εμείς δεν συνερ­γα­ζό­μα­στε με κανέ­ναν». Πιστεύ­ε­τε ότι οι πολί­τες έχουν την ίδια άπο­ψη; Μετά το «τι Πλα­στή­ρας, τι Παπά­γος», ισχύ­ει για εσάς «Τι Μητσο­τά­κης, τι Τσίπρας»;

-Αυτό που ισχύ­ει σήμε­ρα και με λίγη βοή­θεια από το ανα­λο­γι­κό­τε­ρο εκλο­γι­κό σύστη­μα είναι η δυνα­τό­τη­τα να συνερ­γα­στούν όλοι με όλους! Δηλα­δή η ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ να κάνουν σε κυβερ­νη­τι­κό επί­πε­δο αυτό που ήδη κάνουν στη Βου­λή όταν ψηφί­ζουν από κοι­νού όλα τα κρί­σι­μα νομο­σχέ­δια. Μόνο το τελευ­ταίο διά­στη­μα ψήφι­σαν όλοι μαζί το αφο­ρο­λό­γη­το πετρέ­λαιο για τους εφο­πλι­στές και τη μονι­μο­ποί­η­ση των φόρων στην Ενέρ­γεια. Θυμί­ζω ότι το κόμ­μα του κ. Τσί­πρα ψήφι­σε τα μισά άρθρα του πιο αντι­δρα­στι­κού αντερ­γα­τι­κού νόμου, όπως είναι ο νόμος Χατζη­δά­κη, ενώ απο­χώ­ρη­σε από την ψηφο­φο­ρία για τον νόμο για τα ΑΕΙ για να μην κάνει το ίδιο. Κι αυτό το βλέ­πουν και το κατα­λα­βαί­νουν οι εργαζόμενοι.

Με την ευκαι­ρία, το σύν­θη­μα «τι Πλα­στή­ρας, τι Παπά­γος» έχει ιστο­ρι­κά δικαιω­θεί. Θα μπο­ρού­σα­με να το συζη­τή­σου­με σε μια άλλη συνέ­ντευ­ξη, ίσως με αφορ­μή τα 70 χρό­νια από την εκτέ­λε­ση του Μπε­λο­γιάν­νη από την κυβέρ­νη­ση του «προ­ο­δευ­τι­κού» Πλαστήρα.

- Θα βάζα­τε κρι­τή­ρια και ποια είναι αυτά για να μετά­σχε­τε σε μια κυβέρ­νη­ση; Ή το ΚΚΕ θα είναι πάντα στην αντιπολίτευση;

- Κρι­τή­ριο για τη στά­ση του ΚΚΕ συνο­λι­κά είναι πώς ο λαός θα βελ­τιώ­νει τη ζωή του κερ­δί­ζο­ντας ανά­σες ανα­κού­φι­σης, πώς θα ανοί­ξει τον δικό του δρό­μο για τις δικές του ανά­γκες. Είναι αυτα­πά­τη να νομί­ζει κανείς ότι αυτό συμ­βι­βά­ζε­ται με τη στή­ρι­ξη μιας αστι­κής κυβέρ­νη­σης, όπως κι αν αυτή πλα­σα­ρι­στεί, «αρι­στε­ρή», «κεντρο­α­ρι­στε­ρή», «προ­ο­δευ­τι­κή». Υπάρ­χει πικρή εμπει­ρία από τέτοιες κυβερ­νή­σεις και στη χώρα μας με την κυβέρ­νη­ση του ΣΥΡΙΖΑ. Πέρα απ’ αυτό, υπάρ­χουν και οι τίτλοι στο πρό­γραμ­μα της επό­με­νης κυβέρ­νη­σης, οι οποί­οι ήδη έχουν γρα­φτεί. Είναι η ανα­βαθ­μι­σμέ­νη εμπλο­κή της Ελλά­δας στον πόλε­μο, συνο­λι­κά στους σχε­δια­σμούς των ΗΠΑ — ΝΑΤΟ, είναι η πολι­τι­κή απε­λευ­θέ­ρω­σης της Ενέρ­γειας, η «πρά­σι­νη μετά­βα­ση» με την απο­λι­γνι­το­ποί­η­ση που έφε­ρε την ενερ­γεια­κή φτώ­χεια, είναι οι συμ­βά­σεις του Ταμεί­ου Ανά­καμ­ψης, η νέα θηλιά στο λαι­μό του λαού. Είναι, δηλα­δή, όλα αυτά τα κρί­σι­μα ζητή­μα­τα στα οποία παρά τις δια­φο­ρές τους ταυ­τί­ζο­νται η ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ. Κι απ’ αυτή τη σκο­πιά αυτό που συμ­φέ­ρει τον λαό είναι το ΚΚΕ να είναι μαχη­τι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση μέσα και έξω από τη Βου­λή, στο κίνη­μα, στους αγώ­νες. Εκεί κατα­θέ­του­με τη δική μας πρό­τα­ση λαϊ­κής δια­κυ­βέρ­νη­σης και εξου­σί­ας, στην οποία θα συμ­με­τέ­χει το ΚΚΕ με τον ίδιο τον λαό φυσι­κά να κάνει κουμάντο.

Κύριε Γενι­κέ, οι πυρ­κα­γιές είναι πλέ­ον στην ημε­ρή­σια διά­τα­ξη σε όλη την Ελλά­δα. Τις πταί­ει, κατά το ΚΚΕ;

- Η επί­κλη­ση των «ακραί­ων και­ρι­κών φαι­νό­με­νων» και της «κλι­μα­τι­κής αλλα­γής» μπο­ρεί να απο­τε­λεί βολι­κό άλλο­θι, όμως δεν μπο­ρεί να κρύ­ψει τις δια­χρο­νι­κές ευθύ­νες όλων των κυβερ­νή­σε­ων για την απου­σία ενός ολο­κλη­ρω­μέ­νου σχε­δί­ου αντι­με­τώ­πι­σης των πυρ­κα­γιών με επί­κε­ντρο την πρό­λη­ψη. Γι’ αυτό μιλά­με για δια­χρο­νι­κό έγκλη­μα. Για­τί όλες μα όλες οι κυβερ­νή­σεις δια­τή­ρη­σαν τον αντιε­πι­στη­μο­νι­κό δια­χω­ρι­σμό της δασο­προ­στα­σί­ας από τη δασο­πυ­ρό­σβε­ση, δηλα­δή της πρό­λη­ψης από την κατα­στο­λή. Δια­τή­ρη­σαν σε χαμη­λά, εξευ­τε­λι­στι­κά επί­πε­δα τα κον­δύ­λια για τη δασο­προ­στα­σία και την Πυρο­σβε­στι­κή Υπη­ρε­σία με τρα­γι­κές ελλεί­ψεις, τόσο σε μέσα, όσο και σε προ­σω­πι­κό. Χώρια που όλες οι κυβερ­νή­σεις, η μία μετά την άλλη, ενί­σχυαν την εμπο­ρευ­μα­το­ποί­η­ση της γης, η οποία απο­τε­λεί και το προ­σά­ναμ­μα για τις πυρ­κα­γιές. Με δεδο­μέ­νο ότι είμα­στε στο μέσο της αντι­πυ­ρι­κής περιό­δου απαι­τού­με τα αυτο­νό­η­τα: Η κυβέρ­νη­ση να εξα­σφα­λί­σει έκτα­κτη χρη­μα­το­δό­τη­ση για μέσα και προ­σω­πι­κό, να προ­σλά­βει τους 4.000 μόνι­μους πυρο­σβέ­στες, τους 1.500 υπαλ­λή­λους που λεί­πουν από τη Δασι­κή Υπη­ρε­σία και φυσι­κά να προ­χω­ρή­σει άμε­σα στην κατα­γρα­φή και απο­ζη­μί­ω­ση όσων έχουν πληγεί.

- Κατά και­ρούς διά­φο­ρα γεγο­νό­τα πυρο­δο­τούν την πολι­τι­κή αντι­πα­ρά­θε­ση. Ένα από αυτά είναι η απο­φυ­λά­κι­ση Λιγνά­δη μετά τη δικα­στι­κή από­φα­ση που τον έκρι­νε ένο­χο πρω­τό­δι­κα για δύο βια­σμούς, αλλά έδω­σε ανα­σταλ­τι­κό χαρα­κτή­ρα στην εκτέ­λε­ση της ποι­νής μέχρι την εκδί­κα­ση της έφεσης…

- Πρό­κει­ται για μια απα­ρά­δε­κτη από­φα­ση, όχι μόνο για­τί βρί­σκε­ται σε πλή­ρη αντί­θε­ση με το λαϊ­κό αίσθη­μα, αλλά και για­τί η κατα­δί­κη του Λιγνά­δη αφο­ρά σε βαρύ­τα­τες πρά­ξεις, όπως είναι ο βια­σμός ανη­λί­κων. Για τέτοιου είδους εγκλή­μα­τα δεν μπο­ρεί να υπάρ­χει καμιά επιεί­κεια στην ποι­νι­κή μετα­χεί­ρι­ση. Το δικα­στή­ριο ήδη εκδί­κα­σε πρω­το­βάθ­μια την υπό­θε­ση και θεω­ρεί­ται βια­στής δύο ανη­λί­κων του­λά­χι­στον μέχρι να πάει η υπό­θε­ση στο Εφε­τείο, άρα η θέση του είναι στη φυλα­κή. Μ’ αυτή την έννοια έχουν δίκιο όσοι φορείς, σωμα­τεία, όπως αυτά των καλ­λι­τε­χνών, διαμαρτύρονται.

Κύριε Γενι­κέ, σας ευχα­ρι­στώ πολύ για τη συνέ­ντευ­ξή σας στη «Ναυ­τε­μπο­ρι­κή».

Ανα­δη­μο­σί­ευ­ση από 902.gr

«Τσε Γκε­βά­ρα, πρε­σβευ­τής της Επα­νά­στα­σης», του Νίκου Μόττα

Μοι­ρα­στεί­τε το:

Μετάβαση στο περιεχόμενο