Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Ενοχλήθηκαν στην «ΕΦΣΥΝ» με την πρωτιά της Πανσπουδαστικής!

ΟΚ, boomers!

Μπο­ρεί οι φοι­τη­τι­κές εκλο­γές να μην έγι­ναν για 3 χρό­νια, λόγω των ειδι­κών συν­θη­κών της παν­δη­μί­ας, όμως φαί­νε­ται το απο­τύ­πω­μα που άφη­σαν είναι τέτοιο που κάποιοι θα μοι­ρο­λο­γούν για άλλο τόσο… Η ιστο­ρι­κή πρω­τιά της Παν­σπου­δα­στι­κής Κ.Σ. που συνο­δεύ­τη­κε από τη σαρω­τι­κή άνο­δό της σε ποσο­στά, σε όλα τα Πανε­πι­στή­μια της χώρας, αλλά και με την ταυ­τό­χρο­νη κατάρ­ρευ­ση των ποσο­στών της κυβερ­νη­τι­κής ΔΑΠ, μοιά­ζει να έχει προ­κα­λέ­σει ταρα­χή σε διπλό ταμπλό.

Βέβαια, ο οδυρ­μός της κυβερ­νη­τι­κής πλευ­ράς είναι κατα­νοη­τός. Δικαιο­λο­γεί την απελ­πι­σμέ­νη προ­σπά­θεια δια­στρέ­βλω­σης της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας και άρνη­σης της ήττας, έστω κι αν αυτή είναι διαν­θι­σμέ­νη με χοντρο­κομ­μέ­να ψέμα­τα και μαγει­ρέ­μα­τα. Γι’ αυτό, άλλω­στε, προ­κα­λεί το γέλιο και τη χλεύη πρώ­τα και κύρια στους χιλιά­δες φοι­τη­τές που πήγαν στις κάλ­πες και ξέρουν πολύ καλά την αλή­θεια για το τι έγι­νε στις σχο­λές τους.

Φαί­νε­ται, όμως, ότι τα χοντρά ζόρια από την πρω­τιά της Παν­σπου­δα­στι­κής δεν είναι προ­νό­μιο μόνο της ΔΑΠ και της κυβέρ­νη­σης, διό­τι πώς αλλιώς μπο­ρείς να εξη­γή­σεις τα άρθρα για τις φοι­τη­τι­κές εκλο­γές στην «Εφη­με­ρί­δα των Συντα­κτών» που θα ζήλευαν ακό­μη και οι ναυαρ­χί­δες της κυβερ­νη­τι­κής προ­πα­γάν­δας; Οι αρθρο­γρά­φοι περι­γρά­φουν το απο­τέ­λε­σμα των εκλο­γών λες και επέ­στρε­ψαν από μνη­μό­συ­νο. Μόνο κόλ­λυ­βα δεν μοί­ρα­σαν για να πηγαί­νεις με κου­τα­λά­κι στο περίπτερο.

Τι για νίκη του στα­λι­νι­σμού δια­βά­σα­με, τι για επα­να­στα­τι­κή γυμνα­στι­κή και υπαρ­ξια­κό άγχος του ΚΚΕ (!!!), τι για κομ­μα­τι­κο­ποι­η­μέ­νες παρα­τά­ξεις που δεν είναι “ελεύ­θε­ρες” και “ανε­ξάρ­τη­τες”… Δεν είχε τέλος η παρέ­λα­ση συντη­ρη­τι­κών στε­ρε­ο­τύ­πων και η ομο­λο­γία αντιΚ­ΚΕ εμπά­θειας! Βέβαια, αυτή τους η εμπά­θεια τούς οδη­γεί αντι­κει­με­νι­κά να γίνο­νται λαγός των κυβερ­νη­τι­κών αντι­δρα­στι­κών σχε­δια­σμών στα Πανεπιστήμια…

Δεν είναι η πρώ­τη φορά, εξάλ­λου, που ακού­με για τις παρα­τά­ξεις στα Πανε­πι­στή­μια. Είναι παλιά ιστο­ρία και δια­χρο­νι­κή η προ­σπά­θεια συκο­φά­ντη­σης του φοι­τη­τι­κού κινή­μα­τος, που, ανά περιό­δους, παίρ­νει διά­φο­ρες μορ­φές. Ο σκο­πός, βέβαια, παρα­μέ­νει ίδιος και δεν έχει αλλά­ξει από το να εμπο­δί­σει τη νέα γενιά να παλεύ­ει οργα­νω­μέ­να και συλ­λο­γι­κά. Η αλή­θεια είναι, όμως, ότι προ­κα­λεί εντύ­πω­ση πως τέτοιου είδους επι­χει­ρή­μα­τα ανα­πα­ρά­γο­νται από την «ΕΦ.ΣΥΝ.» και μάλι­στα λίγες μόνο μέρες μετά την ιστο­ρι­κή νίκη της Παν­σπου­δα­στι­κής. Ίσως, μετά τις απο­τυ­χη­μέ­νες προ­σπά­θειες να «μετρή­σουν» κάποιοι το απο­τέ­λε­σμα των φοι­τη­τι­κών εκλο­γών στα «σχέ­διά τους» για κυβερ­νη­τι­κή εναλ­λα­γή (…αφού δεν «βγαί­νει» ρε παι­διά!), κάποιοι άλλοι υιο­θε­τούν τη λογι­κή της απα­ξί­ω­σης και συκο­φα­ντί­ας. Πάντως το γεγο­νός ότι βρί­σκουν κατα­φύ­γιο στην ανα­πα­ρα­γω­γή αντι­δρα­στι­κών επι­χει­ρη­μά­των, που κάθε φοι­τη­τής και φοι­τή­τρια, που αισθά­νε­ται προ­ο­δευ­τι­κός, έχει απορ­ρί­ψει, λέει πολλά!

Κι επει­δή, την περί­ο­δο που οι αρθρο­γρά­φοι είχαν επα­φή με τα φοι­τη­τι­κά δρώ­με­να, οι σημε­ρι­νοί φοι­τη­τές δεν υπήρ­χαν ούτε σαν ιδέα, μπο­ρού­με να τους πλη­ρο­φο­ρή­σου­με ότι η νέα γενιά έχει πεί­ρα και από αυτο­α­πο­κα­λού­με­νους “ανε­ξάρ­τη­τους” και από αυτο­α­πο­κα­λού­με­νους “ακομ­μά­τι­στους”, οι οποί­οι δεν είναι ούτε ανε­ξάρ­τη­τοι, ούτε ακομ­μά­τι­στοι. Μπο­ρούν να ρωτή­σουν να μάθουν τι είδους σκο­πούς εξυ­πη­ρε­τούν μέσα στα Πανε­πι­στή­μια. Κι επει­δή ο ένας από αυτούς δια­τεί­νε­ται ότι είχε μία συνο­μι­λία με έναν ΚΝί­τη περί σοσια­λι­σμού κάπο­τε, αλλά τους διέ­κο­ψε η βρο­χή, μπο­ρεί μια μέρα που να έχει ήλιο να κάνει μία ακό­μα προ­σπά­θεια. Για να μην τσού­ζουν και τα μάτια μας όταν τον δια­βά­ζου­με κιόλας.

Μπο­ρούν να κάνουν, επί­σης, μία προ­σπά­θεια να συνει­δη­το­ποι­ή­σουν ότι υπάρ­χει και νέα γενιά που δεν συμ­βι­βά­ζε­ται με τον ρεα­λι­σμό της υπο­τα­γής. Δεν εγκλω­βί­ζε­ται σε λύσεις εντός του συστή­μα­τος, που οδη­γούν στην ενσω­μά­τω­ση και την παραί­τη­ση. Έχει πετά­ξει στα σκου­πί­δια την πολι­τι­κή του «βάζω πλά­τη παντού» και γι’ αυτό έστει­λε στην ανυ­πο­λη­ψία του 2% τις δυνά­μεις που αντι­προ­σω­πεύ­ουν αυτή τη λογι­κή μέσα στις σχολές.

Δεν πει­ρά­ζει. Όσο οι αρθρο­γρά­φοι της «Εφη­με­ρί­δας των Συντα­κτών» τα βρί­σκουν σε επι­χει­ρή­μα­τα ενά­ντια στο φοι­τη­τι­κό κίνη­μα με εκεί­να που χρη­σι­μο­ποιούν στον ΣΚΑΪ και το Liberal, οι φοι­τη­τές χαί­ρο­νται τη νίκη τους, για­τί πρώ­τα απ’ όλα δική τους είναι. Είναι μία νίκη που έστει­λε μήνυ­μα ελπί­δας και ενθου­σί­α­σε χιλιά­δες νέους ανθρώ­πους, πολύ πέρα από την εκλο­γι­κή επιρ­ροή του ΚΚΕ. Αυτό φαί­νε­ται να τους ενο­χλεί και όχι τώρα, ξαφ­νι­κά, να τους έπια­σε ο πόνος για τις φοι­τη­τι­κές εκλο­γές… Προ­σο­χή για­τί καρφώνεστε!

Πηγή: odigitis.gr

Ναπο­λέ­ων Σου­κα­τζί­δης Το μεγα­λείο ενός αγω­νι­στή της Αντί­στα­σης, του Θέμου Κορνάρου

Μοι­ρα­στεί­τε το:

Μετάβαση στο περιεχόμενο