• [Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί/με μάτι αριστερό το βλέπω./Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί,/οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι (Κ. Βάρναλης)]
Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Ζαν Κοκτό

Στις 5 Ιουλίου 1889 γεννιέται ο Γάλλος ποιητής, θεατρικός συγγραφέας, σεναριογράφος και σκηνοθέτης του κινηματογράφου Ζαν Κοκτό.

Γιος εύπορου παριζιάνου συμβολαιογράφου και μορφωμένος στο Λύκειο Κοντορσέ, ο Κοκτώ θέλησε να πειραματιστεί σε όλα τα είδη τέχνης, με πολύπλευρη παρουσία, αφού δεν περιοριζόταν στη συγγραφή των έργων του, αλλά συμμετείχε ενεργά σε αυτά ως ηθοποιός, παραγωγός, σκηνογράφος.

Εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή, «Το λυχνάρι του Αλαντίν» σε ηλικία 18 ετών.

Ανακηρύχτηκε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας από το 1955. Το ποιητικό του έργο στην περίοδο του Α’ Παγκόσμιου Πολέμου και μεταπολεμικά εμφανίζει χαρακτηριστικές τάσεις προς τον κυβισμό και το φουτουρισμό. Αργότερα, θα περάσει στο σουρεαλισμό. Ο Κοκτό ως δραματουργός προσπαθεί να συγχρονίσει την αρχαία και τη σαιξπηρική τραγωδία.

Έργα του είναι: “Η δαιμόνια μηχανή” (1934), “Οι νεόνυμφοι του πύργου του Άιφελ” (1921), “Οι τρομεροί γονείς” (1938), “Τα ιερά τέρατα” (1940), “Η γραφομηχανή” (1941), “Ο ωραίος αδιάφορος” (1941), “Ο δικέφαλος αετός” (1946), και άλλα.

Στην τρίτη δεκαετία, ο Κοκτό εργαζόταν ως σεναριογράφος και σκηνοθέτης (ταινίες «Ορφέας» 1950, «Το αίμα του ποιητή», «Διαθήκη του Ορφέα» 1960).

Ο Κοκτό πέθανε στις 11 Οκτωβρίου του 1963 κοντά στο Παρίσι, σε ηλικία 74 ετών.